Ertu þá farinn?

…orti Einar Borðar á sínum tíma, og nú á það við um mig.

Ég er að pakka saman stórfjölskyldunni, og langþráð sumarfrí í sveitasælu Svíþjóðar er framundan. Þar ætla í að stunda afslöppun innan sem utanhúss, með og án atrennu. Keppnis. Það eina sem ég veit fyrir víst  í þessu algerlega skipulagslausa fríi er að ég ætla að virkja 2 fermetra keppnisbakaraofn tengdamóður minnar og gera í honum pizzu á ítalska vísu. Þunnan botn, sykur í deiginu, og svínafitu frekar en olíu. Keppnis.

Ég vona að þið saknið mín, veit ekki hvað ég verð duglegur að röfla, þar sem internetið í skóginum er svona internet sem þarf að hringja í, og ekki hugnast mér það neitt sérstaklega. Maður veit samt aldrei.

Æðri máttarvöld að eigin vali blessi lesendur alla þrjá, og megi júlímánuður reynast ykkur happadrjúgur og færa ykkur nær takmarkinu í leit ykkar að hamingjunni, eldra viskíi og betra kynlífi. Og ef þið sjáið Eirík Jónsson úti á götu, megið þið hrækja lungnaþembugalli á hann frá mér.

Conalma

 

Áfram Bubbi

Vil annars bara að alheimurinn viti að ég styð Bubba heilshugar í baráttunni gegn neðanmittisblaðamennsku íslenskra sorprita.

Ég þekki minn skammt af “Frægum Íslendingum” og ég held að það geti allir haft samúð með því að þeir eru nánast aldrei billjónamæringar, en þurfa samt alltaf að þola að allir og ömmur þeirra böttist utan í þeim eftir einn bjór, og að skítapressan liggi svona á prívatlífi þeirra. Ömurleikinn uppmálaður.

Skýlið ykkur ekki á bak við ritfrelsi, bévítans slímpennar! Það móðgar alla sem hafa barist fyrir því.

Stubbastuð!

Sólin mín átti afmæli í gær, svo það var að sjálfsögðu tjaldað öllu því besta, þurrkað af húsdýrunum, smellt í sig í balltönnunum og haldin afmælisveisla fyrir vini og vandamenn.

Blöðrur, kökur (sem Lotta er búin að vera að skipuleggja og baka síðan í maí), allt of mikið af gjöfum, athyglisofnæmi, sykursjokk og skyndiofþreyta, allt vel þekkt syndróm úr svona samkundum. Semsagt vel heppnað barnaafmæli í alla staði. Ég stóð vaktina og gerði latte á maskínuna mína og fólk skiptist á að tala við mig í eldhúsinu.

Ég trúi því varla að það sé liðið heilt ár síðan ég hélt á þessu kríli nýfæddu eins og lítilli mjólkurfernu að stærð og eins og Winston Churchill í framan. Þessar barneignir eru sniðugt mál. Eins og einhver félaginn benti á: þetta er rosalega skemmtilegt fyrst, svo batnar það bara.

Það er ókurteisi að gera upp á milli afmælisgjafa, en Alma Sól fékk samt fallegan bol sem á stendur “Made at Óðinsgata” frá Villa tengdafrænda sínum, en við bjuggum einmitt á Óðinsgötunni í íbúðinni hans þegar píslin var getin.

Mynd dagsins er ekki fyrirsjánleg klisjumynd úr barnaafmæli, heldur spennandi og villt mynd af mosa við litla á, sem kemur öllum að óvörum. Af því að ég er svo villtur.

Mosi

Formúlan endanlega dáin

Það eru 2 ár síðan ég gafst algerlega upp á formúlunni, eftir ástríðufullt samband síðan ég var 18 ára smástrákur á Sardiníu. Pólitíkin og peningarnir geta tekið gleðina úr hvaða sporti sem er, og þetta var orðið bragðlaus skemmtun, að sjá fíatana rúlla þessu upp án nokkurrar samkeppni. Reglubreytingar til að sporna við því gerðu illt verra.

Vildi svo til að ég varð vitni að dauða sportsins eins og við þekkjum það í gær, þegar þverhausar FIA með Ferrari menn á bak við sig neituðu að flexa til svo að Michelin ökumenn gætu sloppið við að keyra á gölluðum dekkjum sem framleiðandinn varaði við. 6 bílar kepptu fyrir framan 120.000 manns sem borguðu morð fjár inn, svo ekki sé minnst á sjónvarpsáhorfendur.

Ömurlegt. Skömm. Boycott.

Keypti mér sniðugan ferðagítar í dag. Svona.

Annars er píslin mín veik svo að ég ætla að röfla lítið í dag og fara heim og vera fyrirmyndarpabbi.

Mynd dagsins er af henni, en henni líkar best við bassann, af öllum þeim hljóðfærum sem henni er boðið upp á. Gaman að sjá hvernig það þróast.

Spelar_1

Tíhí

“Never ask a man what computer he uses. If it’s a Mac, he’ll tell you. If it’s not, why embarrass him?”

Tom Clancy

Óverulegar upphæðir…

Í umræðunni um vanhæfni forsætisráðherra hefur komið fram það álit að 70 milljónir sé óveruleg upphæð. Ég hresstist allur við þetta, og er núna að leita mér að 70 milljón króna húsi. Bankinn hlýtur að lána mér fyrir því , þegar sjálfur ríkisendurskoðandi hefur talað um þessa upphæð sem klink?

Þegar þið talið við mig um peninga í framtíðinni, þá bið ég ykkur að nefna engar tölur lægri en 70 milljónir, því ég nenni ekki að eyða verðmætum tíma í að tala um óverulegar upphæðir. Lífið er einfaldlega og stutt til þess.

Annars er það helst í fréttum að þegar ég kem heim úr sumarfríinu mínu fæ ég “nýja” bílinn minn. Það verður ógeðslega gaman, því um er að ræða klassakerru sem tekur Golfhelvítinu sem ég er búinn að vera að móðga göturnar með mikið fram. Jippý!!!

Mynd dagsins er af útgeislun núverandi borgarstjóra.

Dyrhólaey

Hér kemur síðan mynd af Dyrhólay. Þessi mynd er kannski ekki stórmerkileg myndsmíð, en hún er nördasniðug fyrir það að vera tekin um miðja nótt eftir rökkur á mjög löngum tíma. Ég man að hún var sirka eina sígarettu í töku, en þetta er frá því tímabili í lífi mínu sem ég hélt að ég þyrfti að reykja. Ef myndin prentast vel, má sjá merki þessa á sjónum.

Annars segi ég bara góða helgi og lifið í krukku, en ekki í lukku.

Dyholaey

Mynd dagsins…

…heitir Fjara®. Það er vegna þess að hún er tekin í Reynisfjöru. Annars er helst að frétta að ég búinn að finna íbúðina sem mig langar í og bílinn sem ég verð að eignast, þannig að nú vantar mig bara reiðinnar ósköp af peningum. Góðar hugmyndir um öflun peninga vel þegnar. Hvað er fólk helst að gera núna til að moka inn kúlum? Ég er alveg úti í þessu… Er það innflutningur á munntóbaki? Súludans? Að kaupa sjálfan sig og gera sig að Group og yfirtaka sig síðan með hagnaði?

Fjara

Andleg næring

Er búinn að eyða síðustu dögum í að finna mér góða slökunartónlist í alþjóðlegu átaki mínu gegn útbruna og streitueinkennum. Leitin að góðri slökunartónlist er þyrnum stráð. Allt í einu er hljóðfæri Satans, Panflautan, mætt óforvarindis inn í stofu hjá manni og hinar og þessar bambusflautur teknar að pípa eins og skúmur í nauðum.

Er þó að verða búinn að sirka út nokkra konunga ambient tónlistarinnar, nokkur klassísk stykki og Ravi Shankar, pabba hennar Noruh Jones. Allt á besta veg. Endurnýjaði góð kynni vð Debussy í leiðinni.

Konan mín fagnar öllu sem ég geri til að bæta andlega heilsu mína, og lái henni það hver sem vill. Eins og langgiftur maður kann ég þó að lesa hið ósagða, og svipurinn í augum hennar þegar hún heyrir sumt sullið sem ég er að máta í hljómtækjunum segir mér að hún voni að ég endi ekki í lótusstellingu á stofugólfinu með helling af kristöllum á mér að hlusta á kóalabirni eðla sig við panflautuleik. Mér segir svo hugur að þá gæfist hún endanlega upp á mér, og er hún þó búin að þola margt. Fálkaorðumargt. Skál fyrir henni og niður með panflautur og sópransaxafón.

Önnur mynd úr seríunni minni fylgir hér með. Pantanir eru nú þegar farnar að streyma inn, þannig að líklegt er að ég þurfi aldrei að vinna aftur.

Laekur

Ljósmyndadagar

Ég er að vinna landslagsseríu af myndum sem ég tók út um hvippinn og hvappinn á miðhálendinu í fyrra, þannig að þeir sem villast hér inn komast ekki hjá því að sjá myndirnar mínar. Hér er ein, fyrir og eftir litameðferð og almennt makeover:

Tilvstra

Stra

Nefndin segir…

Jói B. benti mér á skemmtilegar staðreyndir í dag. Samkvæmt Mannanafnanefnd má ég skíra framtíðarson minn Kristófer Lambert Pétursson, og eignist ég aðra dóttur, má hún heita Carmen Elektra Pétursdóttir.

Nefndir eru skrýtin dýr. Reynið að sjá fyrir ykkur nefndina sem hefur með höndum þann starfa að samþykkja götuheiti og stinga upp á þeim. Grafarholtið er dæmi um eiturlyfjaneyslu við nefndarstörf, Maríubaugur, Einarsþvengur og Leisergeisli. Það er þá fátt flottara en að eiga íbúð við Kólguvað í Norðlingaholti. Þið lásuð rétt. Þar er ný gata sem heitir KÓLGUVAÐ.

Fólk er á launum við þetta. Ég á ekki orð. Það er sjaldgæft.