Í augnablikinu…

Á NÁTTBORÐINU (sem er eiginlega bara stóll úr gjaldþrota prentsmiðju sem ég er með í láni (Er með stólinn að láni, ekki gjaldþrota prentsmiðju))

Tom Holt – You don’t have to be evil to work here, but it helps
Skemmtilegt bull.

Steven Fry – Hippopotamus
Þessi margslungni rammsamkynhneigði leikari og góður vinur Douglas Adams heitins er frábær rithöfundur.

Á FÓNINUM
Paul Simon – Surprise
Frrrábær poppplata. Uppáhaldshljóðfæraleikarar í stórum stíl á henni, Steve Gadd, Pino Paladino og Brian Eno. 4 af 5 matarkexkökum í einkunn.

John Mayer – Continuum
Þetta er bara algert nammi. John Mayer vinsæll poppstrákur og gítarleikari sem er búinn að gefa frá sér nokkrar góðar poppplötur, en hér kemur gítarhetjan sterkt fram í honum. Hann er einfaldlega urrandi talent, sem er ekki hægt annað en dást að þótt að hann sé ungur, sætur og vinsæll, og því kjörinn til haturs af öldruðum gítarleikurum sem eiga engar gullplötur á veggjum. Besti diskur ársins enn sem komið er. 4 1/2 matarkexkökur af fimm mögulegum.

LayLow – Please don’t hate me
Fín plata, skemmtileg rödd, en platan verður svolítið einsleit í spilun. Skemmtilegt umslag, eitt af þeim best hönnuðu á árinu. 3 Matarkexkökur af 5 mögulegum.

Eberg – Voffvoff
Þrælskemmmtileg plata. Love your bum er algert heilalím. Frábært lag. Ég hef skoðanir á sándinu, en fíla plötuna í heild. 3 1/2 matarkexkökur af 5 mögulegum. Næstum því 4. 3 1/2 og mylsna.

Toggi – Puppy
Ég var búinn að segja ykkur að kaupa þessa plötu, og mér leiðist að endurtaka mig. Platan fær fullan kexpakka af fimm kexkökum mögulegum, því ég er á henni, og af því hún er frábær og eins og best gerist erlendis (skv. ekki ómerkari manni en Ingvari í Tónabúðinni). Minni einnig á að hún er handhæg og skemmtileg jólagjöf sem kostar minna en nokkur tekílaskot sem manni verður óglatt af og ælir á skóna sína út af. Liggur í augum uppi hvort er betri fjárfesting.

Á SKJÁNUM
Heroes. Kominn á þátt 3. Lofar góðu. Bið fram í febrúar eftir áframhaldi á þriðju seríu LOST, sem byrjaði mjög vel.

Annars er ég hress.

Tuesday 28. November 2006 | 10 Tjáningar 

Kominn tími á…

… smá tónlist og tízku:

Musikanterna

Tuesday 28. November 2006 | 2 Tjáningar 

Maður dagsins…

Maður dagsins er Magnús Ragnarsson.

Hann öðlast þennan titil fyrir það eitt að taka ekki endalaust þátt í vitleysunni og Matador-heilkennum íslensks viðskiptalífs. Skjárinn verður ekki verri við minni bolta. Plús það að keppinauturinn, sem skuldar kannski einhverjar þrjátíu og þrjú þúsund milljónir, getur ekki styrkt stöðu sína með því að tapa meira.

Minni í leiðinni á fyrri hugmynd mína: að sýna frá strandblaki kvenna í slómó. Get annast upptökur á fallegum ströndum fyrir rétt verð.

Mynd dagsins er að sjálfsögðu af Magnúsi, sem er í miklum metum hjá mér, þótt hann komi sér í sífellu undan því að drekka með mér kaffibolla og ræða strandblakshugmyndina mína.

Magnusra1

Friday 24. November 2006 | 6 Tjáningar 

Kaldur kalkúnn…

Ég fæ nánast alltaf blóðsykurfall upp úr klukkan 10 á kvöldin. Þá þarf ég sykur. Kem skjálfandi inn í eldhús, helli mér upp á kókómalt og byrja að dippa matarkexi. Eða hrúga í mig einhverjum bévítans sætindum. Sem eru óholl.

Inn á milli fæ ég móral yfir því hvað ég ét mikið af rusli á kvöldin, og kaupi allskonar hollustusnakk. Til að hafa vit fyrir sjálfum mér. Í kvöld er svona kvöld. Mér hefur enn eina ferðina tekist á stórkostlegan hátt að snúa á mig. Það eina sem ég á til að japla á í skápunum eru fökking kókosflögur með mynd af Sollu á Grænum kosti á. Hvað er næst? Hirsi og hráfæði? Linsubaunir með lífrænu ediki? Botninum er náð.

Auðvitað er ég brjálaður út í mig. Ég ætla að hringja í Jóa Fel, og biðja hann um að skutlast út úr sturtunni nógu lengi til að opna fyrir mig og sérgera fyrir mig glassúr með vínarbrauði á með sínum sterku og fimu höndum. Það ætti að kenna mér að reyna að vera gáfaðri en ég sjálfur….

Wednesday 22. November 2006 | 9 Tjáningar 

Kvíði…

Ég og Svíinn™ buðum yndislegum vinum okkar að eyða með okkur komandi áramótum. Um ræðir æskuvinkonu Svíans™ og eiginmann hennar, en hann og ég smullum saman á 35 sekúndum þegar kynntir, enda báðir vel meinandi vitleysingar á sjálfshátíð með svipaðar nördadellur og veikleika fyrir góðum mat og félagsskap.

Og nú kemur það. Við hétum að safna mottum þannig að við værum helmottaðir þegar við hittumst. Við gerðum þetta auðvitað vel maríneraðir í rauðvíni til þess að stríða konunum okkar, en orð skulu standa, og nú fæ ég fregnir af því að félaginn sé byrjaður að leggja í mylsnugeymslu. Ekki má ég vera síðri maður.

Fyrir mér rifjast upp einn af skilmálum sambúðar og farsæls hjónabands mín og Svíans™, nefnilega: Yfirvaraskegg jafngildir skírlífi. Þetta verða dýr jól. Og ekki bara í þessum skilningi, því ég ætlaði að elda lynghænur fylltar fois gras í áramótamat, en lynghænur kosta fjandakornið einungis svipað og kóalabirnir pr. kg.

Á ekki einhver góða usskrifft? Tillögur að ljómandi hátíðarmálsverðum? Og ráð til að tæla eiginkonur þrátt fyrir líkamslýti eins og yfirvaraskegg, hafandi það í huga að ég er enginn Burt Reynolds?

Tuesday 21. November 2006 | 22 Tjáningar 

Ljúfir tónar…

…í boði Kalla

Tuesday 21. November 2006 | Tjáðu þig! 

Fundið á netinu…

Donpedro

Monday 20. November 2006 | 7 Tjáningar 

Let it snow…

Loksins. Ég skemmti mér svo konunglega í dag, að ég affelgaði að framan af gleði.

Snjór er skemmtilegur. “Neyddist” til að ná í hina og þessa bræður sem flutt hafa út í Grafarholtsrassgat, þar sem ekki er skafið, og keyra þá í vinnuna. Ekki eitt augnablik skylduð þið halda að mér hafi verið það óljúft.

Ég er heldur ekki yfir það hafinn að jeppakallast smá ef fólk er í vandræðum. Setja í spotta. Draga og ýta. Gaman að hjálpa til. Nema þegar ég sé fólk sem þrjóskast við í svona færð og er nógu greindarskert til að leggja af stað á sléttum sumardekkjum. Það fólk hefur ekki samúð mína, og má bara ýta sjálft.

Hér kemur líka smá staðreynd: stór hluti af fólkinu sem “græddi” rosalega á því að kaupa sér 3ja tonna pallbíla kann ekki fyrir sitt litla líf að keyra þá. Þeir skíða um alla borg eins og drukknir nashyrningar.

Ahhh good times.

Sunday 19. November 2006 | 5 Tjáningar 

Dúettar

Ég er venjulega lítið gefinn fyrir dúetta, en það eru þó nokkrar góðar undantekningar. Ég nefni tvo. Nancy og Frank Sinatra syngja “Something stupid” og Björgvin Halldórsson og Alma Sól dóttir mín syngja saman “Sofðu unga ástin mín” í bílnum mínum.

Ætli það sé ekki rétt að taka það fram að Björgvin syngur fyrir okkur af geisladiski, við erum ekki með hann í gíslingu…

Saturday 18. November 2006 | 8 Tjáningar 

Limblinda

Test_1Jæja, rannsóknarverkefninu er lokið. Ég get glatt Ósk, Baunina, fjölskylduna á Gauksstöðum og mjög líklega Kalla með því að þau þjást ekki af hinum hræðilega sjúkdóm limblindu. Ósk Ýr er eftur á móti í hættu.

Myndin sem um ræðir hangir uppi á Listasafni Íslands, er birt hér án leyfis höfundar, og er ég sennilega réttdræpur af myndstefseigendum fyrir vikið. En hér helgar tilgangurinn meðalið.

Glöggir sjá án mikilla vandkvæða að myndin skartar nokkuð veglegum besefum.

Náin samstarfskona mín, myndklippillinn Ásta Briem, vann nýlega með mér mynd fyrir banka nokkurn hér í bæ. Myndina átti að sýna á stóru tjaldi í Háskólabíói fyrir framan ótal draktir og jakkaföt.

Þegar ég er að setja saman klippin frá henni í sama herbergi, renna á mig tvær grímur þegar nokkuð langt myndskeið sýndi þessa mynd stóra og greinilega.

Ég lagði saman tvo og tvo og reiknaði út að tillarnir myndu sennilega vera svona 3 metrar á hæð í Háskólabíói, og velti því fyrir mér hvort klipparinn væri eitthvað að stríða mér. Bankafólkið mundi nú væntanlega svitna óþarflega mikið í Prada þvengjunum sínum, og mér fannst þau ekki eiga svona meðferð inni.

Þegar ég bar þetta upp á Ástu, botnaði hún aftur á móti ekki neitt í neinu. Henni hafði algerlega tekist að sjá ekki limina. Ég þurfti nánast að teikna útlínurnar fyrir hana, á sama hátt og maður reynir að útskýra fyrir litblindum að það standi 21 inni í öllum deplunum. Hún var samt búin að vera að glápa á þetta tímunum saman.

Þar með fæddist hugtakið Limblinda. Hún útskýrir auðvitað líka hvernig vel gefin og myndarleg klippistelpa undir þrítugu nær að vera einhleyp. Limblindan er harður húsbóndi, og getur náttúrulega gert hræðilega hluti við félagslíf fórnarlamba sinna.

Auðvitað hefði getað verið um hendingu að ræða, en hálftíma síðar stakk Ásta upp á að við notuðum myndskreytingarskot af konu, sem henni misfórst algerlega að sjá að vantaði fót á. Ég er ekki að grínast. Svona alvarlegt er þetta.

Sendið Ástu endilega kveðjur og árnaðaróskir í kommentakerfinu. Og strákar, ekki gera ykkur að leik að vifta jafnöldrum ykkar nálægt henni. Hún sér þá ekki, en þið getið hrætt eða móðgað aðra, auk þess sem það ber vott um illt innræti.

Mynd dagsins er af Ástu Briem.

Asta

Thursday 16. November 2006 | 13 Tjáningar 

Rannsóknarverkefni…

Ég væri ykkur þakklátur ef þið væruð til í að segja mér hvað fyrir augu ber á þessarri mynd í ykkar eigin orðum í kommentakerfinu hér fyrir neðan. Umræða mun fylgja.

Wednesday 15. November 2006 | 9 Tjáningar 

Tæknin stríðir…

Það er erfitt að vera tæknisinnaður þegar tæknileg mistök eyða saklausum lífum á Gaza svæðinu, og koma stálheiðarlegum Vestmannaeyjingum í klípu. Illverjanlegt að nota tækni þegar hún getur haft svona hræðilegar hliðarverkanir…

Wednesday 15. November 2006 | 1 Tjáning 

Næsta Síða →