Ritvilla ársins…

Ritvilla ársins þar til annað kemur í ljós, er þegar mér tókst að skrifa Pubic Relations í stað Public Relations í tölvupósti. ‘Pubic Relations’ er reyndar alveg skruggugott nafn á klámmynd. Rétt eins og ‘Inni í mér syngur vitleysingur’ væri gott nafn á óperuklámmynd.

Monday 30. June 2008 | 1 Tjáning 

Endalok Sigur Rósar

Það er níðingslegt að veita einungis einum meðlimi fjögurra manna hljómsveitar Fálkaorðuna. Nú fer hann örugglega að mæta með hana í barminum á æfingar. Þá er stutt í rifrildi og upplausn. Synd.

Monday 30. June 2008 | Tjáðu þig! 

Mekka Transfitunnar

Ég fór í Smáralindina í vikunni sem leið, af illri nauðsyn eins og alltaf þegar ég fer þangað. Við hjónin notum þurrkara mikið, og flestir bolirnir mínir eru teknir að styttast og líkjast meira toppum, nokkuð sem ekki hentar hálfmiðaldra gagnkynhneigðum karlmönnum sem eru ekki í Wham. Ekki það að það hafi verið margir gagnkynhneigðir menn í Wham. Þið vitið hvað ég meina. Ákvað því að smella mér í Blend og fylla á lagerinn.

Ég gekk framhjá ógrynni af skyndibitastöðum. Og þá sá ég sjón sem mér mislíkaði. Og fór að hugsa.

Maggabest skrifaði frekar óvægna grein um fitu og feitt fólk um daginn. Greinin hennar var ekki vinsæl, á sama hátt og Ástþór Magnússon er ekki forseti. Hún reif hana á endanum af síðunni. Ég var ekki sammála öllu sem í henni stóð. En hún fékk mig svo sannarlega til að hugsa.

Á Burger King (sem sýnir hina merku stöð Omega á risaskjám yfir transfituátinu) sá ég mjög stóra foreldra, nánast ferkantaða í laginu, troða frönskum kartöflum, kóki og kokteilsósu upp í barn sem hefur ekki verið mikið eldra en 3ja ára. Barnið bar þess greinilega merki að þetta var ekki í fyrsta sinn sem það fékk mat af þessu tagi. Og viti menn, upp í mér gaus sama reiðitilfinning og ég fæ þegar ég sé foreldra reykja í bíl með börnin í aftursætinu.

Ég veit að það eru skiptar skoðanir um þetta. Hvað finnst ykkur? Nú galopna ég umræðuna. Er í lagi að foreldrar ógni heilsu barna sinna með óhollu mataræði? Ég er ekki að tala um að kaupa sér hamborgara af og til, svo að þið getið sparað ykkur að væna mig um gerræði. Ég er að tala um að bjóða börnum ítrekað og endalaust upp á feitan og næringarlítinn skyndimat og snakk sem er skolað niður með óhemju magni af gosi upp á hvern einasta dag.

Monday 30. June 2008 | 5 Tjáningar 

Þessi Björk þaddna…

Útitónleikar í argasta dagsljósi eiga erfiðara með að gleðja mig en aðrir tónleikar. Ég forðast þá yfirleitt.

Þegar ég fer á tónleika vil ég nebblega njóta samspils tónlistar og ljósa, ég vil stemningu, smá galdra. Á sama hátt vil ég ekkert endilega hitta hetjurnar mínar í tónlist og kvikmyndaleik á Kaffibarnum eða í Bónus. Ég vil alls ekki sjá Penelope Cruz kúka. Ég vil viðhalda glansmyndinni af einskærri eigingirni.

Á útitónleikum verður allt svolítið sjoppulegt. Bara hellingur af tónlistarfólki innan um aragrúa af tækjum. Áhorfendur eru ekki þjappaðir saman og smitaðir af leikgleði og áhuga, heldur standa spakir og horfa á átektar.

Ég ákvað nú samt að kíkja í Laugardalinn, það er ekki á hverjum degi sem manni er boðið upp á svona dagskrá án endurgjalds, og það er kominn góður tími síðan ég sá bæði Björk og Sigur Rós á sviði.

Og Björk. Sko. Það er sama í hvaða skítaaðstöðu hún er sett, í fjúkandi rassgatsroki að hoppa um til að halda í sér lífi í stinningskaldanum og með bullandi hálsbólgu, hún skín bara alltaf.

Bæði Björk og Sigur Rós fá stig fyrir að hafa ekkert verið að ofplögga náttúrukonseptið, þau slepptu öll að vera að búa til einhverja aulahrolla og spiluðu bara tónlistina sína til að minna fólk á málstaðinn. Takk.

Ólöfu Arnalds þarf að senda beina leið í lagakynningarskólann á námskeið. Af vanhugsaðri kurteisi fór hún að kynna lögin sín á ensku líka af því að það voru kannski 150 útlendingar á tónleikunum. Það voru aftur á móti 29.850 íslendingar þarna. Í Reykjavík. I rest my case.

En Björk. Já. Hún er meðða. Það er alls engin tilviljun að fólki þykir hún efnileg. Ég spái henni vinsældum.

Sunday 29. June 2008 | 3 Tjáningar 

Smá músík fyrir þig

Föstudagur, og þú ættir að hlusta aðeins á þetta

Friday 20. June 2008 | 6 Tjáningar 

Mesta ekki-fréttin fundin!

Ég ferðast hugrakkur um sveitta handarkrika internetsins fyrir ykkur svo að þið þurfið þess ekki.

Í gær fann ég ódauðlega moggabloggsfærslu. Í dag fann ég alómerkilegustu ekki-frétt sem sumarafleysingarfréttaþýðandi hefur ælt blindandi á netmiðil.

Smelli henni hérna svo að hún nái að blómstra og hverfi ekki innan um fréttir af neðrivaraheilsu Lindsay Lohan eða stöðumælasektarfréttum Kid Rock.

Þetta varðar okkur jú öll.

Njótið.

Thursday 19. June 2008 | 4 Tjáningar 

Uppreisnin gegn Moggablogginu er hafin.

Uppreisnir þurfa ekki alltaf að vera vopnaðar og mannskæðar og kosta blóðfórnir og mannsúthellingar. Oft byrja þær smátt og taka svo flugið þegar uppsöfnuð andúð almennings fær útrás eftir langvarandi þjáningar.

Á sjálfan þjóðhátíðardaginn árið 2008 hófst uppreisnin gegn moggablogginu. Hún hófst í formi meinleysislegrar en hnitmiðaðrar athugasemdar.

Tuesday 17. June 2008 | 4 Tjáningar 

Skemmtanaskatturinn

Nú er ég frekar leiðinlegur maður.

Ég fer sjaldan út á lífið, og kýs án nokkurs vafa frekar að eyða kvöldi með vinum yfir góðum mat en að standa daufdumbur af drykkju eða eiturlyfjaneyslu í röð til að komast inn á stað fullan af fólki meira og minna í sama ástandi, til að síðan stunda samræður sem ég skammast mín fyrir ef ég man þær, við fólk sem mér er sama um.

Auðvitað hefur þetta mikið að gera með aldur minn og hjúskaparstöðu, ég er jú nánast á grafarbarmi, og vel giftur, en árin sem ég bjó erlendis fylltu mig líka óbeit á íslenskum drykkjusiðum, og þótt ég hafi átt mínar gloríur (og já, ég á nokkrar góðar sögur) þá hellti ég mér aldrei í þennan kúltúr heilshugar.

Auk þess fer áfengi málglöðum athyglisjúklingum bara takmarkað vel, þeir versna yfileitt bara eftir örfá glös. Know your limits.

Í grundvallaratriðum er ég ekki á því að það að drekka sig í drasl sé að skemmta sér.

Á mannamótum vil ég helst vera með meðvitund. Meira eða minna. Það má mýkja hjartaræturnar sosum, og smyrja mál og söngbeinið. En með meðvitund.

Og af hverju þessar vangaveltur mínar núna?

Jú, þegar fréttir helgarinnar eru teknar saman, er farið yfir hvað kostar okkur að “skemmta okkur”.

Einhver var barinn í hausinn með golfkylfu. Nokkrir fæðingarhálfvitar teknir fullir undir stýri. Óteljandi pústrar og brotnar tennur, fullar fangageymslur. Særindi og vesen. Upp-pumpuð testestrónegó öskra hvort á annað. Estrógenbuddur skæla og rífast. Rifrildi, jaml, japl og fuður. Fjölskylduharmleikir og vinslit.

Svo kemur þynnkan, þunglyndið, orkuleysið. Langt inn í næstu viku.

Ég á nokkra vini sem “skemmta sér” rosalega mikið. Í einhverjum tilfellum er líf þeirra hreinlega í rúst sökum skemmtunar. Þunglyndi og vanlíðan eru þeirra daglegu förunautar. Helgi af skemmtun kostar þá viku af þjáningum.

Einhverjir af þessum vinum reyna af öllum mætti að vera 19 ára áfram, því það var svo gaman. Þeir eru flestir að nálgast stóra 40kallinn. Aðrir þróast frá unglingadrykkju til fagdrykkju í rólegheitunum, og þar sem þróunin er frekar jöfn og róleg, hafa þeir náð að aðlaga lífsmunstur sitt að drykkjunni. Öll vitleysan er réttlætt, og allt hreint og snyrtilegt.

Um helgina hélt ég bleikt barnaafmæli og málaði tröppur. Ég drakk einn bjór á föstudaginn og sofnaði klukkan ellefu. Það kemur engin mynd af mér í Séð & Heyrt fyrir það. Það er ekkert spennandi. Og það er bara fínt.

Sunday 15. June 2008 | 7 Tjáningar 

Lítil saga úr lífinu

Við erum stödd inni í risastórri líkamsræktarstöð. Sauðsvartur almúginn rembist við að skafa af sér velmegunarístrur og pizzumjaðmir, í loftinu er staðinn daunn af sveittum pungum og útrunnu ilmvatni.

Á bekk við glugga stendur kyrfilega meitlað og fallega baklýst manntröll í svörtum jogginggalla sem hann keypti vísvitandi tveimur númerum of lítinn og fylgist með erfiði ungrar stúlku sem hann hefur í nafni skvísindanna sett á bekk, hengt í hana lóð og línur, og er að láta hana refsa á sér hægri gluteusnum.

Stúlkan tekur hressilega á, en eitthvað finnst henni víravesenið skrýtið.

‘Þetta er svolítið erfitt, það er af því að ég er svo lítil.’

Svo bætir hún við einum vel æfðum frasa, svona til þess að hafa það alveg á hreinu:

‘Ég er bara stór ANDLEGA’

Það tekur sig upp gamalt bros hjá manntröllinu, og hann hefur sig allan við að finna réttu línuna. Vanur einkaþjálfari er skemmtilegur og hnyttinn. Hann brýtur heilann aðeins. Síðan kemur:

‘Þú ert bara eins og Yaris. Stór að innan.’

Tíminn líður. Vandræðaleg þögnin sem á eftir fylgir beygir tíma, alltaf þegar maður segir eitthvað svona ömurlegt hægir tíminn á sér, svona eins og til að minna mann á að maður hafi nú drullað upp á hnakka. Á sama hátt og Spaugstofuþáttur getur verið eins og 7 tíma langur, þótt rauntími hans sé styttri.

Stúlkan kemst að þeirri niðurstöðu að það sé ekki hægt að taka þessarri setningu sem hóli, sama hvað hún reyni:

‘Ojjjjjjj, það er ógeðslegt.’

EinkaManntröllið er snöggur til, og tuldrar eldrauður í gegnum tanið:

‘Ég meinaði það ekki svoleiðis. Ég meinaði það alls ekki svoleiðis. Fyrirgefðu.’

Inni í sér blótar meitlaða manntröllið því að hafa talað án þess að hugsa. Hann ætlaði alls ekkert að gefa í skyn að unga konan væri með eitthvað sérstaklega rúmgott leg. Hann flýtir sér að skálda upp nýja og erfiða æfingu fyrir hana, en hún er ennþá hugsi og grettin á svipinn.

Setningin, sem átti bara að vera saklaus fimmaurabrandari, öðlaðist sitt eigið líf og bjó til skilrúm á milli tveggja einstaklinga sem einungis tíminn getur afmáð.

Thursday 12. June 2008 | 10 Tjáningar 

WWDC 2008

1 stk. Apple Fanboy á kantinum að fylgjast með goðinu sínu á morgun. Góða skemmtun, makkafólk.

Sunday 8. June 2008 | 2 Tjáningar 

Jamm, föstudagur…

Hér kemur ráðlagður vikuskammtur af 80′s auglýsingum. Er að vinna í að finna eitthvað af þeim auglýsingum sem beðið hefur verið um í kommentakerfinu, ekkert víst að það klikki.

Friday 6. June 2008 | 7 Tjáningar 

Cilit Bang

Sko,

Ég er auglýsingamaður. Þekki þann bransa ágætlega. En ánægjulega nokk er enn hægt að koma mér á óvart.

Þeir sem tóku ákvörðunina um að nýju Cilit Bang testimonial auglýsingarnar yrðu settar í loftið á hinu kynþokkafulla tungumáli – dönsku – eru annaðhvort snillingar eða fæðingarhálfvitar.

Ég var allavega límdur við viðtækið með aulahroll sem frysti allan mænuvökva.

Wednesday 4. June 2008 | 1 Tjáning