Búið?

Maður hlammar sér niður með sex sortir og jólaöl, opnar nýja bók, og einmitt þegar maður er búinn að koma sér þægilega fyrir þarf maður að mæta í vinnuna á ný. Meira hvað þessi jól hittu illa á.

Sýnist fólk um landið gervalt vera svolítið hvumsa á því að hafa látið plata sig út í allt þetta vesen fyrir svona lítið frí. Mikið af fólki á vappi sem ber svip sem maður sér annars bara þegar geimfarar koma aftur út úr geimskutlu eftir að hætt hefur verið við geimskot, og þeir nýbúnir að kveðja alla í það sem gæti verið síðasta skiptið.

Ekki er fólk minna hvumsa við að uppgötva að Ragnarök eru í nánd, veðrið sem hefur skelfingarnar sem enda með heimsendi er komið, og ef þetta hliðarblásna andsetna slydduregn dauðans er ekki versta sort af veðri sem mannskepnunni er ekki bjóðandi upp á, þá veit ég ekki hvað. Minnir mig á að ég þarf að fara að flytja úr landi.

Glími við þokuvandamál inni í Colin, bílnum mínum, sem stafar af blautum hundum og blautum fötum á víð og dreif um bifreiðina alla. Sé varla sæta á milli fyrir þoku, og allar rúður eru eins og í Tinu Turner laginu, sem er einmitt lag dagsins.

Bleh bleh, fara að vinna. Talið nú eitthvað inn á kommentasýstemið svo mér líði ekki eins og ég sé að blogga við sjálfan mig.

Tuesday 27. December 2005 | 2 Tjáningar

Gleðilega Hátíð…

…og sískánandi geðheilsu óska ég lesendum nær og fjær. Blessi ykkur í hverju sem þið takið ykkur fyrir hendur, nema jazzballett.

Friday 23. December 2005 | Tjáðu þig!

Verndaður vinnustaður

Hér er ég ásamst samstarfsfólki mínu.

Múlalundur á ekkert í okkur.

Monday 19. December 2005 | 3 Tjáningar

Um eitranir

Jólahladdi Filmus í gærkvöldi, og við fórum á SALT. Mergjaður matur og góður félagsskapur. Þó hlýtur eitthvað að hafa misfarist við skolun á salati eða ámóta, því ég er búinn að vera með mikinn höfuðverk og þreyttur í allan dag, og held ég hafi tognað á málbeini.

Saturday 17. December 2005 | 1 Tjáning

Hér er sannnleikurinn…

…um jólasveininn. Aftur.

Saturday 17. December 2005 | Tjáðu þig!

14. jólasveinninn…

…er Þvengjasleikir

Wednesday 14. December 2005 | Tjáðu þig!

Svartur blettur…

Í dag er svartur dagur í sögu Júróvision, og sorgardagur fyrir íslenska tónlist. Júrólagið sem vinur minn Ottó Tynes samdi og hafði leyft mér að heyra komst ekki í forvalið, þrátt fyrir að vera besta og skemmtilegasta júró-lag sem ég hef heyrt.

Siðblind og daufdumb nefndarómyndin bar ekki gæfu til þess að velja besta lagið, heldur hentu einhverju rusli í poka fyrir þjóðina, sem þarf enn að skammast sín þegar óverðugir keppendur jarma illa samin lög í búningum hönnuðum af blindum krakkhórum.

Fuss og svei. Fuss og fokking svei.

Ottó og fjölskyldu hans færi ég samúðaróskir. Við gefum lagið út sjálfir og lifum góðu lífi á því það sem eftir er ævinnar.

Wednesday 14. December 2005 | 2 Tjáningar

Takk

Gaman að fá hughreystandi póst frá einhverjum sem þekkir vel til. Maður verður svo kátur.

Takk

Tuesday 13. December 2005 | Tjáðu þig!

Sjúbbbídúuuu

Mér hefur gengið illa að blogga síðan Þóra Tómatsósa bannaði mér að tala illa um Kastljósið hérna, því líf mitt er nú ekki ríkara en svo að ef ég hef ekki mikið að tala um þegar ég er búinn að drulla yfir Kastljósið, NFS og Kallakaffi.

Svo ég haldi nú afram að drulla yfir Kallakaffi: Ég horfi stundum á kollega mína í kvikmyndabransanum tala um meiri fjárframlög til handa innlendrar dagskrárgerðar. Horfi á þá, hlusta ekki á þá. Hvað gerið þið við þessa peninga, kæru kollegar? Framleiðið meira Kallakaffi? Nokkra bolla í viðbót af ísköldu húmorsleysi? Er nokkur þörf á því að henda góðum peningum á eftir vondum? Hvenær var síðast gerð vönduð íslensk dagskrárgerð sem þjóðin hafði gaman að? Þjóðin öll, ekki þið og frænkur ykkar? Ég veit. Fátt um svör. Og ekki segja Spaugstofan. Það er ekkert svar.

Svo er best að minnast létt á það að tæknimenn NFS eru ekki enn búnir að koma í veg fyrir að fólk mali á fullu án þess að því fylgi nokkuð hljóð, og kamerumannslausa fyrirkomulagið er að minna á það hvers vegna það er nauðsynlegt að hafa fólk við störf, og ekki bara vélar. Settið er enn ógeðslegt, og lítið annað um það að segja. Inga Lind, sem ég fílaði í tætlur í morgunsárið á mér er ekki að gera sig á kvöldin, og nýji partnerinn hans Heimis Karlssonar er ekki að ná að láta hann líta eins vel út.

Djöfuls sjálfskipuð og beisk fjölmiðlagagnrýni er þetta. Ég þarf að láta skoða í mér grautinn.

Annars er að koma jólabarn í mig, eins og verður best séð á 840 peru seríuflóðinu sem ég lagði á laugardaginn um allt hús, dóttur minni til ánægju og furðu. Nú þarf ekki að kveikja nein ljós, seríurnar lýsa nóg.

Eyði hverri mínútu utan vinnunnar með dóttur mína á öxlunum, konan í prófum að grúfa sig yfir bækurnar á meðan við feðginin spröngum um og prófum kaffihús og heimsækjum fjarskylda ættingja. Það er algert toppmál.

Jæja, nú rennur mér blóðið til skyldunnar, best að fara að gera gagn í þjóðfélaginu…

Mynd dagsins er af ósköp venjulegum PC notanda að eiga við vélina sína. Svona líta þeir út sem nota Windows, skilst mér.