Jul!!!

Jæja, nú er svo komið að þetta blogg fer í sitt árlega jólafrí. Við fjölskyldan skoppum upp í flugvél á mánudagsmorgunn, og fljúgum til Svíalands, þar sem við munum halda upp á jólin í sveitasælu í skóginum hjá tengdamömmu. Er núna að vinna að því að koma í veg fyrir Maltleysi, en það var það eina sem setti skugga á síðustu jól sem ég hélt í Svíþjóð.

Í sveitinni heldur fólk enn að internetið séu bara veiðarfæri, þannig að ég verð sennilega úr sambandi lengst af. Nýárinu stendur til að eyða á eyjunni Gotlandi í góðum félagsskap. Síðan er það Stokkhólmur heillin, uppáhalds Science fiction bókabúðin mín, hljóðfæraverslanirnar og besta ítalska hverfiskaffihús utan Ítalíu.

Þannig langar mig nú bara að óska gestum hér hugarró og hamingju yfir hátíðarnar, og megi andleg auðæfi hellast yfir ykkur á nýju ári.

Mynd dagsins er af því flottasta sem ég eignaðist á þessu ári.

Hjálp!!!

Er að horfa á eitthvað goddemit rerun af Spaugstofunnni, þeir hafa fengið vegabréf og tekið upp eitthvað rusl á sólarströnd, og nú er þetta bara eins og að horfa á 30 bíla hraðbrautarslys, ég get ekki hætt að horfa á þetta RUUUUSSSL. Ég elska að hata Spaugstofuna, og þakka þeim fyrir að vera til.

Ég hata RÚV

Þessi vika hefur ekki verið vika hitabeltisstranda og jaðarkynlífs, nei öðru nær.

Flensan hefur nú lagst á alla fjölskylduna. Ég er ekki búinn að raka mig síðan á mánudaginn, og ligg allan daginn í jogging-galla. Horfði á mig í spegli í morgun, og krossbrá hvað ég er orðinn ljótur. Átti hreinlega erfitt með að halda morgunmatnum niðri þegar ég sá loðið trýnið á mér. Tók í kjölfarið þá ákvörðun að hætta algerlega að keppa í fegurðarsamkeppnum frá og með deginum í dag. Ég stend við það.

Ég hata RÚV meira en ég hataði RÚV fyrir viku, og þó hélt ég að það væri ekki hægt. Rusl og drasl allan daginn og fram á nótt, sem linnir ekki þar til það hættir allt of snemma.

Skammast mín lika pínu fyrir það að allir vinir mínir eru í verstu vandræðum með að velja sér stafrænar stöðvar úr allri ljósvakamergðinni, en ég, kvikmyndagerðarmaðurinn, sem tala reiprennandi fjölda tungumála og fylgist gjarnan með þjóðmálum í þeim löndum sem mér er annt um, ég sit fyrir framan RÚV, ruglaða Stöð 2 og Skjá Einn eins og í gegnum lopasokk í hríð. Þetta er ekki alveg nógu glæsilegt.

Ég huggaði mig við það að það þyrfti ekki að vera gað glápa á sjónvarpið sýknt og heilagt, betra væri að vera með fjölskyldunni, lesa, og spila á gítar. Það er svosum allt rétt, en þegar flensan kemur, þá horfirðu á fokking Granna ruglaða, og Law & Order Special Fucking Victim Intention Unit þótt þú greinir ekki andlita á milli. Það er bara þannig.

En RÚV, sem ég borga af þvert á móti vilja mínum og nauðgar augum og eyrum með handbolta og öðru rusli þegar ég er veikur, nú mun ég beita mér af mikilli sannfæringu fyrir því að láta loka þessu rusli.

Mynd dagsins er af því sem mig langar helst í í jólagjöf. Kostar ekkert að dreyma.

Hmmm….

Bíðið nú við. Er .:þetta:.  í alvörunni málið ?

Land hálfvitanna. Og talandi um það, þá verðið þið að sjá .:The Corporation:.

Krosstré bregst

Goddemitt. Veikur. Hálsbólga. Hor. Beinverkir. Almenn eymsli. Andlegð lægð. Lotta að verða veik líka. Saman munum við þeyta fiðrildi slímhimna okkar í klúta, og horfa hvort á annað með tárvotum augum. Það er svo langt síðan ég var veikur að ég man ekki hvenær það var. Það er reyndar gott. Svo að ég reyni að sjá eitthvað jákvætt við þetta allt saman. Púff. Best að fara að skipta um strengi í gíturum og skipuleggja næstu daga á blaði.

P.S. það er ekkert eins hættulegt og tækjanörd með flensu og eBay. Er búinn að bjóða í svo mikið af rusli að ef ég vinn þetta allt saman verð ég gjaldþrota. En með frábært gítarsánd:-). Sá sem deyr frá mestu af tækjum, vinnur. Gleymum því ekki.

P.S.S Hundinum mínum finnst ég svo leiðinlegur að hann er að hugsa um að láta ættleiða sig .-(

Leikur

Hér er léttur sjónhverfingarleikur; finnið 3 systur í litagleðinni á plötuumslaginu hérna fyrir neðan:

A non rivederci

Kristján Jóhansson, pakkaðu og farðu heim til þín. Þú ert búinn að afsala þér ríkisborgararéttinum, þannig að við getum ekki einu sinni tekið af þér kennitöluna, láttu þig hverfa.

Þú ert bara stjarna í eigin augum, í augum annarra ertu hrokagikkur og spjátrungur. Eða eins og ég mundi segja upp í opið ógeðið á þér:

Tornatene affa’nculo, brutto figlio di puttana. Non ci mancarai.

Bang búmm kviss.

Hér er ég svo kominn í allri minni dýrð.

Nokkur orð um auglýsingar. Ég vinn við að gera auglýsingar. Það getur verið stórfínt starf, en eins og önnur störf á það sér sínar myrku hliðar.

Hluti af starfi auglýsingamannsins er að gera lélegar auglýsingar. Það er einfaldlega nokkuð stór markaður fyrir það. Einungis hræsnarar halda öðru fram. Líf mitt er of stutt fyrir sjálfsblekkingu.

Margur markaðsmaðurinn er fullviss um að nástæðar ambögur hans flytji fjöll í sölu, og að einstaka hugmyndin sem honum datt í hug hafi aldrei verið gerð áður. Maður horfir bara til himins, fer með AA bænir um æðruleysi og spýtir í lófana.

Ástæðan fyrir því að ég fór að hugsa um myrkar hliðar markaðstengdrar sköpunar er sú að sjónvarpið mitt er fullt af vonlausum sjónvarpsauglýsingum. Hvert er þessi bransi eiginlega að fara?

Sjónvarpsauglýsingum má almennt skipta í 4 aðalkatagoríur;

Góð hugmynd, vel framkvæmd
Góð hugmynd illa framkvæmd
Vond hugmynd, vel framkvæmd
Vond hugmynd, illa framkvæmd

Auglýsingatímarnir núna eru fullir af fjórðu katagoríunni. Ég var að enda við að horfa á Sigga Sigurjóns leika ömmu unglingsstúlku á húmorlausri ferð um Hagkaup.

Mér féllust hendur, og jafnaði mig ekki fyrr en ég sá góða Penna/Eymundsson auglýsingu, sem náði að halda vonarglæðum í auglýsingasálinni þar til ég sá næsta viðbjóð.

Ég ætla ekki að fara að tíunda hvað mér finnst verst af ótta við að særa kollega sem mér þykir vænt um, en ég lýsi því þó yfir að auglýsingabransinn á svo til allur að fara í jólaköttinn þetta árið. Ömurlegt stöff.

Talandi um jólin, lesið svo þetta .:hér:.

Góðu fréttirnar eru að ég er að fá .:svona:.

Mynd dagsins er af nýja mixernum .:hans:.

Wednesday 1. December 2004 | 2 Tjáningar