Ammæli

Uppáhaldsdóttirin Alma Sól Pétursdóttir er þriggja ára í dag. Haldið verður upp á afmæli hennar með pomp og prakt í að minnsta kosti tveimur löndum. Erum annars að baka köku og megum ekkert vera að þessu. Bleh.

Almabordersmall

Tuesday 26. June 2007 | 8 Tjáningar 

Macho Macho man…

Þetta er búið að taka nánast sólahrings vinnu, en er búið að vera hverrar sekúndu virði. Pizza Västlandiana, verði ykkur að góðu. Og því má hér við bæta að alvöru karlmenn baka sín eigin brauð.

Clean
Ég og frumburðurinn hreinsum gamla óvinu sænsku mafíunnar úr bakaraofninum, sem var byggður á átjándu öld, sem og húsið utan um hann. Tennur þola eld mjög vel.
Ofn
Eldur. Birki. Mmmhh
Kol
Pizzunnar bíða grimm örlög
Spadar
Alvöru tæki og tól fyrir alvöru vinnu
Before_2
Deigið inniheldur nokkra vel varða ítalska leyndardóma og er undirbúið rúmum sólarhring fyrir notkun. Sósan er gerð frá grunni.
Indide
Hahahah nú færðu fyrir ferðina!!!
After
Margherita
Proscutto
Con Prosciutto
Braud
Rósmarínbrauð og ítalskst sveitabrauð

Ég er karlmennskan uppmáluð. Ef ég bara kynni að bródera og hekla…

Sunday 24. June 2007 | 7 Tjáningar 

Getraun…

Hvað eiga þessir 5 hlutir sameiginlegt?

Ég
Napoli
Risastór viðarofn í bakarahúsi tengdamóður minnar
Glútenríkt hveiti
Birki

Thursday 21. June 2007 | 5 Tjáningar 

Ahhh.

Stutt: Gott sumarveður með örfáum og aumingjalegum undantekningum, transfitukaloríuveislur, haugaleti og góðar bókmenntir. Ég er í fríi. Heimurinn verður bara að bíða á meðan.

Wednesday 20. June 2007 | Tjáðu þig! 

Harley Davidson

Harley Davidson hjólin eru ekkert annað en dýr statíf fyrir miðaldra líffæragjafa.

Thursday 14. June 2007 | 5 Tjáningar 

Vínsmökkun – The Footbolt

Þegar ástmögur Breiðholtsins, Gummi Jóh, skoraði á mig að halda áfram með vínbloggkeðjuna sem Vín og Matur standa fyrir, leist mér á blikuna. Svona markaðssetning kitlar auglýsingamanninn í mér, og ég er ekki yfir rauðvínið hafinn á sama hátt og sjórinn er ekki yfir himininn hafinn. Footbolt skal það vera heillin.

Ef mér væri réttur nýr Land Rover til að eignar og prófunar (hint!) mundi ég ekki láta mér nægja að prófa hann í bílastæðinu við Kringluna. Sama gildir hér, ekki prófar maður vín öðruvísi en við kjöraðstæður.

Þarfagreining leiddi í ljós eftirfarandi:

Vínið skal prófa með góðum mat.
Sá matur skal vera grillmatur
Grillmaturinn skal vera úr besta fáanlegu hráefni
Grillmaturinn skal lagaður af alúð og natni
Grillmatinn skal borða utandyra
Til þess þarf kvöldhiti utandyra að vera yfir 20°C
Til þess er Ísland algerlega ófullnægjandi
Grillmatinn skal svo borða í frábærum félagsskap
Þannig skal reynt á gæði vínsins.

Mér er ekki vel við hálfkák, svo ég ákvað að vanda til verks, og smalaði konunum í lífi mínu og foreldrum upp í flugvél til að leita uppi kjöraðstæður. Það er ábyrgðarhluti að taka að sér dóma sem framtíðarsala og afkoma innflytjanda getur oltið á, og ekki skyldi ég valda vonbrigðum með einhverju fúski.

Eftir stutta og hnitmiðaða leit fann ég kjöraðstæður hér:

Um ræðir hina hæstvirtu stofnun “Institute of advanced studies of gourmet food & alcaholic beverages of Västland”, sem fyrir þægilega tilviljun er rekin af tengdamóður minni.

Ætli það sé ekki sniðugt að gefa rétta mynd af mér sem vínsmakkara áður en lengra er haldið. Ég er ekki flókinn. Fyrir mér eru til þrjár tegundir af vínum. Góð vín, frábær vín og vond vín.

Ég er smáatriðamaður í næstum öllu sem ég geri, en ég kann ekki að smakka vín, nenni ekki að fara í forleik við þau, og finn strax ef mér líkar við þau. Sem er svolítið eins og ég upplifði hinn almenna Ítala, sem innbyrðir tunnur á ári. Lítið snobb í gangi þar.

Frábært vín er gott með öllum mat, sem og eitt og sér. Vont vín er vont með öllu en skánar ef það er settur í það klaki, eða drukkin meira en ein flaska.

Góð vín og frábær vín kaupi ég aftur, hinum sleppi ég alfarið.

Ítölsk vín eiga oft vinninginn hjá mér, kannski ekki skrýtið miðað við árafjöldann sem ég eyddi þar, en góð vín frá öðrum löndum eru alltaf velkomin í belginn á mér.

Vínin sem mér líka eru iðulega bragðmikil með mikilli fyllingu, en ég sit
ekki með stút á grímunni að reyna að finna plómu/kola/eikar/sokka/túnfisk-keim af þeim. Lífið er of stutt til þess, þótt nefið á mér sé nógu langt. 
Vínsmökkun - The Footbolt
Undirbúningur prófunarmáltíðar, töflufundur um matseðil og framreiðslu. Maðurinn í Hobbitabuxunum er faðir minn. 
Vínsmökkun - The Footbolt
Greinarhöfundur svæðanuddar brasilíska nautarlundarbita í sérlagaðri marineringu. Í bakgrunni hljómar hljómplatan 5:55 með Charlotte Gainsbourg og AIR, sérvalin fyrir prófunarmáltíðina.

Prófunarmáltíðin: Grillpinnar.

Einhverjum finnst það kannski ekki hljóma fínt. Það er allt í lagi. Ég er ekkert fínn.

Grillpinnarnir sem hér um ræðir eru þó ekki gataðir og þráir gúllasafgangar sem hundurinn vildi ekki með vatnspapriku og blautum sveppum. Neibb. Fersk Brasilísk nautalund var skorin niður í smáar en þykkar sneiðar og löguð marínering sem mundi æra kokkana á Argentínu.

Síðan voru lagaðir grænmetispinnar, grilluð eggaldin í hvítlauk og sláturhústilverkaðar smápylsur (prinskorvar) voru vafðar í besta beikon. Segið það sem þið viljið um okkur, en við grínumst ekki með sumarmatinn. Kaloríum verður refsað síðar á hlaupabretti í Laugardalnum.

Hér fylgja nokkrar myndir. 
Vínsmökkun - The Footbolt
Máltíðin á undirbúningsstigi. Á meðan á undirbúningi stóð stóð Footbolt flaskan opin og andaði. 
Vínsmökkun - The Footbolt
Greinarhöfundur refsar matnum á kolagrillinu (auðvitað), einbeittur á svip. Glöggir lesendur þekkja vísifingur föður greinarhöfundar ofarlega vinstra megin á myndinni. 
Vínsmökkun - The Footbolt
Grillun á lokastigi 
Vínsmökkun - The Footbolt
Tengdamóðir greinarhöfundar hefur haldið Rioja-bændum við efnið í árafjöld. Hér pósar hún með tengdasyninum og Footbolt flöskunni fyrir þessa úttekt. 
Vínsmökkun - The Footbolt
Footbolt flaskan tók sig vel út á sumarlegu matborðinu.

Jæja, víkjum okkur að sjálfum dómnum.

Maturinn er tilbúinn, og allir setjast. Vínið hefur fengið að standa og anda í tvo tíma (í skugga). Víninu er hellt í glösin og matnum raðað á diskana. Bragðlaukarnir eru tilbúnir. Það er skálað fyrir sumrinu. Ekkert snifferí upp úr glösum hér. Skál.

Þögn.

Vandræðalegar augngotur staðfesta upplifun mína.

Þetta er ekkert sérstakt vín. Það er súrt og beiskt. Nett þráabragð af því. Ekki himnesk atómsprengja bragðlaukanna, heldur meira svona vægt prump í svefnpoka, allavega miðað við væntingar og vonir mínar um að geta skrifað jákvæðan dóm um það.

Það er bara um tvennt að ræða. Skemmda flösku sem hefur ferðast um hálfan hnöttinn til að lenda undir smásjánni við þessar erfiðu aðstæður eða ekkert sérstaklega gott vín fyrir minn smekk. Spurningin “Á þetta að vera svona?” kom strax upp. Ég hallast reyndar strax á flöskuskemmdarteoríuna.

Ég var ekki einn um að finnast þetta miður frábær upplifun. Foreldrar mínir reyndu að gera gott úr þessu, en tengdamóðir mín (rekstraraðili stofnunarinnar og tilsjónarmaður Rioja héraðsins) teygði sig þögul í Masi Costasera Amarone flösku sem var innan seilingar og kom með mér í farteskinu. Sem sagði mér allt sem segja þarf. Sem og sú staðreynd að flaskan var ekki kláruð við matborðið, sem er versta auðmýking sem nokkru sem hafnar á prófunarborði er sýnd.

Það fyrsta sem ég geri þegar ég kem heim úr þessarri prófunarferð minni er að fara í ríkið og kaupa mér flösku af Footbolt. Aðeins þannig get ég fengið úr þessu skorið, og fullkomnað þannig störf mín sem víndómari – sem verður örugglega stuttur ferill ef ég held áfram að rífa niður viðskiptavinina.

Vínkeðjan er þangað til vel komin í höndum Huga, sem hefur vit og smekk á víni, og kann að þefa fagmannlegu upp úr glösunum.

Monday 11. June 2007 | 9 Tjáningar 

Phil Collins lifir

Leitt að hryggja ykkur með því. Komst að því í dag að hann er bara búinn að vera í felum á LéttBylgjunni. Á bak við Michael Buble.

Monday 4. June 2007 | 1 Tjáning 

Skýrsla

Eyddi helginni við spilamennsku á Patreksfirði. Þar tókum við drengirnir þátt í alþjóðlegri tónlistarhátíð sem gengur undir nafninu “Hafstraumar”. Þangað var okkur boðið að koma og spila, og þáðum við það með þökkum, og ákváðum þar með að drulla ekki endanlega yfir Vestfirði þótt við höfum ekki verið nógu miklir indíúlpukrúttarar fyrir Aldrei fór ég suður.

Ísafjörður: Úti
Patreksfjörður: Inni.

Hér er ferðasagan í fyrirsagnaformi.

Flogið á Bíldudal. Trópískt veður, poll-lygnt, sól og hiti. Með í ferð eru bróðurparturinn af Wolfgang og Sign.

Melódíur Minninganna, tónlistarsafn Jóns Kr. Ólafssonar skoðað. Gaman að sjá sokka Hauks Morthens, en merkilegast af öllu er þó Jón sjálfur, sem ég mæli með að verði stoppaður upp þegar hann hefur kvatt okkur. Helst ekki fyrr, af mannúðarástæðum.

Farið í pollinn á Tálknafirði. Heitir pottar í miðri fjallshlíð. Þar spa-aði ég á mér spöngina sprellnakinn. Minnist þess að 19 ár eru liðin frá því að ég spilaði fyrst á Patró. Fæ ægilegan öldrunarmóral.

Tékkuðum inn í hljómsveitaríbúðirnar. Britney hefði mótmælt, en hún er frægari en við.

Farið í heimsókn til ömmu Sæju, hún er tæknilega séð amma hans Togga, en við ættleiddum hana allir. Þegar hún heyrði að við værum nett svangir, fór hún inn í eldhús til að athuga hvort hún ætti ekki eitthvað smáræði. Smáræðið reyndist hálfur hryggur sem við röðuðum í grímurnar á okkur af bestu lyst.

Síðar um daginn var Patró skoðaður, og við gæddum okkur á fantagóðri fiskisúpu, hljóðprufuðum og spókuðum okkur um. Síðan grill, síðan spilamennska. Mörg skemmtileg bönd á svæðinu. Okkar spilamennska gekk mjög prýðilega.

Á leiðinni niður í hljómsveitaríbúðirnar stoppuðum við í “Þorpinu”, sem er lókalpöbb Patreksfjarðar, og tókum 3 lög. Af því við vorum orðnir heitir. Og smá fullir.

Síðan: bjór og frjálst. Menn fóru mis-skarpt í drykkjuna, ég tiltölulega rólega. Á nokkrar góðar sögur, en það sem gerist á Patreksfirði, staðnæmist á Patreksfirði.

Daginn eftir var síðan flogið heim í rigningu og sudda, eftir skemmtilega ferð í góðum félagsskap.

Þakka þeim sem hlýddu. Áfram Patró.

Mynd dagsins er af Jóni Kr. Ólafssyni.

Monday 4. June 2007 | 3 Tjáningar