The Pásks are óvör.
Páskarnir eru skrýtnir.
Fjölskyldur sameinast og borða egg úr súkkulaði með gömlum tormeltum málsháttum og afgangskaramellum sem seldust ekki í sjoppunum af því að frelsarinn var hengdur upp á prik fyrir drjúgum 2000 árum fyrir að segja öllum að vera góðir hvor við annan. Minn málsháttur var: “Ekkert er nýtt undir sólinni”. Bullshit. Creme de la crap.
Þessir páskar voru páskar gestagangs, hálf Svíþjóð kom til mín í heimsókn. Litla dóttir mín tekur tennur eins og Elisabeth Taylor tekur pillur, verður innan skamms kominn með fleiri tennur en Rubens Barichello, sem er með einar 90. Ég hef því lagt stund á jaðarsportið tanntökusvæfingar innanhúss án atrennu síðustu nætur. Það er spennandi.
Annars er lífið bara fínt. Mikið að gera í vinnunni, og gaman að vera til í heimilislífinu. Nú vantar bara að fara að taka upp smá tónlist, en það verður tekinn skurkur í því í lok apríl.
Þið fáið enga mynd í dag, því hundurinn minn borðaði hana.
Græðum…!
Íslendingar eru sem fyrr frumkvöðlar þegar kemur að því að græða peninga. Nú er dollarinn búinn að vera svo veikur að það hefur verið kjörið tækifæri að taka sér smá pásu frá því að kaupa óþarft rusl í settum úr gámum á útsölum og tilboðum, og kaupa lúxusbíla frá Bandaríkjunum í staðinn. Þar sem áður var Lada, er nú Grand Cherokee Limited, eiturspúandi og bensínsjúgandi borgarjeppar á þriðja tonn að flytja fjölskyldur á milli úthverfa og ylja þeim er síst þurfa á að halda, olíufélögunum.
Ég er með geðveika bíladellu, og elska amríska bíla, þannig að ég ætla ekki að fara á háhæluðum skóm út á þann hála ís að gagnrýna þessar vinsældir leðurklæddra jepparassabíla sem eyða of miklu.
Ég sá samt sjón sem kældi blóð mitt á umferðarljósum um daginn:
Sextugt par hafði verið að græða svakalega, og keypt Ford F-350 pallbíl af því að hann var á svo frábæru verði, og af því að pallbílar eru á svo sniðugu tollverði. Ford F-350 pallbílar eru svokallaðir Super-Duty bílar, hannaðir í ívið meiri átök en að flytja grenihríslu upp í sumarbústað og skutla Kalla í skólann.
Hún sat í platpelsinum sínum í þessum járnbrautarteinadráttarverktakaruddabíl með V10 vél sem hristi bílinn minn í lausagangi. 5 metrum frá henni, í sínum stól, sat maðurinn hennnar. Bæði voru þau lágvaxin og gerðu því ekki mikið meira en að gægjast upp í risavaxna gluggana, sem hafa áreiðanlega ekki verið minni en stofugluggarnir þeirra í Grafarvoginum. Ég sit hátt í fjallabílnum mínum, annars hefði ég aldrei séð þau. Ég sá hana horfa með samanbitnar varir á manninn sinn, sem var frekar lúpulegur við stýrið, sennilega að reyna að muna hvað hann tók bílalánið til margra ára. Hann horfði á hana, eins og hann langaði að hugga hana. Hann átti bara aldrei séns í að ná til hennar.
Þau dauðsáu eftir að hafa grætt svona mikið.
Mynd dagsins er af F-150, minnsta bílnum í seríunni.
Gleðifréttir
Þetta er helst í fréttum:
Pólitískt áttavillti bóksalinn hann Gunni bróðir lét loks verða af því að krjúpa á skeljarnar og innsigla samband sitt við Evu kærustuna sína, sem hér eftir verður kölluð heitmey. Hún sagði já, engum að óvörum, enda bróðir minn góður kostur þrátt fyrir að vera í Samfylkingunni.
Þar með tók ég að mér að vera veislustjóri í brúðkaupi, sem þó stendur ekki til að halda á þessu ári, þannig að ég hef mjög langan tíma til að vinna ræður, enda þurfa þær að vera hnyttnari en fullur poki af hnyttnum hlutum.
Ég er samt byrjaður að plana veisluna. Eva er frá Ólafsfirði, þannig að hennar þema er fiskur. Gunni bróðir hefur gaman að golfi, þannig að það verður hans þema. Ég mun reyna að blanda þessu smekklega saman. Útitjöldin verða gerð úr strekktu steinbítsroði á súlum sem eru golfkylfulaga. Allir fá golfkúlu með mynd af brjúðhjónunum sem lyktar eins og fiskur. Og svo framvegis. Þetta verður svakapartý, og veislunni margtí.
Þetta þýðir líka að tilvonandi litlifrændi minn (sem gæti reyndar verið frænka líka) verður ekki fæddur í algerum lausaleik, og þarf því ekki að setja á hreppinn.
Til hamingju Gunni og Eva, æðri máttarvöld að eigin vali blessi samruna ykkur.
Mynd dagsins…Jahhh hvað væri nú við hæfi?
Lausnir
Lausnir á nokkrum vandamálum sem virðast vera að gera landanum lífið leitt í boði DonPedro:
Stóra Skákmálið:
Við þurfum ekki að flytja inn geðsjúklinga, við eigum nógu erfitt með að sinna því fólki sem þjáist af geðsjúkdómum án þess að við séum að flytja inn fangavarðaskallandi stórblótara á ystu nöf almennrar rökhugsunar.
Skiljið Fisher eftir í Japan þar til annað kemur í ljós.
Sæmi Rokk á hug minn og hjarta, því hann er mannvinur mikill, en mér finnst einhvernveginn að við verðum bara að hjálpa honum að finna Íslending sem er genginn af göflunum til að ættleiða. Tillögur óskast.
Stóra RÚVmálið:
Starfsmenn fyrirtækja fá sjaldnast nokkru ráðið um hver er yfirmaður þeirra. Þannig er fæðukeðjan. Pólítískar ráðningar eru ömurlegar, en lausnin á "Stóra ráðningarmálinu" er ekki að væla og mótmæla heldur að breyta stjórnskipulagi þessa verst rekna opinbera batterís sem allra fyrst.
Fréttamenn RÚV hafa sannað sig sem prímadonnulufsur á inniskóm, vælandi um andleg stórtjón og áfallahjálp í kjölfar æpandi virðingarleysis á meðan þeir hika ekki við að sinna starfi sínu illa á meðan þau sinna "réttvísri hagsmunabaráttu". Ojbjakk.
Auðun Georg þarf aftur á móti áfallahjálp í baráttunni við grátmúr RÚV, ekki getur verið gaman að eiga að hefja störf með alla þessa rugludalla strunsandi um tuldrandi ókvæðisorð á göngum Efstaleitisins.
Stóra verðstríðsmálið:
Hættið að gera verslunum það til geðs að hlaupa uppi til handa og fóta um leið og einhver býður ykkur upp á ókeypis mjólk eða lemúralundir á eina krónu. Leitumst við að hafa jöfn lág verð í þessu landi en ekki óforskammaðar verðveiðikerlingar út um allt með útsöluglampa í augunum og skelfd börnin sín í eftirdragi, hamst4randi ókjörin öll af mjólk sem þær hella stoltar þegar hún er útrunnin, enda kostaði hún ekki neitt. Þessi tilboðsfíkn okkar Íslendinga veldur mér hugarangri. Rétt verð fyrir góða hluti. Hananú.
Older
Vaknaði árinu eldri í morgun, við það að konurnar í lífi mínu helltu yfir mig gjöfum og kossum. Ekki amalegt það. Táknrænt fyrir áfangann er líka að ég plokkaði grátt hár úr eyranu á mér í morgun. Annar fóturinn kominn í grafarbakkann, og nú er bara að reyna að hafa eins gaman að restinni og hægt er. Svo einfalt er það.
Annars er ég hress. Langar að deila með ykkur hrapallegri misbeitingu á saklausu máltæki, en þannig er mál með vexti að ónefnd kona lét út úr sér frasa sem hljómaði sisona: “Ég hef ekki nógu stór brjóst í mér til þess að láta barnið mitt bara liggja og gráta”. Ahhhh, skemmtilegt. Hvað ætli þurfi annars stór brjóst til þess?
Takk Izzardman…
Takk fyrir það. Eddie Izzard er nákvæmlega fyndnasti maðurinn sem hefur aðstöðu á þessarri jarðskorpu. Frítt föruneyti fór að sjá kappann í gær og hann rúlaði alveg. Þorsteinn Guðmundsson hitaði upp, og var mjög góður, og Pétur Jóhann Sigfússon reyndi, en mistókst frekar hrapallega að vera fyndinn. Leiðinlegt að sjá, en hann kom óæfður án efnis og reyndi að bæta upp fyrir það með sömu stælum og við sjáum á skjánum á hverjum degi. Maður þarf að vinna smá. Ekki bara koma og gera eitthvað.
Eddie tók gott sett með miklu af nýju efni, og ég á honum að þakka nokkrar sprungnar háræðar og harðsperrur í maga og nýrum, og alveg niður í eistnalyppur. Snillingur er orð sem ég nota sparlega, ólikt mörgum hnakkanum, en það á við hér.
Hananú.
Velkominn í heiminn….
Vinir og fjölskylda eru að fjölga sér eins og kanínur á vornótt. Síðast bættist í hópinn alls ekki svo lítill prins sem hún Rannveig okkar kom í heiminn á þriðjudaginn. Móður og syni heilsast vel. Nú þarf ég bara að fara að kaupa búgarð til að geta boðið þessu fólki öllu í heimsókn.
OT 35
Ástmögur þjóðarinnar, hjartaknúsarinn sívinsæli Ottó Tynes er einungis 35 ára í dag. Það er ekki neitt miðað við marga. Ritstjórn þessa vefseturs óskar honum alsælu.






