Toddarastemmari

Eitt græddi Eyþór Arnalds á óförum sínum um daginn, hann minnti mig á að sumt Todmobile stöffið er mjög fínt, og þegar þetta er skrifað er “Spillt” á fóninum. Kvöldvinna, einn í húsinu, allt í botni.

Kom bara við hérna til þess að taka út lata bloggtengla. Bæ.

Óvæntar útlitsbreytingar

01:55
Pedro ákveður að trimma aðeins á sér vangana með trimmernum. Það er svo leiðinlegt að fara til rakara.

01:56
Pedro gerir flennistóran skallblett með trimmernum, af því að hann gleymdi að vanda sig og bar ekki virðingu fyrir því að hárskurður er margra ára nám..

01:59
Pedro ákveður að láta bara vaða með trimmernum og taka stutta sumarrúningu á þetta.

02:05
Þegar 2/3 hluta verksins er lokið, heyrist smá rop í trimmernum og hann gesipar golunni. Hleðslan búin. Takk. Takk extra mikið fyrir að virka ekki með rafmagnssnúru, heldur bara á hleðslu.

Pedro lítur núna út eins og hann hafi skeytt afskaplega hissa krabbameinssjúkri rottu á hausinn á sér öðru megin. Það er ekki fögur sjón. Hann lítur í kringum sig, hár út um allt, og ákveður að þetta sé ekkert sem geti beðið morgundagsins.

02:35
Það er erfiðara að raka hár en maður heldur. Pedro er hér í versta skapi ársins 2006, hálfboginn yfir baðkarið með sköfu í annarri og skæri í hinni.

02:38
Stutt ferð í spegilinn sýnir að hárið er nú eins og hárið á pabba hans Raymond í samnefndum þáttum. Strjálar tjásur á hnakkanum en nauðasköllóttur að öðru leyti. Pedro fer næstum því að gráta, enda þreyttur og pirraður.
Upp með sköfuna og áfram veginn.

02:55
Þar sem Pedro liggur í baðkarinu lofar hann sér í eitt skipti fyrir öll að láta fagmenn um hárið á sér. Það sem eftir er ævinnar. Huggar sig við að Superman myndin er að koma, og í henni er Kevin Spacey sköllóttur. Og hár vex hratt.

Og hér er svo mynd:

Og talandi um borgarstjórnir…

…þá verð ég nú bara að fá að æpa hástöfum “ERUÐ ÞIÐ AÐ FOKKINGS GRÍNAST MEÐ FRAMSÓKNARFLOKKINN, SJÁLFSTÆÐISMANNLEYSUR?” FRAMSÓKNARFLOKKINN? Binga úr Extreme makeover? HVAR ERU LYFIN YKKAR?

Finnið fimm villur…

Hér sjáið þið minn í sínu náttúrulega umhverfi, fyrir aftan hestsrass, í kraftgalla, og með “L” hjálminn, sem ég er viss um að standi fyrir “Loser”.

Ég er enn að kálast í samskeytunum eftir hasta karlæga límhestinn minn, sem ég kallaði annars Elöntru í höfuðið á þeim frábæra Hyundai bíl.

Horses do not become me.

Á lífi…

Hestum tókst ekki að drepa okkur. Fór á Dubliners til að heimsækja Ingvarinn, en varð frá að hverfa því ég kann engin hress lög. Annars tók hann vel á móti mér, enda góður drengur. Nú er kominn tími til að sofa, en ég get samt trúað ykkur fyrir því að piri piri kjúklingur og pólskir “platsky” eru tveir réttir sem eru alveg að gera sig saman. Ekki segja neinum.

Hananú

Búinn að kjósa. Framundan er hópefli fastra starfsmanna Filmus, sem inniheldur eins og venjulega stuttan fyrirlestur um afstæða sameindalíffræði, sam-hekl (starfsmenn hekla saman einhvern fyrirfram ákveðinn dúk) og síðan er kvöldinu lokað og læst með eðlisfræðileiknum “Villtu vinna Svarthol!?”

Ef einhver af þessum dagskrárliðum skyldi falla niður, getum við örugglega farið á hestbak, grillað og spilað Buzz undir áhrifum áfengis.

Btmqp200b

Kosningar

Kosningatuð hefur öfug áhrif á mig. Því meira af fögrum fyrirheitum sem ælast út úr frambjóðendum á loforðafylleríi, því minni áhuga hef ég á þeim. Ætla samt og drattast og kjósa eitthvað, þótt ekki sé nema bara til þess að kjósa ekki exbé.is. Ég er hið fullkomna swing-wote.

Eins og venjulega geðjast mér sumir frambjóðendur, en ekki kryppildin sem fylgja þeim inn. Ég vildi óska þess að við gætum bara kosið einstaklinga þarna inn, það yrði magnað.

Vinnustaðurinn minn hefur verið frekar rólegur gagnvart pólitíkinni í þetta skiptið, ef undarskilin er ein Ásta Briem, forstöðukona eftirvinnsludeildar Filmus. Hún á uppáhaldsfrasann minn í baráttunni so far: (berist fram af mikilli sannfæringu) “þetta er bara beisik sjitt. Þið kjósið Villa og allt verður frábært. Það er alveg stranglega bannað að kjósa læknalinginn.”

Sé í hvaða exi ég vakna á morgun. Veit þó að það verður ekki exbé.

Mynd dagsins er sæt. Mér finnst heimurinn mega við því.

Gaman í vinnunni…

Ágúst Jakobsson tökumaður sendi mér í morgun hlekk á síðu með “making-of” myndum af verkefnum sem hann hefur unnið að í erlöndum. Þegar ég fletti í gegnum þetta sá ég það sem mögulega er hægt að titla hamingjusamasta tökulið í heimi. Önnur eins Sólheimaglott™ er ekki oft að finna fjarri Grímsnesinu.

Þegar þið skoðið myndirnar hérna skilið þið af hverju.
Hér er bloggsíðan hans Gústa.
Og hér er heimasíðan.

Raunir Colins hins breska

Colin, bíllinn minn, hefur tekið upp á þeim hvimleiða sið að naga allt rafmagnið af rafgeyminum og skilja mig eins og rafmangslausan hálfvita út um hvippin og hvappinn. Rúm tvö tonn af bresku stáli, algerlega gagnslaus.

Ég Googlaði mig á vandann í gær, og kannski er ég búinn að finna lausn án þess að það kosti mig aleiguna. Mér finnst ég nú þegar búinn að leggja nóg af mörkum í eftirlaunasjóð eigenda B&L, enda þekki ég alla á verkstæðinu með nafni.

Kannski hef ég í fyrsta sinn gert við bíl. Ef svo er, er um stórtíðindi að ræða.

Einungis tíminn getur úr því skorið. Ég veit þið eruð spennt, svo að ég mun halda ykkur upplýstum um framgang mála.

Þú átt aldrei breskan bíl. Þú verður bara tilsjónarmaður hans. En mér finnst þetta samt þess virði.

Pedro fallinn!!!

Eins og ég áður komið inn á .:hér:.er ég Matarkexfíkill.

Baráttan síðustu daga gekk vel, en klukkan tíu í morgun fór ég og seldi barnaleikföng dóttur minnar og keypti mér Matarkex fyrir ágóðann.

Ég er kolfallinn og þarf hjálp. Og mjólk. Nóg af mjólk.

Takk Harpa :-)

Tölum aðeins áfram…

…um Svía. Svíar eru upp til hópa ljómandi fínt fólk. Þeir tala Swenglish, sem er mjög skemmtilegt tungumál, og þeir gera gott hrökkbrauð og dádýrakjöt.

Þrennt hef ég þó neikvætt að segja um Svía.

1. Maltleysi

Þetta kann að hljóma eins og smáatriði, en reynið bara að halda jól hátíðleg í Svíþjóð og uppgötva algert maltleysi, ykkur til hryllings. Þá bjóða þeir manni bara upp á einhvern viðbjóð sem heitir Julmust, sem er eins og Guinness sem hefur verið síaður í gegnum sokka og geymdur í sykurkari ofan í leikfimitösku í viku. (Þú veist hvað ég er að tala um, Ingvar).

2. IKEA

3. Gollur

Í Svíþjóð má enn sjá fullorðna menn ganga um í gollum og mokkasíum. Gollurnar eru gjarnan skærlitar, og er sveipað samkvæmt ströngum reglum yfir axlir. Maður heyrir Miami Vice stef Jan Hammer rúlla undir í huganum, og bíður eftir að þeir teygi sig eftir Fílófaxinu sínu og fari út í Ferrari Testarossa á meðan kona með barðastóran hatt og eldrauðan varalit horfir á eftir þeim girndaraugum.

Ef þið trúið mér ekki getið þið skoðað þessa 3JA DAGA GÖMLU mynd af tilvonandi tengdasyni kóngsins af Svíaríki, kærs vinar míns.

Þetta er með fokkings ólíkindum.

Sorg og súrindi

Fór minn vanalega bloggrúnt í dag, og það eru allir eitthvað svo sorgmæddir og blúsaðir að ég þurfti að leita að kettlingamyndum á netinu til að koma mér í gott skap aftur. Sendi bara öllum stuðkveðjur með þessari mynd:

Næsta Síða →