Diabolus in Musica

Hananú. Búinn að leggja niður 12 lög, og er þarafleiðandi kominn með efni á metsöluplötu. Nú taka við uppraðanir og demótökur, sem ég stefni á að vera búinn með í haust. Síðan tekur við geðveik plöggvinna, en stefnan er sett hátt, ég ætla að koma að minnsta kosti einu lagi í spilun á Létt 96,7 og svo stefni ég á að reyna að kreista einu lagi inn á www.jon.is.

Neinei, grínlaust, þá verður kláruð plata núna, þótt hún verði bara spiluð fyrir hundinn. Þrautin þyngst verða textar, en ég er textablindur, og get ekkert við það átt. Það leysist einhvernveginn.

Það er búið að vera sallafínt að ná kontakt við hljóðfærið mitt aftur, en nú er að verða liðið ár frá því að ég fór að spila af einhverju viti aftur. Lögin og frasarnir hrannast upp, og stundum óska ég þess að ég hefði meiri tíma til að ganga í þetta en á kvöldin og um helgar, þegar fjölskylda og húsdýr eru komin í ró.
Hvað um það, svona verður þetta að vera, einhver þarf að gera bleyjuauglýsingar.

Mynd dagsins er af Gibson. Það eru uppáhaldsgítararnir mínir.

gibson

Kollegar…

Hér fann ég nokkra fleiri DonPedroa í stuði.

- Kannski svolitið samkynhneigður

- Verulega mikið skakkur náungi….

- Gott brandy sem er nefnt eftir mér…

- Uppáhalds hótelið mitt.

Hamingja

Hef ekki mikið að segja í dag, annað en að bæði hundurinn minn, Dr. Watson, og Atli vinur minn eiga afmæli í dag, og ég óska þeim innilega til hamingju. Doktorinn er eins árs, en Atli sennilega 27 ára (hann er ekki alveg viss sjálfur). Atli fékk köku, en doktorinn pylsur og bein. Allir sáttir.

Bílar…

Vaknaði klukkan 4:45 í nótt til að skutla tengdó upp á völl, og er því eins og fífl af þreytu. Verð samt að blogga til að viðurkenna á mig verstu bílakaup ævinnar.

Ég er með bíladellu. Mjög mikla bíladellu. Ég hef látið mismikið eftir henni, stundum hef ég átt bíla sem ég hef alls ekki átt efni á, en stundum ópraktískar druslur með sál sem mér hefur þótt vænt um og vélar sem eyða Írak á dag.

Tekið úr nýja vísitölutestamentinu:

…svo kom sá dagur að Lotta var eigi léttari og útséð var að upphækkaður Wrangler torfærujeppi væri ekki hentugur fjölskyldubíll. Var því ákveðið að staðgreiða eins og eitt fjölskyldubílskvikindi í notaðri kantinum (maðurinn sem hefur borgað af nógu mörgum bílalánum til þess að það nægi fyrir lífstíð…)

Fyrir valinu varð bíll sem ég held að ég hefði barið einhvern fyrir að saka mig um að kaupa fyrir nokkrum árum.

Til að byrja með er bíllinn station, eða skutbíll. Það er eitthvað sem mig hefði aldrei grunað í heitasta helvíti að mér dytti í hug að keyra um á. Bíllinn er líka hvítur. Sá litur er fínn á veggjum, mjög góður á snjó, og algerlega ónothæfur á bíla. Ojjj. Svo kemur rúsínan í pylsuendanum, þegar ég fer að keyra gripinn að sölu frágenginni finnst mér hann smá skrýtinn, svo að ég kíki nánar á málin í húddinu, en mig grunaði ekki Golf frá 1996 um græsku.

Í ljós kemur að heddpakkningin er sennilega farin. Hringdi í þann sem seldi mér hann, og til allrar lukku er sá maður heill og ætlar að sjá um málið svo að gott verði. Engu að síður er þetta napurt fyrir mann með svona mikla bíladellu. Usss. Ekki kaupa bíla með lokuð augun. Jæja, þetta leysist nú allt. Hefði samt átt að kaupa bara nýjan Hummer, hefði örugglega ekki lent í vandræðum með heddpakkninguna þar…

humvee

Hola!

Jæja, kominn aftur í vinnuna, og það er eins og vera fyrir hraðlest þegar maður er að klippa á sér táneglurnar. Allt brjálað að gera.

Síðasti mánuður hefur liðið ánægjulega í faðmi nýju fjölskyldunnar. Tengdamamma kom frá Svíaríki til að berja barnabarnið augum, og flýja leiðindaveðrið sem þar ríkir. Alma Sól dafnar og stækkar, og heldur okkur á tánum.

Hún á mynd dagsins líka.

almasol