“Landlaus”
Ég tók upp á því í dag að segja mig úr Sjálfstæðisflokknum. Ég vona allavega að það takist. Hef heyrt miklar hremmingarsögur þeirra sem hafa reynt án árangurs að melda sig úr stjórnmálaflokkum með litlum árangri. Sjáum hvað setur.
Ég er enn voða mikil sjálfstæðismaður í mér. Samt hefur aldrei verið erfiðara að vera sjálfstæðismaður en núna upp á síðkastið. Þetta byrjaði með Decode. Sama þótt að það hafi ekki orðið að raunveruleika, fór það mikið í taugarnar á mér. Fyrirtækjaumhverfið á Íslandi glímir bara við mótbyr, nema það sé nógu djöfulli stórt og áhættusamt. Vitlausar áherslur. Henda milljörðum á eftir milljörðum, góðum pening á eftir vondum, frekar en að hlúa að uppbyggingu fyrirtækja í landinu. Leiðréttingar á skattaumhverfi gangast bara þeim sem þegar eru stórir og eru að græða peninga.
Svo kom stríðið í Írak. Ég ber fullan skilning á því að það hefði ekki verið auðvelt að vera ekki með í því, en það var ekki einu sinni reynt að reyna. Sennilega ömurlegasta olíubrask allra tíma.
Svo kemur útlendingafrumvarpið. Svo fjölmiðlafrumvarpið. Úff. Ég er einhvernveginn ekki með. Ekki sammála. Aðferðirnar asnalegar. Fúlt krókó-dílasamstarfið við Framsóknarflokkinn er fatalt. Ömurlegur flokkur. Úff. Dæs. Nei, ekki fyrir mig.
Loksins er ég líka orðinn einn af þessum “landlausu” í pólitíkinni. Finnst samt að leiðtogi flokksins hafi gert fleira gott en slæmt. Held samt að flokkurinn þurfi meiriháttar hallarbyltingu til þess að vera eins og ég vil hafa hann, og ég ætla ekki að efna til þeirrar byltingar a móti þverslaufuvatnsgreiddum málamiðlana og eiginhagsmunapólitíkusum.
Mynd dagsins er af tækinu sem heldur í mér lífi.

“Kallinn” byggir meira
Þetta getur nú orðið svolítið spennandi!
í kvöld ætlar “kallinn” að tengja þvottavél (smá testesterón þar), hengja upp gardínur (ekki kannski neitt brjálæðislega karlmannlegt) og flytja húsgögn (sleppur).
Síðan tekur við almenn hreingerning (sullandi estrógen) sem ég verð að sjá um sjálfur, því að spúsan er búin að hamast allt of mikið í þessum flutningum öllum þrátt fyrir ítrekaðar viðvaranir og verður að hvíla sig almennilega samkvæmt læknisskipun.
Ég sinni því hlutverki eiginmanns, hundatemjara, kattahirðis, handymans, uppvaskara, kokks, kvikmyndagerðastrumps og tilvonandi föður í augnablikinu. Ekki slæmt það.
Bubbi byggir
Neyðin kennir naktri konu hvar hún getur fengið frían bjór, og hún hefur líka kennt mér að smíða og mála.
Ég hef hingað til verið talinn ófær um að hengja málverk upp á vegg, og er iðulega beðinn um að koma bara og elda þegar á að mála í familíunni.
Sennilega hefur þetta orðspor eitthvað með það að gera þegar ég málaði íbúð með bróður mínum, og “klessumbaranógáettahelvítiþáþurfumviðfærriummferðir”-aðferðin mín, leiddi til þess að það þurfti að mála allt aftur.
En það var nú annað uppi á teningunum um helgina. Kallinn (hata þegar menn tala um sig í þriðju persónu) setti saman hillur með hjálp ljósmyndarans, og hvíttaði tvær mublur svo þær urðu eins og nýjar. Uppi er hamarinn og pensillinn, og mér líður eins og alvöru karlmanni.
Nú kaupi ég mér svona belti með hamri, svo að ég lúkki nú rétt.
Mynd dagsins er af spúsunni.

Hmmm….
Af hverju er bara til eitt samkeppnisráð?
PS
Talandi um Gaua litla, þá hefur ekkert heyrst frá honum eftir að hann gekk í gegnum Xtreme makeover meðferðina, ég var svona hálfpartinn að vona að hann mundi vilja velja næsta makeover fórnarlamb… Ég tek gjarnan við góðum myndum frá ykkur til breytinga þegar ég er í stuði. Það er bara að senda á pedro@filmus.is, og sjá hvað gerist.
Fluttur
Hallelúja.
Fluttur á Bárugötuna númer 10. Komum okkur fyrir í gærkvöldi, og sváfum fyrstu nóttina. Gæludýrin okkar voru mishrifin, og kötturinn sérstaklega óánægður með flutningana, en við sváfum vel. Kisi verður að hefja nýtt líf og berjast um yfirráðasvæði í garðinum við feita fresspunga sem reyna að bíta af honum höfuðið eins og hann væri nýja stelpan í fegurðarsamkeppninni.
Maður á alltaf að reyna að muna hvað mann dreymir fyrstu nóttina á nýjum stað. Mig dreymdi að ég var að fljúga í flugvél, júmbóþotu. Hún var alltaf að lenda og taka á loft, og ég var ekkert flughræddur. Gaman að því.
Þetta verður að vera lélegt blogg og stutt, en það er búið að biðja mig að skrifa eitthvað, þótt ekki væri nema til þess að andlitið á Gaua litla blasi ekki alltaf beint við reglulegum gestum þegar þeir koma í heimsókn.
Mynd dagsins er af leikstjórastólnum mínum. Ekkert samhengi þar.

Extreme Makeover II

Jæja, ég er búinn að vinna mig í gegnum mesta vinnuskýið, og þarf nú bara að fara heim og klára að telja fram á netinu, og kveðja næststadda, svo er bara að hoppa um borð í flugvél í fyrramálið og yfirgefa landið.
Það er búið að skora grimmt á mig að halda áfram með Extreme makeover þáttinn (takk Gunni Palli fyrir að skora á mig).
Ég var búinn að lofa. Fórnarlamb síðasta makeovers var Erlendur, og hann lét mér í té mynd af öðru fyrirmenni.
Um er að ræða Guðjón Sigmundsson, eða Gaua litla. Guðjón er sæmilega ánægður með útlit sitt og komplexalaus, og engin ástæða til annars.
Hann velti því þó fyrir sér, eins og svo mörg okkar hafa örugglega gert, hvernig hann liti út með minni haus. Við settum dýrar tölvuvinnslustöðvar okkar í gang, og útkoman er sem hér sést.
Það er kannski eins gott að maður er að fara úr landi. Gaui má velja næsta fórnarlamb. Svoleiðis virkar þetta. Gleðilega páska.
