Innkaup í laumi

Þetta er einfalt. Áður en maður hefur ferlið, er rétt að líta vandlega í kringum sig, til þess að tryggja að enginn sem skipti mann máli sé á staðnum. Maður tekur bókina og setur hana vandlega inn í eitthvað nógu áberandi klámblað, sem maður verður þó oft að tryggja sér á annarri hæð í búðinni.

Velja ber klámblað með nógu framstæðum og stórum brjóstum, eins glennulegt og kostur er á, en passa að um venjulegt almennt keppnisklámblað sé að ræða, ekki sérhæft blað fyrir fólk sem hefur mök við girðingarstaura eða er með stólpípublæti.

Með bókina nú vel falda inni í klámblaðinu getur maður nú gengið óhikað að kassanum. Ef maður þekkir einhvern sem maður hittir, gerir það ekki neitt. Ef það er maður, finnst honum þú bara sniðugur að kaupa retró-klám á pappír eins og í gamla daga. Ef þú hittir konu á hún eftir að dást að því hvað þú ert opinn og ófeiminn karakter, og tala síðan illa um þíg í saumaklúbbi.

Það sem mestu máli skiptir er að nú getur þú gengið að kassanum. Nú þarftu bara að passa þig að afgreiðandinn í bókabúðinni sjái og skilji að þú sért ekki að stela bókinni, því þá fara öll góð plön í vaskinn. Afgreiðslufólk í bókabúðum veit upp á hár hvað er í gangi, og rukkar þig fyrir bókina, vefur henni samviskusamlega inn í klámblaðið aftur, og setur síðan allt klabbið ofan í poka sem eru bara hálf-gegnsæir.

Já góðir gestir, svona kaupir maður sér vísindaskáldsögur.

Mér finnast vísindaskáldsögur með merkilegri bókmenntum okkar tíma, fullar af heimspekilegum vangaveltum um framtíð mannkynsins og auðsannanlegur hvati tækniþróunar í heiminum. Þær eru því miður iðulega myndskreyttar þannig að venjulegar manneskjur geti ekki annað en skammast sín fyrir að kaupa þær.

Ég er ekki að grínast. Hér eru nokkur dæmi um frábærar vísindaskáldsögur eftir stórkostlegan höfund myndskreyttar af smekklausum hálfvitum sem hafa mjög líklega aldrei lesið þær. Þetta eru kannski ýkt dæmi, en engin einsdæmi.



Breiðið út boðskapinn:
  • Facebook
  • Twitter
  • Digg
  • email
  • del.icio.us
  • RSS
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
Sunday 13. September 2009 |  

Comments

10 Tjáningar to “Innkaup í laumi”

  1. Tommi on September 13th, 2009 8:16 pm

    Mér finnst Idoru gellan hot.
    Ég er líka búinn að vera of lengi úti í sveit.
    Sci Fi klám er vanmetið.

  2. Bastarður Vísindaskáldskapar on September 14th, 2009 4:19 am

    Iss, sæfæið á ekkert í fantasíurnar þegar kemur að kápulummulegheitum. Það vantar yfirleitt ekki frumleika í sæfæ-kápurnar, þó þær séu yfirleitt algjörlega út að aka, en fantasíurnar eru bæði asnalegar og allar eins.

    Genre-bókmenntaforleggjarar, hvers eigum við að gjalda?!

  3. Don Pedro on September 14th, 2009 9:05 am

    Það er eins og drekahaus, geislasverð og fáklæddar konur selji alltaf…bíddu nú aðeins..

  4. Björn Friðgeir on September 14th, 2009 9:26 am

    Ég passaði mig á að kaupa bresku útgáfuna af Saturn’s Children eftir Stross frekar en þá bandarísku

  5. Þorri on September 14th, 2009 9:42 am

    Hitchhikers Guide á íslensku, kápan myndskreitt af Brian Pilkinton: Maður í NASA-geimfarabúning.

    Mér féllust hendur.

  6. Don Pedro on September 14th, 2009 9:55 am

    Björn, þú valdir vel. Maður spyr sig, las Pilkington þá bókina, eða var hún bara klössuð sem ‘geimbók’?

  7. Björn Friðgeir on September 14th, 2009 10:04 am

    Pilkington var þó betur með á nótunum en forsíðu hönnuður ítölsku útgáfunnar

  8. Don Pedro on September 14th, 2009 10:06 am

    Sjitt.

  9. Gunnlaugur Briem on September 14th, 2009 12:39 pm

    Hvað sem kápumyndinni líður mátt þú nú alveg bera höfuðið hátt ef þú lest Neuromancer á ungversku!

  10. Don Pedro on September 14th, 2009 1:06 pm

    Haha, ég get ekki alveg hreykt mig af því. En þessa síðustu á ég. Og ég minni á að Idoru kom út 1996! ekki 1973.

Tjáðu Þig!