Góðar fréttir.

Ég sá grein á einhverjum vefmiðlinum sem vakti mikla ánægju hjá mér.

Range Roverar eru úti. Úti. Eins og Dressman úlpa. 220 stykki yngri en árgerð 2000 eru til sölu á bílasölum landsins. Það þykir ekki lengur sérlega fínt að eiga það sama og allir hinir auðmennirnir, og þar að auki er nýji Land Loserinn kominn.

Ég ætla að biðja ykkur um að gera mér þann greiða að formæla Range Roverum allstaðar þar sem þið komið. Segið að þetta séu ljót ólíkindatól sem séu síbilandi og hallærisleg. Og drífi ekkert í snjó. Og eyði of miklu. Og drepi höfrunga og ísbjarnarhúna, bræði heimskautin… og eitthvað.

Með réttum og stöðugum áróðri hrynur nefnilega endursöluverðið á þessum bílum. Sem væri mjög gott. Fyrir mig. Sem hef það sem yfirlýsta stefnu að eiga eins nýlegan Range Rover og ég hef efni á. Mér er nefnilega alveg sama þótt bílarnir mínir séu úti eins og Milli Vanilli. Bara ef þeir eru góðir.

Monday 31. December 2007 | 3 Tjáningar 

Namminamm

Eftir sælkerajólafríið mitt er ég nú að reyna af bestu getu að venja mig af því að borða sykurhúðaðar rjómasúkkulaðitransfitusteikur í hvert mál.

Það er erfiðara en það kann að hljóma. Fráhvarfseinkennin eru nú þegar sterk.

Til þess að stemma stigu við græðginni tek ég auðvitað til klassíska ráðsins að eiga lítið af gúmmolaði heima, til að eiga færri freistingar að falla fyrir. Þetta er eins og áður hefur verið rætt hér, ömurlega léleg aðferð, sem endar yfirleitt með því að maður reynir að gera sitt eigið súkkulaði úr kakóbaunum úr skreytingum og flórsykri.

Nú er verið að leggja í síðustu kransæðastíflu ársins, en á nýju ári tekur við aðeins spartanskra mataræði og áframhaldandi heilsurækt. Aukakílóunum verður gjöreytt á brettinu í Laugum. Aftur. Hringrás lífsins.

Þrátt fyrir allt þetta röfl, þá geri ég þetta með góðri samvisku. Á jólunum, sem og í sumarfríinu á maður að borða mikið og vel. Hátíðir kalla á nautn.

Ég nenni ekki að gera upp árið að þessu sinni, en óska ykkur bara alls hins besta árið 2008. Þið eigið það svo sannarlega skilið, enda gott fólk upp til hópa og sitt í hvoru lagi.

Monday 31. December 2007 | 2 Tjáningar 

Útrýming dádýra…

Ég er á móti dádýrum. Ég þoli þau ekki. Þarna standa þau með risastór augu, skíthrædd við allt sem hreyfist og eru sæt. Ég ætla að reyna að útrýma dádýrum. Og það ætla ég að gera á umhverfisvænan hátt. Með því að borða þau.

Það er stórt skarð í dádýrastofni Svía eftir jóladvöl mína. Og á morgun, þegar ég stíg (vonandi) upp í flugvél (kannski) til Íslands (eða ég fer í heimsókn til Icelandair með hnúajárn og Celine Dion diska) fagna litlu dýrin í skóginum.

En ég kem aftur. Vopnaður einiberjum og púrtvísgeléi. Njótið þess að skoppa tindilfætt um í dögginni þangað til.

Friday 28. December 2007 | 3 Tjáningar 

Gleðileg Jól!

Jolkort_final_lores

Sunday 23. December 2007 | 4 Tjáningar 

All I want for christmas….

is yooouuuuuuuuuuuuu.

Það sér hver heilvita manneskja að maður þarf að eiga eins og eitt hybrid ferðahjól, og að maður þarf ekki nema eitt nýra…?

Ég er svolítið skemmdur af því að horfa á .:þetta:.

Sú staðreynd að ég sé ekki einu sinni með próf og hafi ekki setið mótorhjól að viti síðan ég var átján ára er ekkert að skemma draumfarirnar. Fjárhagslegur og praktískur raunveruleiki málsins mun ná mér á endanum, en þangað til…

Thursday 20. December 2007 | 6 Tjáningar 

Fyrir stelpurnar

Og hér er smá klám fyrir stelpurnar sem heimsækja mig hingað…

Sunday 16. December 2007 | 1 Tjáning 

Lengi versnar vont: Icelandair

Í fyrradag geisaði óveður. Millilandaflug lagðist niður. Ekkert við því að gera. Flugfélög stjórna ekki veðri, þá væri alltaf sól og logn.

Ég fylgdist því vel með tilkynningum um flugið til Stokkhólms sem ég átti daginn eftir í jólafríið, til þess að sjá hvort því yrði breytt eða frestað til að koma strandaglópum heim. En nei. Allt stóð, svo að ég pakkaði fjölskyldunni saman og fór til Keflavíkur. Allir á fætur klukkan fjögur, út í bíl og af stað.

Þar mætti mér ein svakalegasta innskráningarröð sem ég hef séð, og hefur Leifsstöð þó oft átt þær góðar.

Illa mönnuð þjónustuborðin áttu ekkert í mannfjöldan, en helmingurinn af borðunum var auðvitað tómur.

Maður hefði haldið að það væri fyrirsjánlegt að það væri svolítið að gera daginn eftir að öllu flugi er aflýst. En nei. Smá Kafka yfir þessu öllu, ferðalangar pirraðir, og starfsfólk fáliðað og reytt.

Í röðinni stend ég samviskusamlega með konu og 2 börn, annað af þeim hálflasið kornabarn, sem og drjúgan slatta af farangri. Í einn og hálfan tíma. Gegnum grát og gleði barnanna. Í helvíti eru svona raðir daglegt brauð, en í siðmenningarsamfélögum eiga þær að vera bannaðar.

Þegar ég á lítinn veg ófarinn byrjar allt starsfólkið í innritun að hvæsa hissa og reitt hvert á annað. Öllum þeim sem áttu að fljúga til Stokkhólms daginn áður var sagt að koma að tilteknu þjónustuborði, þar sem þeir voru í snarhasti innritaðir í vélina mína og hún fyllt fyrir framan okkur.

Þegar ég svo kom að borðinu var mér sagt að vélin væri “því miður” full, var mér bent á að fara í langa röð við miðasölu. Þegar ég benti á það (á aðeins minna kurteisan hátt en mér er annars lagið) að það hefði mátt láta fólk sem stóð í röðinni vita af þessu, eða tilkynna þetta áður en við lögðum af stað, fékk ég bara svarið “Við vissum ekki af þessu”.

Ég var þá látinn bíða í annarri röð í 45 mínútur til þess eins að fá miða til Kaupmannahafnar. Þaðan til Svíþjóðar, þar sem ég lenti klukkan hálf sex með fjölskylduna gersamlega í hassi eftir ferðalagið, sem var þá orðið 13 tímar. Algerlega brjálaður. Kannski óþarfi að taka það fram. Kornabörn eru viðkvæm fyrir flugi, sérstaklega þegar þau eru kvefuð, og að tvöfalda það vesen er skítt.

Ósvífnin og aumingjaskapurinn að geta ekki tekið ákvarðanir eins og þessar með smá fyrirvara til þess að maður hefði þá frekar hellt sér í kakóbolla og tekið næstu rellu: óafsakanlegt. Allir skilja veður, sérstaklega Íslendingar.

Svona, og nákvæmlega svona er léleg þjónusta í hnotskurn. Enginn kunni að koma upplýsingum á framfæri, allir bentu hvor á annan eins og hauslausar hænur, og allir ypptu öxlum. Ég borgaði fyrir flugferð sem ég fékk ekki.

Mér hefur lengi verið í nöp við Icelandair.

Fyrir ári háði ég baráttu við ranglega kallaða þjónustudeild þeirra vegna mistaka óreynds flugvallarstarfsmanns á Arlandaflugvelli, sem rukkaði konuna mína að ósekju um 7000 krónur í yfirvikt, vegna þess að hann gleymdi að taka farangursleyfi dóttur minnar með í reikninginn.

Mér var strax svarað eins og ég væri glæpamaður að reyna að svíkja peninga út úr félaginu. Þetta gat ekki hafa gerst, því að þetta er ekki gert. Svona eins og að segja að flugvél gæti ekki hafa farist, vegna þess að það væri ekki í viðskiptaáætlunum eða handbókum fyrirtækisins. En mistök gerast, ekkert er eðlilegra, og þá er bara að leiðrétta þau, ekki satt?

Ég þurfti að láta í minni pokann þrátt fyrir að hafa allar staðreyndir og upplýsingar með mér. Þetta var löngu hætt að snúast um blessaðan 7000 kallinn, miklu meira um prinsipmálið að vera ekki meðhöndlaður eins og hálfviti og þjófur.

Sömuleiðis var “þjónustudeildin” tilbúin að láta 140.000 króna gjafabréf renna út á mig þótt að það sem stæði í vegi fyrir bókun með bréfunum væru tæknileg vandræði sem þau voru búin að játa að væru þeim að kenna.

Icelandair er að mínu mati eitt af verstu þjónustufyrirtækjum Íslands. En samt er það besta flugfélag Íslands líka. Er ég búinn að rugla ykkur?

Áhafnir Icelandair og þjónusta um borð eru nefnilega að mínu mati í hæsta gæðaklassa. Það er yfirleitt mjög gott að fljúga með Icelandair. Langtum betra en með keppinautunum hér heima. Það sannaðist enn í gær þar sem við sáum í verstu sætum flugvélarinnar með 2 fersentimetra fyrir fæturna og börnin, gerðu flugfreyjurnar allt sem þær gátu til að létta okkur lífið.

En það er þjónustustrúktúr fyrirtækisins sem setur kúnnann alltaf í fimmta sæti, svolítið eins og Síminn var áður en ákveðið var að bæta þjónustu í starfslýsingu starfsmanna þjónustudeildar fyrirtækisins.

Fyrirgefið röflið, ég sit nú í sænsku sveitinni með hélaðan skóg fyrir framan mig, arininn er fullur af brennandi viði og börnin mín leika við hvern sinn fingur. Ég er kominn í jólafrí og feðraorlof. Á bara vera að slappa af og ekki hugsa um lélega þjónustu og vanefndir. En Icelandair eru samt ekki búnir að heyra það síðasta frá mér. Ónei.

ohmmmmm….ohmmmmmm…..

Sunday 16. December 2007 | 9 Tjáningar 

Kraftaverk

Ásta Briem vinkona mín hefur af staðfestu iðkað innri leit að sannri trú, og bað í gær Guð um að senda sér tákn af himnum ofan.

Hún hafði ekki fyrr lokið bljúgri bæninni en bíllinn hennar, Suzuki Vitara, hvít á lit og með strípum, var blessuð.

Það hlýtur að vera augljóst öllum að þannig sannaðist bæði tilvera Guðs, máttur hans til þess að útdeila dómum og framfylgja þeim, og góður smekkur hans á bifreiðum.


Thursday 13. December 2007 | 3 Tjáningar 

Smá jákvæðni

Því meira sem uppgíruðu pappírsgróðafyrirtækin hrasa og hrapa um sjálf sig í kauphöllinni, þeimur hljóðlátara og friðsælla er í Þingholtunum.

Síðustu mánuði hefur nefnilega vesenið á einkaþotunum verið óbærilega mikið. Nú er eins og menn séu eitthvað aðeins að róast í EBITDUNNI. Og ég fagna því.

Learjet31a_1jpg

Tuesday 11. December 2007 | 5 Tjáningar 

Þjófnaður

Sá heldur óvænti atburður gerðist í Laugum í morgun að nærbrókum sem ég var búinn að leggja fram var stolið. Ég fer hér með ykkur í gegnum mögulegan ásetning þjófsins.

a) Einhver hefur tekið þær með sér í misgripum, og þarf að útskýra fyrir konunni sinni (eða manninum sínum) hvernig hann hafi orðið sér út um auka karlmannsnærbuxur þegar hann þóttist vera í ræktinni.

b) Ósvífinnn lífsýnasafnari hefur numið þær á brott í safnið sitt. Óheppinn hann, því þær voru hreinar, og ég átti miklu betra eintak fyrir hann.

c) Einhver ætlar að selja af mér nærfötin á eBay og hagnast gríðarlega.

Er ég ekki búinn að nefna allar mögulegar ástæður?

Monday 10. December 2007 | 7 Tjáningar 

Útópía

í heimi þar sem barist er fyrir því að börn séu ekki kyngreind við fæðingu og að kynjahlutfall jólasveina verði leiðrétt er ekki mikið að.

Tuesday 4. December 2007 | 5 Tjáningar 

Hræðsla

Það er bara eitt sem hræðir mig meira en leikarar og látbragðsleikarar, og það eru áhugaleikarar. Það er fullt af þeim fyrir utan stúdíóið mitt, og ég þori ekki út. Verð hér í nótt. Held að þeir séu allir fullir líka. Ljómandi.

Monday 3. December 2007 | 11 Tjáningar