Byko heillar með nýrri auglýsingaherferð

Af og til kemur auglýsingaherferð í sjónvarpið sem ég get ekki látið líða hjá að tala um hér. Nú er ein slík í loftinu. Byko tók afar lítið notaðan brandara um að ‘sinna viðhaldinu’ og gerðu úr honum allt of fáar æsispennandi og háskalega fyndnar sjónvarpsauglýsingar.

Þeir voru heppnir að Spaugstofan og Kallakaffi náðu ekki þessum ferska brandara á undan þeim. Maður engist gjörsamlega um af kátínu.

Ég er búinn að sjá 2 útgáfur, og bíð í ofnæmi eftir að sjá framhaldið. Áfram BYKO.

Tuesday 28. April 2009 | Tjáðu þig! 

Ákvörðun um atkvæði.

Ég er búinn að vera í bölvuðu basli að velja hvernig ég eigi að ráðstafa atkvæðinu mínu, eftir gífurleg vonbrigði með stjórnmálafólk almennt, fyrirgreiðsluflokkahagsmunapólitíkina okkar og eftir að fólkinu sem berst um völdin í landinu hefur ítrekað þótt sniðugt að misbjóða mér.

Í gegnum fyrri kosningar hef ég á þessarri síðu gert úttekt á því sem flokkarnir hafa upp á að bjóða, en mig langar ekki til þess núna.

Það ríkir enn alger skortur á raunhæfum lausnum á málum sem mér eru hjartfólgin. Ég hef skömm á íslenskri pólitík, og þessar kosningar taka fókus af vinnu sem þarf að vinna af miklu afli, frekar en að standa og lýðskruma á pöllum.

Atkvæði mitt núna fer af stað án mikillar vonar, og ég kýs illskásta kostinn að mínu mati. Og í þetta sinn, geri ég það í kyrrþey.

Annars er ég hress.

Friday 24. April 2009 | Tjáðu þig! 

Ógnvænlegar framtíðarhorfur

Las í merkri bók í gær að þegar Elvis Presley lést árið 1977, var ekki nema um tylft af starfandi Elvis-eftirhermum í heiminum. Árið 2002 höfðu aftur á móti um 35.000 manns þennan starfa.

Það má því leiða að því líkur að undir lok ársins 2012 verði einn af hverjum fjórum jarðarbúum Elvis-eftirherma.

Mér finnst of lítið talað um þetta núna fyrir kosningar.

Saturday 18. April 2009 | 2 Tjáningar 

Hústaka

Sá þetta líka fína hús í Þingholtunum sem mér líst vel á, enginn virtist heima, þannig að ég er að skipuleggja hústöku ásamt nokkrum vinum. Niður með eignarréttinn á meðan.

Wednesday 15. April 2009 | 1 Tjáning 

Ég er búinn að sakna ykkar

Það er löngu kominn tími til að ég deili með ykkur fæðingu eingetins sonar míns, Steins Péturssonar.

Í síðustu viku fyrir páska ákvað ég nefnilega að fá mér 4 mm nýrnastein, til að geta tekið úttekt á áhrifum morfíns á líkama minn, og til að upplifa sársauka sem konur segja að jafnist á við kvalir barnsburðar.

Ég vaknaði um nótt og hélt að ég væri búinn að fá bullandi botnlangakast. Googlaði smá og komst að því að það væri ólíklegt, þar sem botnlanginn ætti helst að vera hinum megin í líkamanum. Slysó.

Tveimur tímum síðar, eftir verkjalyf í æð og tvær sprautur af morfíni lá ég enn á slysó, grátandi í koddann. Mér hefur aldrei verið svona illt á allri ævinni. Til að gera illt miklu verra, var brjálað að gera í vinnunni, og viðskiptavinir pirruðust hver í sínu horninu yfir því að hin og þessi verkefni væru að tefjast, en það verður að segjast eins og er að þrátt fyrir að vera samviskusamasti andskoti á plánetunni, þá gat ég ekki hugsað um neitt annað en Stein litla á meðan hann lét mest finna fyrir sér.

En, fæðingunni er að mestu leyti aflokið, föður og syni heilsast betur, og ég ætla ekki að panta þetta aftur. Af því að mér er tamt að líta á björtu hliðarnar í lífinu get ég þó sagt ykkur að ‘Nýrnasteinn og stress’ megrunarkúrinn virkar mjög vel, þótt eflaust séu til auðveldari leiðir til að grennast. Og morfín er ofmetið. Mér varð bara óglatt af því.

Góðar stundir, ég er kominn aftur og ætla að blogga af mér óæðri endann næstu daga. Steinn biður að heilsa.

Wednesday 15. April 2009 | 3 Tjáningar