Skömm

Var að uppgötva að ég hef ekki haft neinn hlekk á Gumma Jóh hérna, sem er náttúrulega skandall. Hann og vinir hans hafa endurnýjað algerlega trú mína á erfðaefnasundlaug Breiðholtsins.

Hér á hann heima.

Prófrusl

Það er eins gott að ég á skemmtilega dóttur, því konan mín er álíka skemmtileg og Spaugstofan þessa dagana. Bara prófstress og lesa og vesen. Ég og Alma litla látum okkar fátt um finnast, og förum bara að heiman og fáum okkur vöfflur. Við stundum ömmu og afaheimsóknir af miklum móð, og rólum okkur yfir ráðlgöðum dagsskammti.

Sá annars Músíknördahljómsveit Íslands, Mezzoforte, á Nasa á Fimmtudag. Hluti af þessu Rite of spring festivali sem lýkur í kvöld. Mér líst ofsalega vel á hugmyndina, og er ánægður með framtakið. Gaman að það sé ekki bara verið að flytja inn afdankaða hasbeens og einn þriðja úr The Froggles eða eitthvað ámóta.

Mezzo stóðu algerlega undir væntingum og virtust hafa rosalega gaman að spila fyrir okkur. Það eina sem náði að bögga mig við flutninginn þeirra var nýr þýskur gítarleikari, stífur eins og spýta, með frekar vont sánd, svona gaur sem kann sko alveg að spila, en var bara eitthvað svo… þýskur. Ekki við hann að sakast, hann er jú einmitt þýskur, og heitir auðvitað Bruno Möller. Nóg um hann, hann getur ekki verið varanleg lausn á þessum málum. Leiðinlegt að sjá ekki bara Gumma P. þarna, hann brilleraði með þeim við afhendingu tónlistarverðlaunanna í fyrra.

Nýtt hugtak fæddist: “spýtarleikari”.

Allavega,

Spilaði í einhverju fertugsafmæli í gær með Bumcats. Vinargreiðar af þessu tagi eru ekkert nema sjálfsagðir, nema við vorum að spila óskalög fyrir afmælisbarnið, og það vildi svo óheppilega til að í táningshormónaskýi hafði maðurinn ánetjast Scorpions (Já Kalli, power-ballöður). Þannig að Kántrýblúshljómsveitin æfði auðvitað upp Scorpions-lagið I’m still loving you, sem er eitthvað jafn-leiðinlegasta poodle-rock lag í heimi.

En, þegar ég fór að spila það með allt í botni, rann upp fyrir mér hvað er stutt í púðluna í mér sjálfum, bæði var þetta óhóflega gaman miðað við hvað þetta er vont lag, og svo tók ég tveggja handa gítarsóló í laginu, en þau voru einmitt afnumin með lögum áríð 1987, þótt einhverjir hafi þrjóskast við.

Lag dagsins er vont. Farinn út með píslina.

Snilld dagsins…

Hversu lengi getur vont versnað?

Fyrir konur:

Það er auðvelt að markaðssetja krapp fyrir konur. Þarf bara að skilja hvað þær vilja.

DNA

Tuttuguogtveggja mánaða sannaði engillinn minn faðerni sitt, horfði á föður sinn við uppáhaldsiðju sína, heimtaði smá, fékk matarkexbita, og dippaði honum samstundis í glasið sitt, bragðaði á, sleikti útum og sagði: “Mmmmmh”.

Circle of life.

Barnið mitt er dipper og tilvonandi matarkexfíkill. Kaupið í Frón á gráa markaðnum ef þið liggið á þolinmóðu fjármagni.

Ég á ekki færri en 20 myndavélar, en ég var svo agndofa af ást, að ég tók enga mynd. Naut bara augnabliksins.

Gourmet design

Fyrir ykkur sem hafið gaman að hönnun og tónlist. Hækka vel.

Fokkings RÚV

Að sýna drepleiðinlegan þátt um ferðalag kvennakórs á Sunnudegi, Prime Time. Rotni efniskaupendur í möppu í stofnun. Og megi íslensk dagskrárgerð fara skánandi. Hratt.

Uppeldisvangaveltur

Félagsskapur barnanna okkar skiptir verulegu máli og mótar framtíðarhegðun þeirra. Þessvegna hef ég sýnt forherta nasisitatilburði þegar það kemur að vali á sjónvarpsefni dóttur minnar.

Ég er nefnilega á því að meirihluti sjónvarpsefnis sem er í boði sé fyrir börn sé framleitt af fólki sem beri litla virðingu fyrir börnum, og skilji þau alls ekki. Finnist þau jafnvel heimsk. Á þessu eru undantekningar, en sárafáar.

Allavega var veskið rifið upp í Svíþjóð á dögunum og keyptir allmargir DVD diskar með því sem ég vonaðist til að yrði uppbyggilegra barnaefni en það sem keypt er í stórum hollum og sett í loftið á RÚV.

Ég vil meina að okkur hafi tekist misvel til. Hér eru allavega fyrstu dómar um nokkra uppeldisfélaga dóttur minnar.

Múmínálfarnir:
Múmínálfarnir eru skemmtilegir í laginu, og ég á góðar minningar af þeim frá barnabókalestri, fyrir utan hvað ég var alltaf hræddur við Morrann. En við nánari skoðun kemur auðvitað í ljósa að Tove Jansson hefur torgað ómæltu magni af djöflasýru og skrifað skrýtnasta barnaefni í heimi. Mann langar að prófa að spila þessa vitleysu afturábak til þess að leita að andsælisboðskap. Dóttir mín er stórhrifin af þessu bulli, sem ég veit ekkki hvað á að kenna annað en að ofskynjanir eru ófyrirsjáanlegar.

Bubbi Byggir:
Í fljótu bragði er Bubbi fullkominn félagi barnanna okkar. Hann er iðinn og samviskusamur, handlaginn, og hjálpar ávallt þeim sem eiga í vanda. Á móti kemur að Bubbi er miðaldra maður sem býr einn, talar við vinnuvélarnar sínar og sýnir Selmu vinkonu sinni engan áhuga sem konu, bara sem smið. Hvaða skilaboð sendir það?

Einar Áskell:
Einar Áskell, eða Alfons Åberg eins og hann heitir á frummálinu, er frábær. Hann er forvitinn, skemmtilegur, og á góðan pabba, semm reykir pípu og drekkur bjór á meðan barnið leikur sér að verkfærakassanum. Mér finnst Einar Áskell frábær. Ég fæ að lesa bækurnar um hann á kvöldin, en dóttir mín sýnir myndunum hans engan áhuga, og ég sem keypti tvo diska.

Pettson & Findus:
Síðan er það kötturinn Findus og Pettson, gamli karlinn sem á hann. Þar erum við sammála. Besta efnið so far. Gamall kall í skóginum í Svíþjóð talar við skemmtilegan og ráðríkan kött. Getur ekki tapað.

6268pu3

 

Sumar

Þar sem það er lögformlega staðfest að sumarið er komið, tók ég pólitíska ákvörðun um að fara bara í bol og vesti í vinnuna.

Þegar ég kom inn gat ég skorið demanta með geirvörtunum, og var strumpablár á litinn eins og Séð&Heyrt stúlkurnar eru iðulega eftir að sitja fyrir fáklæddar í íslensku hrauni í roki.

Hef náð eðlilegu blóðflæði aftur, sem og stjórn á helstu útlimum. Ég ætla að þrjóskast við. Það ER sumar.

Í stað eiturlyfja…

Það er róluvöllur við hliðina á húsinu sem ég bý í. Um klukkan 14:00 var ég þar á ferð með dóttur minni. Þá kom þangað svartklædd unglingsgimbur með iPod og ennisband og byrjaði að róla sér eins og það væri enginn morgundagur.

Klukkan er rúmlega hálf-fimm. Unglingurinn er þarna ennþó að róla sér af hetjumóð, og gefur ekkert eftir. Ég og ektafrúin erum búin að vera að reyna að geta okkur til hvað til komi, og við höllumst helst á það að barnið stundi viljandi heilahristing vegna fjárskorts til eiturlyfjakaupa.

Ekki er allt fólk eins og það er flest.

Mynd frá Blúshátíð

Rakst á mynd eftir Júlíus Valsson frá Blúshátíð af ykkar einlægum að blúsa sig inn í horn.

Hér sjáið þið það sem Nesi Rokk kallar “pródúseraðasta blúslook síðan B.B. King fékk sér stól” :-)

Frjádagurinn langi

Löngu tímabærir hlekkir á bloggvinina Lindu og Kalla  hér til hliðar.

Er annars búinn að vera að eltast við páskalemúrinn í allan morgun, og það verður að játast að þetta er meiri vinna en ég hélt. Verð að fara…

Næsta Síða →