Meðmæli
Ég mæli með: DVD disknum með Þursaflokknum, Stieg Larsson trílógíunni (þegar konan mín lá á fæðingardeildinni síðast var hún einmitt að lesa “Män som hatar kvinnor”, og ég fékk nokkrar þungar augngotur frá hjúkrunarfólki sem héldu að hún væri að reyna að finna lausn á erfiðleikum í hjónabandinu), Gommorru eftir Roberto Saviano, bókinni, ekki myndinni, því að þótt að hún sé áhrifarík snertir hún ekki upplýsingagildi bókarinnar.
Ég mæli með Ricky Gervais (öllu sem hann gerir), Tiramisú og heimagerðu konfekti.
Ég mæli líka með ullarsokkum, jólakveðjum og tvíreyktu hangikjeti.
Ég hef það gott. Rop. Vona þið líka.
Allt það besta ykkur til handa um jólin…
Krúttið ykkur í hel dúllurnar mínar, ég skal skrifa eitthvað leiðinlegt kreppuröfl hérna þegar ég ligg afvelta af ofáti, núna er bara að hafa það gott og huxa um fólkið sitt. Eins og til dæmis þessar hérna krúttnúðlur:
Jólin keypt á krepputilboði
Eins og hauslausar krakkhænur hleypur fólk nú um Kringluna til þess að græða. Kaupa á gömlu verðunum. Nýta sér krepputilboðin. Þjóðin sem er á hausnum heldur áfram að gera það sem henni er best fallið, að eyða til að græða. Kaupa sér jól.
Jól þarf ekki að kaupa. Þau koma. Það þarf jú að eiga góðan mat á borði. En hvernig við erum búin að eyðileggja þessa fallegu hátið með kaupæði, gjafarugli og stressi er til háborinnar skammar.
Ég hélt að þetta yrði betra þessi jól. En mér sýnist það sé langt frá því að svo sé.
Ég mun halda áfram að lifa eftir jólamanífestói mínu frá árinu 2006. Allar gjafir heimagerðar nema fyrir litlu börnin. Ég er hættur þessu bulli.
Spor í rétta átt…
Nú hafa ráðamenn Íslands skrifað undir alþjóðlegt samkomulag um bann við notkun á klasasprengjum. Það hlýtur að létta á áhyggjum heimilanna.