Frægðin

Eftir að hafa verið í sjónvarpinu á laugardaginn hef ég nú þurft að breyta líferninu í kjölfarið, og aðlagast þessum nýja lífsstíl sem frægðinni fylgir.

Til dæmis var konunni minni boðið óvænt upp á vöfflur af nágranna sem sá þáttinn, og þegar ég hleypti manni framhjá á ljósum í dag, horfði hann á mig eins og hann þekkti mig.

Amma mín segir að þetta hafi verið laaaangbesti þátturinn hans Jóns frá upphafi, og ekki er hún nú hlutdræg.

Ég hef verið svo heppinn að geta hringt í Gumma Jóh. þegar þrýstingurinn hefur verið sem mestur, hann hefur jú bæði verið valinn einn af kynþokkafyllstu mönnum þjóðarinnar, og hefur komið fram með drengjakór Breiðholts, þannig að af honum er margt að læra, enda hef ég heyrt að stórar kanónur í atvinnulífinu vilji stofna fágunarskóla fyrir pilta undir stjórn Gumma.

En, frægðin er fallvölt, þátturinn á eftir að hjaðna í minningunni og við eigum eftir að þurfa að baka okkar eigin vöfflur áður en við vitum af. En, gott á meðan varir.

Kominn tími á góða hljómsveitarmynd, held ég:

Stuffparty

Hér er vel orðuð pæling…

Ég fæ nefnilega alltaf hroll í hvert skipti sem menn afsaka ljótar gjörðir með því að einungis sé um viðskipti að ræða:

“Þetta er bara bisniss, kallinn minn”.

Rúvararnir…

Ekki lengi að því.

Komið á netið.

Plögg

Hér er hvorki hæfileikalaus né vondur maður á ferð. Gefið gaum.

Red Barnett

Gúlp

Fjárfesting

Það er tiltölulega auðvelt að umbreyta peningum í hamingju.

Maður getur keypt sér eitthvað sem maður girnist mikið, hjálpað einhverjum sem eiga um sárt að binda, eða á annan hátt fjárfest í betri framtíð fyrir meðborgara sína og aukið þannig sína eigin vellíðan.

Með þetta að leiðarljósi er ég að safna peningum til þess að geta arkað niður á NFS og keypt af þeim bleiku ljósflísarnar sem mynda bakgrunninn í morgunsettinu þeirra.

Og hent þeim.

Svo að enginn þurfi að sjá þær aftur.

Ég held ég geri öðrum gott með því.

Skylduplögg

Toggi (einn). Hemmi (einn). Hvað getur klikkað? Stay tuned. Í kvöld.

Mýrin

Nú fyllast öll bíóhús af áhugasömum sýningargestum sem koma glaðir og sáttir út af Mýrinni. Ég gleðst yfir því eins og lítill hvolpur í kjötbúð, því það sannar kenningu sem ég hef löngum haldið fram:

Fólk er ekkert hætt að fara á íslenskar myndir, ólíkt því sem harmakvein framleiðenda hafa gefið í skyn. Bara þær óáhugaverðu og leiðinlegu. Ef við gerum gott efni, vill fólk sjá það. Svo einfalt er það.

Að auki er gaman að sjá íslenska kvikmyndagerð til vegs og virðingar hafna, vinna okkar er nú loksins að verða á alþjóðlegan mælikvarða, og sérþekking og kunnátta aldrei verið meiri.

Þið getið sveiað ykkur upp á að þetta er framtíðaratvinnuvegur á Íslandi.

Já.

Búinn að panta.

AFSAKIÐ BREYTINGAR

Ég fékk ógeð á útlitinu á síðunni, og dembdi mér í breytingar, án þess að vita hvað ég vildi, þannig að næstu dagar munu væntanlega fara í að laga þetta eitthvað til :-)

Myndir

Myndir frá National Theater Basement.

Nýt síðustu daganna…

Þegar Nonni í Nýdönsk biður tækjaóða fjandann um að koma í létt spjall í spjallþætti þar sem tækni er þemað, segir tækjaóði fjandinn bara já, blóðið rennur hratt til skyldunnar.

Þannig sat ég allt í einu eins og vel gerður hlutur í settinu hjá Jóni í síðustu viku. Það sem ég ekki skildi fyrr en þá var að ég var aðalviðmælandi þáttarins. Mér brá aðeins við það, hver er sosum þessi ég, ef mig skyldi kalla? Ég jafnaði mig samt fljótt.

Jón útskýrði fyrir mér stefnu sína að fylla ekki þættina sína af sama fólkinu og væru hjá öllum hinum, og það er aðdáunarverð stefna, þótt það geti útheimt fórnir eins og að landsmenn þurfi að þola fólk eins og mig á fríkvöldi án greiðslu.

Jón er jafn skemmtilegur og hann er kynþokkafullur, og áður en ég vissi af, vorum við búnir að mala nóg í heilan þátt.

Nú tel ég dagana í að rausið í mér fari í loftið og vona að ég hafi ekki bullað mig út í horn. Ég get allavega lofað því að á laugardaginn fara hlutir í loftið sem betur væru geymdir í skúffu. Meira segi ég ekki.

Næsta Síða →