HojHoj

Síðasta helgi fór í tónlist og fjölskyldu. Hinar þegar stórfrægu “Starmýri Sessions” Togga Popp halda áfram og ég spilaði inn á eitt lag í hljóðveri með honum til þess að tryggja heimsfrægð hans.

Daginn eftir í upptökur með Howling Tom í heimastúdíói hans í Hafnarfirði.

Hundurinn minn er að gera mig geðveikan, hann er hvumpinn og stressaður, og ráfar um parketlagt stofugólfið allar nætur, eins og hann sé að bíða eftir heimsendi. Kannski er kústaskápurinn andsetinn. Eða hundurinn minn geðsjúkur.

Ég vil

…að þið veljið 10 bestu plötur í heimi og smellið þeim inn í kommentin. Glæsileg verðlaun í boði fyrir þá sem hafa góðan tónlistarsmekk, og nánast öruggt að allir sem taka þátt eiga stórbættar líkur á villtara kynlífi og lottóvinningum í kjöfarið.

Var að klára min lista. Fokk hvað þetta er erfitt. Hér eru mínar rétt rúmlega 10. Smá svindl, og samt er ég að skilja meistarverk útundan.

Thomas Dolby – Aliens Ate My Buick
Peter Gabriel – So
Prince – Purple Rain
Joni Mitchell – Mingus
Dire Straits – Dire Straits
Björk – Homogenic
The Police – Synchronicity
The Weather Report – 8:30
Eric Clapton – Slowhand
U2- Joshua tree
Yes – 90125
Cardigans – Long Gone Before Daylight
Streely Dan – A Decade of Steely Dan
Prefab Sprout – Steve McQueen
Donald Fagen – The Nightfly
Van Halen – 1984
John Mayer – Room for Squares
Red Hot Chili Peppers – Blood, Sugar, Sex, Magik
Oscar Peterson – The Will To Swing
Art of Noise – The Seduction of Claude Debussey

Þetta eru poppplöturnar mínar, og snerta ekki tónlistarpervertinn í mér, en þar kennir ýmissa grasa. Þetta er líka heilstæðar plötur sem ég spila gjarnan í heild, en það er sjaldgæft, því ég fíla yfirleitt bara fá lög á hverri plötu.

Símdólgar

Mörg fyrirtæki nýta sér þjónustu símdólga. Þeir hringja í saklaust fólk og reyna að pranga inn á það einhverju sem það hefur ekki áhuga á. Það er ekki skemmtilegt. Krókur á móti bragði er að láta merkja sig hjá símanum og koma þannig símdólgum í skilning um að maður vilji ekki láta trufla sig heima hjá sér með gylliboðum þeirra.

Þegar símdólgar hringja í mig þrátt fyrir að ég sé á bannlista, tek ég því iðulega óstinnt upp, enda líkar mér þetta brot á friðhelgi einkalífs mín mjög illa. Þeir geti bara kurteist en ákveðið farið í rassgat, og það segi ég þeim iðulega, hvort sem þeir fara að ráðum mínum eður ei.

Því var mér ekki skemmt þegar síminn gólaði á mig í viðkvæmum barnasvæfingum og hinum megin á línunni reyndist vera söluprangaradólgur að hringja fyrir hönd Símans sjálfs, fyrirækisins sem sér um skráningar á bannlistann góða.

Takk fyrir það.

Þegar ég skammaði dólginn, varð hún bara hvumpin, og sagðist vera að bjóða mér nýjan búnað og þjónustu. “Og selja mér áskrift, ekki satt?” spurði ég… Dólgnum varð fátt til svara, hún ræskti sig bara og sá að hún hafði tapað. “Þú vilt semsagt ekki nýjasta búnaðinn heim til þín” er niðurstaðan sem hún komst að. “Nei” sagði ég, eins og ekkert væri sjálfsagðara.

Síminn Scvíminn, þessi markaðssetning gerði það að verkum að ég ætla ALDREI að fá mér sjónvarp yfir ADSL. Aftur á móti langar mig í Video iPorn.

Dolgur

Usss

Þessi helgi fór í barnaveikindi. Tíunda það ekki hér, nema til þess að fullvissa ykkur um að það var leiðinlegt.

Langar til þess að deila með ykkur þessu, sem ég stal án miskunnar af anna.is:

Download boomerang.wmv

Stel líka lýsingunni af anna.is:

Þetta er myndskeið úr “hvar eru þeir núna” þætti.

Gaurinn sem þátturinn fjallar um var einu sinni þáttastjórnandi, með svipaðann þátt og “fólk með sirrý” en hann var rekinn eftir að hann stjórnaði þætti sem fjallaði um læknamistök vegna þess að hann þótti ekki taka starf sitt nógu alvarlega.

Þó þú skiljir ekki hvað fólkið er að segja, hafðu hljóðið á..

Þetta er mjög skemmtilegt.

Takk, anna.is

Barnabrennirinn

Ég er ömurlegur faðir, og hef brugðist.

Var einn með litlu snúlluna mína í gær. Við skemmtum okkur hið prýðilegasta á meðan konan og tengdamamma þjáðust saman á altari sænska fasteignaguðsins við Sundahöfn.

Ég settist niður með eins og einn gítar, tengdi hann, og spilaði uppáhaldslög dótturinnar, og hún dillaði sér við full barnslegrar kátínu. Þetta er nokkuð sem við gerum alloft og líkar vel. Síðan greip hún í mestu rólegheitum utan um einn af lömpunum í lampamagnaranum mínum, á meðan ég horfði á hana pollrólegur. Lampinn var að sjálfsögðu sjóðheitur.

Það er til málsháttur í Svíaríki sem mér hefur aldrei geðjast að. Hann væri, beint þýddur: “Brennt barn lyktar illa.” Ekki brenndist barnið nógu mikið til þess að það kæmi veruleg lykt, en það kom blaðra á fingurinn.

Í þessum töluðu orðum er ég að skila skýrslu til félagsmálayfirvalda um atvikið. Ég vonast til þess að barnið verði ekki dæmt af mér. Þarf kannski að biðja ykkur um að votta að ég sé ekki ómenni. Sérstaklega ykkur sem þekkið mig lítið.

Flutt.

Já, það tókst.

Fluttum á laugardaginn, og erum að púsla saman árunni og taka líf okkar upp úr kössum.

Það verður ekki ofsögum sagt að það er leiðinlegt að flytja, það er eins leiðinlegt og Spaugstofan. Við fengum sem betur fer góðan hóp vina til að létta okkur byrðina. Þeir eru búnir að vinna sér inn góða heimalagaða máltíð þar sem hvergi verður til sparað, og himnavist.

Hápunktur dagsins var þegar allt helvítiz ruslið var komið upp á þriðju hæð og pizzurnar frá Eldsmiðjunni fóru að berast, en lágpunktur dagsins var hljóðið sem kom þegar flutningabíllinn skrapaði stefnuljós og bretti bifreiðar minnar, sem er heldri Range Rover að nafni Colin.

Engin mynd í dag. Má ekki vera að þessu.