Verkalýðsfélag óskast…
Ég hef greitt í VR alla mína hunds og kattar tíð. Nú er svo komið að mér blöskrar svo ógeðið að ég ætla að færa mig um set. Á minnislista yfir það sem ég þarf að gera á morgun er því komið eftirfarandi atriði:
Skoða verkalýðsfélög og lífeyrissjóði fyrir fyrirtækið mitt.
Gamla fyrirtækið mitt undir dyggri stjórn þessa manns, átti frumkvæðið að þessu, og þar hafa farið fram skemmtilegar bréfaskriftir við sjálfan foringja spillingarinnar, Gunnar Pál sjálfan, holdgerving dómgreindarleysisins, sem situr forhertur við störf og segir að ákvarðarnir sem hann tók hafi sýnst réttar á sínum tíma.
Einmitt. Það er hægt að sega um allar vondar ákvarðanir mannkynssögunnar. Breytir ekki útkomu þeirra.
Auðvitað eigum við ekki að púkka upp á vitleysuna ef við getum valið. Ef hann fer ekki, fer ég.
Burt með spillinguna.
Jákvæðni og yfirvegun
Ég er rosalega jákvæður og yfirvegaður.
Ég var að stressa mig yfir þessu flokkafokki öllu, þegar ég uppgötvaði að sennilega getur stjórnmálalíf þjóðarinnar ekki sokkið á lægra plan. Nú er botninum náð, hugsaði ég þar sem ég hlóð morgunkorni í grímuna á mér. Nú hætti ég að hugsa um sjálfshátíðir gagnlausra stjórnmálamanna (og kvenna, svo að jafnrétti sé í hávegum haft), hreinsa huga minn af öllum ljótum hugsunum um kviksetningu og uppstoppun forseta lýðveldisins, og reyni að horfa á það jákvæða við stjórn landsins.
Þetta getur ekki nema legið upp á við.
Um leið og ég skrifa þetta fæ ég samt ónotatilfinningu. Kannski finnur þetta fólk nýjan botn.
Allavega, skráið ykkur á nyttlydveldi.is, og komið ekki aftur fyrr en þið eruð búin að því.
Og það er ókeypis tónlist fyrir ykkur á Medialux, eins og svo oft áður.
Guð blessi Ísland
Það fór á versta veg ef rétt reynist. Steingrímur J. fjármálaráðherra. Nú flyt ég. Ef þetta er bull í vísi.is, þá sendi ég þeim reikning fyrir að hræða mig svona.
Mótmæli í Eurovision
Það gleður hjarta mitt að keppendur í forkeppni Júró í kvöld gerðu allir sitt besta til þess að mótmæla bruðlinu og óþarfanum sem margra mánaða forleikur að þessari úreltu nákeppni er með því að flytja lög sem ekki geta á nokkurn hátt sigrað. Neitt.
Hvernig væri að gera í staðinn alvöru innlenda söngvakeppni þar sem lög þyrftu EKKI að vera léleg til að uppfylla evrópska staðla? Eða sýna meira frá strandblaki kvenna?
Kosningar laga ekki fokkings fokk.
Ég er kannski ekki skærasta ljósið í skúffunni, en ég skil ekki alveg hvaða vandamál kosningar eiga að leysa.
Okkar stærsta vandamál er að landinu okkar er EKKI stjórnað af fólkinu sem við kusum á þing, heldur af forhertum ráðherrum sem við kusum EKKI í ráðherrastólana.
Auðveldasta leiðin til þess að koma á votti af lýðræði strax væri náttúrulega að færa völd í hendurnar á þinginu okkar, sem annars situr bara og fjallar á fullum launum um þykkt á nylonsokkabuxum. Láta stór mál fara fyrir þingið allt, og láta ‘þetta fólk’ kjósa samkvæmt sinni sannfæringu óháð einhverjum bölvuðum flokkadrátttum. Flokkarnir eru vandamálið okkar, og flokkakosningar leysa það ekki.
(Þið munið kannski hvað allir fussuðu þegar Davíð Oddson minntist á þjóðstjórn í kjölfar bankahrunsins?)
Vinstri Grænir öskra náttúrulega hæst á kosningar, svo að þeir geti leyst út áður óútleyst skoðanakannanafylgi. Semsagt: Þeir eru að hugsa um flokkinn. Þeir hafa góðar og sterkar skoðanir á því hvað er að. Eins og við öll. En þegar foringinn var inntur eftir hvernig hann mundi leysa mál, hræddi hann bara þjóðina, með því að hafa lítil og aumingjaleg svör önnur en að segja sig úr samstarfi við IMF. Einmitt. Mjög gott mál.
Steingrímur J. skelfir mig. Hann er veruleikafirrtur, bara í aðra átt en hinir kjánarnir. Samt ber ég virðingu fyrir honum á einhvern skrýtinn hátt. Get ekki að því gert.
Vinstri Grænir virðast ekki vita hvernig á að stýra Íslandi heldur, þótt erfitt sé að ímynda sér einhverja gera það eins illa og liðið sem nú situr með hvítnaða putta á stýrinu af eintómri þrjósku og rembingi, í óþökk þjóðar og meira að segja eigin flokka.
Og eitt. Fólk sem er alvarlega veikt, á að láta veikindi sín ganga fyrir egóinu. Heilsan er bara númer eitt. That’s it. Alvarlega veikt fólk fær ekki að fljúga flugvélum. Af hverju má það þá stjórna þjóð í vanda?
En, svo að ég komi mér aftur að efninu: hugsið ykkur aðeins. 63 hræður á launum í Alþingishúsinu. Látum þau vinna fyrir ágætum launum sínum að einhverju uppbyggilegu.
Tek dæmi: Ef fyrir þau yrði kastað atkvæði um hvort ætti að endurmanna Seðlabankann og Fjármálaeftirlitið mundi það verða samþykkt með miklum meirihluta. Það mál þannig leyst. Und So Weiter.
Þarf ég að gera allt sjálfur?
Jarðtenging óskast á Alþingi
Sko. Þegar loksins jólafríi Alþingis lýkur nú á vormánuðum liggja frammi mikilvæg frumvörp um innihald leysiefna í innfluttu naglalakki, og að stofnað verði Vindáttasetur.
Gildir einu þótt þjóðin sé gjaldþrota og að spilling sé gjörsamlega að ríða henni að fullu, kosnum leiðtogum okkar dettur ekki í hug að einbeita sér að stóru málunum.
Og vitiði út af hverju? Jú, Alþingi ræður ekki rassgati. Þar er bara tuðað. Ríkisstjórnin ræður. Og hún vinnur í leyni.
Mótmælin í dag eru fyrstu mótmælin sem mér hafa líkað. Fólk að berja á pönnur hugnast mér. Fólk að berja á lögregluþjónum síður. Ég vona að þetta haldi áfram. Friðsamlega. En sterkt.
Nais.
Vorum að klára verkefni sem ég er rígmontinn af.
Góða helgi.
Hávísindaleg úttekt á rasistum
Ég komst að því eftir hávísindilega eigin könnun að þeir sem hafa sig mest og hæst frammi á móti útlendingum og innflytjendum, hvort sem sú mótmæli eiga sér stað á moggablogginu þeirra eða í alvörunni, líta flestir út fyrir að eiga það sameiginlegt að blóðblöndun hefði komið sér vel í fjölskyldum þeirra.
Þetta er niðurstaða mín eftir að hafa rambað óvart inn á 2 moggablogg í dag og borið prófilmyndir eigenda saman við heimskulegt hjalið á síðunum þeirra.
Skyldleikaræktun er alvarlegasta mál hjá öllum dýrategundum, og ef sumir þessarra snillinga væru hvolpar hefðu þeir verið svæfðir.
Ekki það að ég vilji vera dómharður.
Húsnæðislánagrínið
Það er farið að tala um það að ég eigi að fara að niðurgreiða erlend húsnæðislán fyrir fólkið sem tók svoleiðis, miðað við óraunhæft bólgugengið sem þau hafi verið tekin á, og það er ekki einu sinni stutt í fyrsta apríl.
Bíð bara eftir að Auddi Blö hoppi fram og segi mér að ég hafi verið tekinn.
Karlmenn eru sóðar.
Ég nenni ekki að berjast fyrir ónýtum málstað.
Ég deili salerni og kaffiaðstöðu með 8 fullorðnum karlmönnum.
Ég get af mikilli sannfæringu og fenginni vísindalegri reynslu fullvissað ykkur um að þar sem engin kona (eða maður alinn upp af rauðsokku eins og ég) kemur nærri, þar safnast klósettrúllumiðjur í hrönnum, beðið er eftir því að hönd guðs setji bolla í uppþvottavélar, og slík er uppþvottavélafælnin að halda mætti að vélargreyið væri fullt af sinnepsgasi eða Spaugstofubröndurum. Að gangsetja svoleiðis apparat hlýtur að vera lífshættulegt, hvað þá að taka úr því hreint leirtau.
Þvag ratar oftar en ekki utan skálar í baráttunni við óstýriláta limi, og límkúkur er oft skilinn eftir í skálinni eins og stolt sönnunargagn fyrir því að sumar hægðir séu þrjóskari og þrautseigari en aðrar.
Ef ekki væri fyrir markvissar aðgerðir af minni hálfu, væri ísskápurinn ekkert annað en kældur safnhaugur aldraðra tómra rækjusalatsdósa.
Mig langar bara að segja að við erum ekki allir svona.
Takk.

Hmmm.
Hmmmm? Mhh? Hrummmpffff.
Segið mér eitthvað spennandi.