….it’s Friday, I’m in love….
Ég hef gaman af stríðni. Ég get tekið stríðni (bara mjög illa). Eins og allir vita sem þekkja mig, er ég sjálfur stríðnari en risastór poki fullur af mjög stríðnum hlutum í stríðnisstuði.
Það er samt eitthvað í mér sem gerir það að verkum að þegar ég er með Skonrokkið á í bílnum á morgnanna, þá verð ég að lækka niður í Sigurjóni Kjartans og Jóni Gnarr þegar þeir eru að hringja í einhverja fjarlenda meinleysingja sem búa við allt öðru vísi menningu en við, og eiga síst von á því að einverjir þursar frá Lynghálsi séu að hræra í illa vörðum heilum þeirra. Svona stríðni virkar einhvernveginn ekki fyrir mig, móttakarinn minn er eitthvað skemmdur.
Mér fer að líða illa. Neyðist til að lækka í græjunum.
Ég er reyndar líka gaurinn sem á erfitt með að horfa á vandræðalegu og neyðarlegu senurnar í bíómyndunum, því það myndast einhver samkennd með fórnarlömbunum, og ég engist um í sófanum í staðinn fyrir að skemmta mér eins og ég á víst að gera. Ég er nú kannski ekki að tala um að ég þjáist yfir American Pie, en ef myndir eru á einhvern hátt raunverulegar, fer ég að engjast með. Spes.
Eitt annað. Framsóknarkonur, þið hafið náð því næstum ómögulega takmarki að vera hallærislegri en hámark depurðarinnar; Framsóknarmenn. Hættið að reyna að nota kynjamisrétti til að troða ykkur í stöður sem þið getið ekki fengið fyrir eigin verðleika. Uss. Krumpuprumpukellingar.
Mynd dagsins er af vini mínum Martin Scorsese – í símanum við Jón og Gulla.

Booom-shanka
Ahhh. Þessi mánudagur er liðinn, og það er vel. Fari hann í rassgat. Helgin var viðburðarík, við fórum í brúðkaup hjá Esther og Tomma á laugardaginn.
Ég náði í fyrsta skipti að koma á eftir brúðinni inn kirkjugólfið, sem fyrir stundvísisjúka eins og mig var mikill áfellisdómur. Menningarvesenið í bænum hefti för mína, og reyndar fékk brúðurin sjálf lögreglufygld til að ná í kirkjuna. Sá flugeldasýninguna í frábæru útsýni, og saknaði einskis úr bænum, nema bílastæðisins míns. Alma Sól var með okkur í veislunni til klukkan 2 um nóttina. Geri aðrir betur.
Ahh. Mynd dagsins er af konunum í lífi mínu í morgunsárið

Ekki meira sport!!!
Helvítis íþróttir. Nú eru allar sjónvarpstöðvar landsins í óvörðum endaþarmsmökum við íþróttadjöfulinn, og það er hvergi hægt að zappa án þess að sjá eitthvað bölvítis sprikl.
Skjár Einn, sem maður hefur getað treyst til að sýna léttmeti og heiladauða þegar maður þarf að endurnýja kynni sín af sófanum og tæma hugann algerlega, klikkar svo um munar, og sendir út sveitta fótboltaleiki, og sker í leiðinni niður alla lélega íslenska dagskrárgerð sem landsmenn voru farnir að venjast ágætlega.
Maður er hvergi hólpinn. Skattfé landsmanna er ausið í að kaupa myndefni að ókunnugu fólki að sprikla og hreyfa sig. Ég er enn að fá rukkanir vegna afnotagjalda þótt málum hafi verið klúðrað svona að mér forspurðum.
Ég var fyllilega sáttur við að fólk sem hefði þessar fýsnir borgaði bara forkólfum Norðurljósa fyrir áskrift af Sýn sem refsingu fyrir hneigðir sínar. Sú stöð lak lítið yfir á blásaklausan almúgann, og var læst, sem er hið besta mál.
Nú er þetta ofbeldi aftur á móti sent út alla daga, og ekkert lát á. Við sem viljum ekki glápa á þessar íþróttir erum EKKI minnihlutahópur. Það hefur bara allt of lítið heyrst í okkur. Minni á fyrri skrif um íþróttabölið hér.
Eina íþróttagreinin sem ég vil sjá sjónvarpað frá er strandblak kvenna. Skiptir engu hvenær mótin voru haldin. Þið megið henda formúlunni líka, hún er ónýt.
Mynd dagsins…Strandblak

Hehe
Gamanið heldur áfram. Ég renndi leitinni að fleiri DonPedróum þarna úti í gegnum nýja leitarvél, og varð mikils vísari.
-Fasteignasala í Svíþjóð Þetta fólk hefur verið svikið í kaupum á lénum. Óprúttnir lénasalar leynast víða. Fjandinn, fyrirtækið heitir “Fasteignasala Sten Lindgren” for crying outloud!!
-Svissneskur gamanleikari… hmmm
Sveitt
Heitt og sveitt. Og ég er inni að eftirvinna fyrir framan tölvur. Skamm. Bannað.Úffff.
Nammm.
Góð helgi að baki. Afrekuðum að elda og borða með Hjölla og Mögdu, vinum okkar, frá klukkan átta til eitt um nóttina, en þá kom síðasti rétturinn úr eldhúsinu. Stórfínt. Á meðal rétta var sjávarréttasúpa Hjölla og ég gerði sesamolíuskotið kjúklingapasta með valhnetum og rósmaríni, ásamt ís með eplaskífum. Namms. Góður Brolio Chianti smurði hálsa og sálir, 60% Stroh romm út í Latteið, og þetta var afburða fínt kvöld.
Gunni Bró á afmæli í dag, og hann fær bestu hamingjuóskir, við erum búin að halda upp á hann einu sinni, en ætlum að gera það aftur í kvöld, enda kappinn þrítugur, og á ekki minna skilið en a.m.k. 2 veislur.
Mynd dagsins er af honum.

Acryl
Föstudagur, og það er bara gott. Ég er búinn að vera að hlusta á John Mayer í allan dag, blússkotið popp sem er að leggjast fínt í mig.
Verð að undirstrika ánægju mína með Einar Bárðarson yfirplöggara, en í gær plöggaði hann sig út í horn í DV, þegar fréttin af lögreglufygld Nylon systra kom út á prenti. Að slíkar væru vinsældirnar að þær gætu ekki skakklappast um á fylgdarliðs fannst mér alveg frábært.
Í landinu þar sem Harrison Ford fer einn og óstuddur út að djamma, en þarf aðstoð dyravarða til að toga af sér konur sem vilja sleikja á honum kokið, hlýtur þessum stelpuskjátum að vera óhætt þótt að Víkingasveitin sé ekki að úða þeim greiða leið með táragasi.
Kannski er eitthvað til í því að ef hlutur sé sagður nógu oft, fari maður að trúa honum…
Mynd dagsins er af Acryl, alter ego bandi Nylon systra. Ég stal þessari mynd af netinu, og áskil mér engan rétt til notkunar á henni.
