Þykjustuplat…

Ég er að þykjast ekki vera orðinn veikur. Gaman að sjá hvað ég næ að blekkja mig lengi. Enn sem komið er hef ég algerlega fallið fyrir þessu, og er ekki farið að gruna neitt, þrátt fyrir hálsbólgu og smá beinverki.

Monday 28. February 2005 | 1 Tjáning

Gítarhelgi framundan

Þessi helgi fer í að….

Pússa gítarana mína
Skipta um strengi í gíturunum mínum
Stilla til gítarana mína
Endurtengja gítargræjurnar mínar og taka til í þeim
Telja og sortera gítarneglur og raða þeim í mynstur
Svo ætla ég að spila á gítarana mína.
Þar til blæðir.

Stay black

Friday 25. February 2005 | Tjáðu þig!

Ekkert grín…

En hér er kór DAUÐANS á meðan allt lék í lyndi. Hér voru menn edrú. Ekki fyrir viðkvæma.

Hlustaðu á kór dauðans

Monday 21. February 2005 | 4 Tjáningar

Bakkus vann…

Á konudaginn fékk konan mín, til hátíðabrigða, illa lyktandi og dauðþunnan eiginmann á bömmer dauðans yfir því að vera búinn að missa út nokkra tíma úr lífi sínu í mökk-ölvunar blackout og hafa enga hugmynd um hvernig hann komst heim.

Þrjátíuogþriggja ára maður á að vera búinn að læra að drekka í hófi, en það gekk ekki upp þennan daginn. Maður tekur ekki 8 skot á innan við tveimur tímum ofan í frekar feita ölvun. Það á maður bara að vita. Afleiðingarnar eru vísindalega sannaðar.

Eins og alltaf þegar ég drekk of mikið hitti ég aragrúa af fólki, sem ég man eftir í stillmyndum, og hef eflaust komið ömurlega fyrir sjónir. Goddemolisjón.

Ekki verður þó sagt annað en að Bippi hafi verið steggjaður af myndarskap. Það væri lygi. Nú er bara að mannskapurinn nái heilsu og tíni saman brotin og sjálfstraustið.

Mánudagar gerast ekki sveittari en þetta. Mynd dagsins er af Bippa.

Monday 21. February 2005 | Tjáðu þig!

Fyrsta kvefdrullan…

Litla dóttir mín er með kvef og hita, og þar með er heimsmetið í föðurlegri umhyggju innanhúss fokin. Það er ekkert eins ámótlegt og sjö mánaða kríli með risastór augun tárvot af kvefi. Snýt snýt….

Tuesday 8. February 2005 | 1 Tjáning

Ellin og Þýskararnir…

Ég færist hraðbyri nær ellinni, sem sannast best á því að ég er búinn að vakna klukkan 7 tvo daga í röð, og í morgun var ég kominn í vinnuna klukkan 07:45, en fyrirtækið opnar klukkan 9 hjá okkur. Án efa á ég eftir að enda sem einn af þessum köllum sem sitja myglulegir á stól í næturrökkrinu og bíða óþreyjufullir eftir Mogganum. Þetta veit ekki á gott.

Annars hafa þjóðverjar verið mér ofarlega í huga upp á síðkastið. Ég er búinn að vera að hugsa stíft um hverjir hafi í gegnum tíðina verið mikilvægustu þjóðverjarnir, og langar að biðja lesendur um að hjálpa mér og benda á þjóðverja sem hafa skipt einhverju máli í heiminum. Ég held nefnilega að þeir séu sárafáir.

Þegar ég spyr fólk, dettur því fyrst í hug Austurríkismaðurinn Adolf Hitler, og í kjölfarið Mozart, sem var einmitt fæddur í Salzburg, líka í Austurríki. Þeir þjóðverjar sem eitthvað almennilegt hafa afrekað eru samkvæmt mínum lista:

Dr. Henry Heimlich
Heimlich-takið er frábær fjölskylduskemmtun

Þegar ég var búinn að krota þetta niður smellti ég mér á Wikipedia og komst að því að hann er ekki Þýskari; Dr. Henry J. Heimlich was born February 3, 1920, in Wilmington, Delaware. He received his B.A. from Cornell University in 1941, and his M.D. from Cornell Medical College in 1943.

Þar fór það, og hann út af listanum.

Der Otto
Snillingur

Stuttur listi. Getið þið bætt á hann, eða eru þjóðverjar bæði leiðinlegir, nískir og gagnslausir líka?

Friday 4. February 2005 | 6 Tjáningar

Íslensku Tónlistarverðlaunin

Sit hérna og glápi á Íslensku tónlistarverðlaunin. Fínasta sjónvarpsefni, með skemmtilega hallærislegum og illa leiknum kynningum og lúkki. Gísli Marteinn er indæll. Hann er líka elsti ungi maðurinn í heiminum. Ljótasta grafík í heimi fann sér samastað í kvöld hjá ömurlegustu ríkisstofnunninni. Það voru fagnaðarfundir.

Ég er sammála milku af verðlaununum. Nokkuð gott mál. Mezzoforte tóku syrpu af gömlum lögum, og það var nú bara helvíti fínt. Alltaf verið með Mezzo-fetish, þótt mér hafi verið strítt meira á því í gegnum tíðina en Stefáni Karli. Mezzo hafa nefnilega alltaf þótt álíka hallærislegir og svitabönd. Skemmtilegt að sjá Guðmund Pétursson spila með þeim á gítar. Hann rúllaði þessu að sjálfsögðu upp, enda grimmasti spýtuþeytir landsins.

Gítarleikarinn í Hjálmum stillti gítarinn í annarri tónhæð en hljómsveitin. Synd, því hann var að spila vel. Esther mín söng bakraddir með Hjálmunum með bumbuna út í loftið, og það rúlaði alveg.

Ahh. Good times.

Annað verð ég að minnast á, og það er að Umferðarstofa er alveg úti að drulla með þessa nýju sjónvarpsherferð með barniþeytingi innanhúss og fótbolta barna á svölum utanhúss. Þetta er ósmekklegt, asnalegt og þjónar engum tilgangi. Ekki það að ég sé neitt neikvæður….

Mynd dagsins er af Lemúr. Hann er fokillur á svipinn, eins og ég þegar fólk gefur ekki stefnuljós í umferðinni. Það er nízka sem ég skil ekki.