It’s a girl!
Klukkan 19:41 á laugardaginn þann 26.06 2004 fæddist fallegasta stúlkan í öllum heiminum, 3,3 kíló og 50 sm að lengd. Við Lotta vorum nýkomin heim úr hálendisferð með sænskum vinum okkar á föstudaginn, smelltum okkur í afmælisveislu múttu gömlu, og komum heim um kl. 2. Klukkan 4 var ég vakinn við það að vatnið var farið. Klassísk sena.
Þetta kom svona heldur á óvart, því við áttum ekki von á okkur fyrr en 19. júlí. Þegar litla prinsessan kom svo í heiminn, kom svo í ljós að tíminn hafði verið áætlaður eitthvað vitlaust, því að hún var fullþroska og tilbúin.
Þetta eru svona móment sem engin orð fá lýst, og því reyni ég það ekki einu sinni. Nægir að segja að þetta litla kraftaverk er það alflottasta sem ég hef nokkurntíman afrekað. Samt gerði ég lítið annað en að horfa á.
Af hverju haldiði svo að mynd dagsins sé?

Lobsters of love…
Ljómandi. Fríhelgi framundan eftir frábæran frídag. Fór með spúsu í gær í snilldarferð. Við hófum 17. júní náttúrulega með því að heimsækja úthverfin, en það gerum við alltaf á sama tíma og úthverfin koma í heimsókn niður í bæ.
Eftir að hafa spókað okkur um í úthverfunum og þegið kaffi og vöfflur þar, keyrðum við sem leið lá á Eyrarbakka og Stokkseyri. Á Stokkseyri settumst við inn á Fjöruborðið, hinn margrómaða humarstað, og fengum okkur að éta. Það var náttúrulega bara argandi snilld. Þeir humrar deyja ekki til einskis. Namm. Góhóóm-sætt.
Spúsan komst þar með í sína bestu máltíð í mörg ár, ef hún fengi einhverju ráðið værum við með humarveiðimann í fullri vinnu bara fyrir okkur. Humar í morgunmat, hádegismat og kvöldmat.
Forláta barnakerra, vagga, bílstóll, skiptiborð, allt er að verða tilbúið fyrir erfingjann, og nú tekur við biðin langa.
Næsta vika: Hálendið á jeppa með kasólétta tjellingu.
Mynd dagsins er af doktornum.

Verum hress…
Ég reyni að tímasetja mig og hundinn þannig að við séum að setjast upp í bíl á leiðinni í vinnuna um svipað leyti og morgunfréttirnar klukkan níu hefjast. Ég tek inn fyrsta fréttaskammtinn á Bylgjunni, sem ég forðast annars eins og heitan eldinn að hlusta á. Gissur með morgunröddina sína er vinalegur, eins og nývaknaður skógarbjörn. Hann segir mér frá helstu morðum og alþingisníðum dagsins, og ég get horft með opin augun fram á veg.
Á eftir fréttunum kemur Ívar Guðmundsson hinn síhressi. Hann er alltaf hress. Aldrei í fýlu. Alltaf sniðugur. Nú er orðið aðalsportið hjá mér að hlusta á hann hressa daginn við þegar hann tekur við hljóðnemanum, oft með all-svakalegum tengingum. Í morgun var til dæmis verið að tala um einhverja tvo hálfvita sem fóru að rífast til blóðs út af hundi á Geirsnefi. Hann tók náttúrulega við sviðsljósinu með orðunum “nú það er bara allt að fara í hundana hjá þeim…”. Svo sagði hann mér hvernið veðrið væri.
Mann setur hljóðan. Líka af því að ég veit að það er fólk þarna úti sem finnst þetta sniðugt. Skipti samt strax yfir á gufuna eins ég hefði brennt mig í eyrunum.
Mynd dagsins er af Lottu og Evu mágkonu

Vondur
Ég ætla að verða verri maður en ég þegar er. Ég ætla að verða einn af þessum köldu hrokafullu og þröngsýnu rifrildisseggjum sem hata börn og nota litla lifandi hvolpa sem öskubakka. Ég ætla að trampa á viðkvæmum sálum sem ekki þola mikið mótlæti og nota hvert tækifæri til þess að stríða fólki á því sem það er viðkvæmt fyrir. Svo ætla ég að byrja að tala hátt við sjálfan mig og læra að sofa með græjurnar í botni og Nylon á fóninum á repeat.
Allt þetta bara til þess að breyta til. Ég er orðinn eitthvað svo væminn.
Sjúbbídú.
Var að klára að lesa The life of Pi . Rosalega mikil bók, þótt ég hafi ekki verið fyllilega sáttur við allt. Ætlaði að henda henda henni í miðjum klíðum, en hélt áfram og sá ekki eftir því.
Um helgina var eldað og drukkið og verið þunnur. Það var fínt. Meira að segja þynnkan var mjög viðunandi. Það er enn allt kolbrjálað að gera, og ég sé ekki fram á að geta andað mikið fyrr en barnið fæðist. Þá ætla ég líka að slökkva á símanum og sjá hvort himnarnir hrynja í alvörunni, eða hvort ég er bara enn einn asninn sem heldur að hann sé ómissandi.
Mynd dagsins er af Atla rokk, vita tónvilltum og takttýndum að spila á Gibsoninn minn. Hann lookar. Það verður ekki af honum skafið.

IKEA
Úff. Bið lesendur báða velvirðingar á bloggþurrð. Sit heima umvafinn þráðlausu interneti sem ég var að setja upp. Nítíuþúsundkalli var í dag fórnað á altari sænska húsgagnaguðsins, og íbúðin okkar er að verða farin að líta út eins og við viljum hafa hana. Ég sett saman kommóðu fyrir barnaföt alveg einn og óstuddur, og er orðinn alger híbýlabætir. (lélegt home improvement djók, sorrý aftur).
Konan neitar að hætta þrátt fyrir að vera orðin algerlega uppgefin, stendur eins og mjög sætt ólétt búrhveli og rammar inn litógrafíur af liðnum sænskum kóngum, svo að barnið okkar alist við skilning á norrænum aðli. Eins gott að einhver hugsar um það.
Á borðinu er köld Stella, og sjónvarpið er fullt af rusli. Helgin framundan lofar góðu, einhverjar upptökur í hljóðveri, og næsta öruggt að ég kem til með að elda fyrir Gunna og Evu.
Það er engin mynd í dag. Spes.