Sveipir
Því minna hár sem prýðir á mér toppstykkið, því sterkari sveipir. Nú líkjast þeir helst forhertum stálvír í eyðimörk.
Staðreynd dagsins var í boði El Vital.
BBC World Service…
…er frábær útvarpsstöð, en ég gæti alveg lifað af niðurskurð á Krikketfréttum niður í klukkutíma á dag.
Dagbókarfærsla…
Kæra dagbók.
Hvítasunnuhelgin fór í upptökur á tveimur flunkunýjum lögum með Togga, og ég er alveg uppgefinn. Það huggar mig að það klingir í gulli og platínum allstaðar, nýju lögin koma til með að breyta popptónlist eins og þið þekkið hana.
Neinei. Kannski ekki.
En þetta var voða gaman, og ég er ánægður með árangurinn, sem verður klínt á blogggesti hér hvort sem þeir vilja eða ekki.
Nú: Klippa auglýsingar, og undirbúa fyrir hellaða dagana sem framundan eru. Síðan kemur sumarfríið. Ahhhh.
Ríka fólkið
Ég er orðinn hundleiður á öllum þessum úttektum sem sýna okkur hvað ríka fólkið er ríkt, og hvernig bíla og hús það á. Nú vil ég úttekt á hverjir skulda mest, hvernig bílum þeir keyra á og hvert þeir fara í sumarfrí.
Love your Range Rover….
…just don’t loooooooooove your Range Rover….
Ég sver og sárt við legg að ég fann þessa mynd við leit að Range Rover myndum, ekki við leit á útblástursrörablætismyndum. Alveg satt.

Fluttur
Flutningum er lokið. Fyrsta nóttin var fín. Fyrsti morguninn ekki.
Í dag er ég í fötum sem eru sett saman eftir tískustefnunni “fann ekkert annað”. Lít út eins og óheppinn útigöngumaður. Fúlskeggjaður og illa hirtur. Þreyttur. Í ullarsokkum. Sem er kannski eins gott, því það snjóaði. Vinstri öxlin á mér er óstarfhæf. Ég mundi ekki hleypa mér inn á Svarta Svaninn, svo illa lít ég út.
Dóttur minni skilaði ég eins og krumpaðri heysátu á leikskólann, því ég fann ekki burstann hennar. Hann er víst í svörtum poka inni í stofu. Yeah.
Annars er ég mjög hress.
Um Josh Groban tónleikana…
Af mbl.is:
“Ísleifur B. Þórhallsson, framkvæmdastjóri Concert, sagði það hafa verið ótrúlega upplifun að horfa yfir salinn og sjá grátbólgin augu og klúta á lofti.”
Það þýðir ekki að gráta yfir peninga og tímaeyðslu. Þið hefðuð bara átt að vita betur en að kaupa ykkur miða.
Mánudagsmiðvikudagur
Það er mikið að gera. pökkun og málerí, flutningar framundan, og geðsýki að gera í vinnu og áhugamálum.
Þarf samt að endurskoða hvíldartímann sem ég úthluta mér.
Fór af stað með Ölmu Sól í leikskólann í morgun, sönglaði með henni Glám og Skrám þar til hún spurði “Erum við að fara í burtu pabbi?” og ég uppgötvaði að ég var næstum kominn í vinnuna. Sneri við.
Fékk mér svo Latte til að vakna, og hellti honum yfir gjörvalt mælaborðið á Colin.
Good times. En, það eru ekki margar vikur í sumarfríið.
Matur á Samfylkingarheimilinu
Í kvöld liggur fyrir að borða með foreldrum mínum og miðbróður. Þar er á ferðinni Samfylkingarfólk af hörðustu gerð. Í tilfelli móður minnar má segja að hún sé eins sveigjanleg og járnbentur demantgranítklumpur í blindum stuðningi sínum við Ingibjörgu Sólrúnu. Fyrir henni eru sjálfstæðismenn allir sem einn siðspilltir einkavinapotarar og aðdáendur Hannesar Hólmsteins sem ætla að taka af okkur allar auðlindir og setja þær í vasa vina sinna og skilja okkur hungruð og blind með veik börn í köldu fanginu.
Get reyndar ekki neitað því að á bak við málaflutning hennar liggur einhver sannleikur. En sá sannleikur liggur víða í stjórnmálalandinu, og er meira lýti á stjórnmálum á Íslandi en einstaka flokkum, eins og ég hef áður röflað um hér.
Þetta fólk veit nú að elsti sonurinn kaus Sjálfstæðisflokkinn til þess að minnka vægi Kaffibandalagsins. Ekki til að viðhalda stjórninni. Farið hefur fé betra. En ég var að vona að það væri hægt að mynda nýja stjórn, helst Sjálfstæðisflokkinn með Samfylkingunni, sem hefði þá tækifæri til þess að sanna sig sem stjórnarflokk, og koma hitamálum sínum að. Gleymum ekki því að báða flokkana má skilgreina sem miðjuflokka ef maður vill, og ég hef mikla trú á mörgum þar inni.
Það má vel vera að ekki fari sem ég vona. Það eru einhverjar líkur á að Ingibjörg setji sig á móti stjórnarsamstarfi við D, nokkuð sem ég held reyndar að margir kjósendur S hefðu ekkert á móti, þótt sumir þeirra (hin rauða hlið Samfylkingarinnar) hafi viljað nýja vinstristjórn mjög mikið. Ég væri til í að sjá veg Össurar góðan í slíkri stjórn, og Ágúst Ólaf í heilbrigðis og velferðarmálin.
Framsókn á ekki að sitja í stjórn. Það hafa þau játað sjálf, reyndar með nokkuð heiðarlegri framgöngu. Það var ekki verið að reyna að ljúga í sárin í gær, og ég fagna því. Gott fyrir þau að setjast niður og endurskilgreina sig.
Þetta getur enn farið á marga vegu. Eina sem ég vona er að aldrei neyðist neinn til þess að hafa rasistasjómennina með sér í ríkisstjórn Íslands, þótt þeim hafi tekist að vekja innflytjendaótta hjá þröngsýnum miðaldra smáborgurum þessa lands. Megi þeir lengi lifa í sem myrkustu horni stjórnarandstöðu. Fylgið við þá olli mér vonbrigðum, því þótt ég telji mig nógu víðsýnan til að skilja og virða skoðanir flestra, þá eru þeir smánarblettur á íslenskri pólitík.
Sjáum hvað gerist, næstu dagar eru ekki minna spennandi en kosningarnar.
En ég hlakka ekki til máltíðarinnar í kvöld, þar sem ég verð skammaður yfir góðum mat. Svíinn™ leitar nú dyrum og dyngjum af góðum heyrnartöppum, valíumkrukkunni sem við keyptum í síðustu kosningum, og er að hugsa um að byrja að reykja svo að hún geti verið sem mest úti í smók í kvöld.
Það er sennilega best að óska móður minni til hamingju með mæðradaginn hér, því að ég er ekki viss um að ég nái að koma hamingjuóskunum að í kvöld.
Fréttablaðið drullaði ansi fínt á sig að segja stjórnina fallna á forsíðunni.
P.S. flottasta kosningainnslagið var auðvitað tekið af nokkrum lykilmönnum í Drengjakór Breiðholts, á utankjördæmisbúgarði þeirra við Laugaveg, þar sem þeir voru Breiðholtinu og Íslandi öllu áfram til sóma.
Þetta er of gott til að sleppa…
Hér er tvífaramynd af Mariju, atvinnuvélasamkynhneigðu konunni sem vann Júró, við hliðina á gamalli mynd af Göran Persson. Svíar eru ekki sáttir við úrslit kvöldsins. Tekið af aftonbladet.se

Spennan magnast
Íslandsmeistaramótið í tæknimistökum er nú í fullum gangi, og má ekki á milli sjá hvar fleiri og betri mistök eiga sér stað.
Stöð 2 eru að standa sig brilljant með að senda úti viðtöl út í fölsku 16:9 formati, viðmælendur bæta á sig 80 kílóum í einni svipan, og Árni Johnsen náðist ekki allur í mynd. Virtual settin hefðu verið byltingarkennd 1995 en eru núna bara hallærisleg, sem og flestir grafíkhlutar. Virtual alþingissalurinn nær út fyrir allan hallærisskala.
RÚV eru aftur á móti miklu duglegri að skipta á fólk sem er ekki tilbúið, og leka hljóði sem ekki tilheyrir mynd. Grafíkin þeirra er skárri. Sigríður Hagalín Björnsdóttir hefur greinilega tapað veðmáli, því að ekki eingöngu þurfti hún að taka Selfossvaktina, heldur fékk hún líka ónýt heyrnartól sem passa ekki einu sinni næstum því í eyrun á henni. Þegar tæknimenn vita ekki hvað þeir eiga að gera, skipta þeir á hana. Alveg sama hvað hún er að gera.
Bestu tæknilegu mistökin, sem eru ættuð frá Vestmannaeyjum, verða vonandi strokuð alveg út af alþingi í Suðurkjördæmi.
P.S. Mig langar að bjóða Katrínu Jakobs í mat. Hún er tekin eftir góða baráttu, og lítur út fyrir að þurfa á góðri og hitaeiningaríkri máltíð að halda.
Jón Sig á höggstokkinn…
Ég græt ekki fylgishrun Framsóknarflokksins, eins og flestir sem fylgdust með vangaveltum mínum um stjórnmál upp á síðkastið hafa sennilega getað skilið. Engu að síður finnst mér menn óvenju fljótir að leggja sverð að hálsi Jóns Sigurðssonar, þegar kjósendur eru að refsa flokknum fyrir afglöp flokksins á yfirstöðnum kjörtímabilum.
Verð nefnilega að játa að hann er sá sem hefur unnið sig mest upp í áliti hjá mér í undanfara kosninganna. Þótt ég mundi aldrei kjósa flokkinn hans.
Jón er líka sá sem notar kameruna best af öllum frambjóðendum. Takið eftir því.