Lundar eru fínir….
Jæja, það er að rofa til í vinnunni, og ég get farið að brýna lyklaborðið á ný. Spes. Er búinn að setjast niður við tölvuna nokkrum sinnum, og kom ekki orði frá mér. Þegar maður vinnur svona mikið, þá hugsar maður ekkert svakalega mikið um lífið og tilveruna, og hefur því ekki mikið að skrifa um…kannski er það þessvegna sem fólk sem gerir lítið telur sig hafa skoðun á öllu…? Þetta er nú uppgötvun sem er pixelanna virði. Vá. Þarna opnaðist ný hurð inn í herbergi sem mig langar ekki að fara inn í.
Það er hellingur að fólki sem mér þykir vænt um að koma frá útlöndum nær yfir jólin. Ég skil það. Hef aldrei átt slappari jól en erlendis. Fyrir utan Svíþjóð, land Lúsíubollunnar. Þar var fínt að vera yfir jól. Allavega; heim koma: Kobbi, Hjölli, Rannveig og Kjartan. Mikið prógram framundan að hitta þetta pakk og gefa þeim Malt og Appelsín í æð.
Einu sinni þegar ég kom frá útlöndum nær eftir langa fjarveru, varð ég að fá Skyr í hádegismat, og flatköku með hangikjeti. Skolaði þessu niður með Malti, á meðan mamma útbjó lunda í kvöldmat. Fannst ég rosa þjóðlegur.
Mynd dagsins er af lundanum sem mamma drap. Veit ekki hver tók þessa mynd, verð sennilega lögsóttur fyrir að birta hana hérna. Þá get ég skrifað nokkrar bækur og hoggið list úr grjóti eins og lundahöfðinginn sjálfur, Lord of the puffins…
Smá pæling:
Hvað heitir saltið sem vegagerðin nota á vegina?

Jippppí!
Snjórinn er kominn trallallallalla.
Fór út klukkan 7:15 með hundinn í hundslappadrífu (viðeigandi) og stemningin í miðbænum var eins og hún gerist best. Maður heldur að maður sé orðinn alveg heyrnarlaus í þögninni, þangað til að einhver flugvélarellan gerir enn eina misheiðarlega tilraun til þess að krassa ekki inn í Þingholtin. Það er bara tímaspursmál hvenær einhverjum tekst það. Þá á einhver eftir að ræskja sig og segja að það sé kannski sniðugast að hafa flugvöllinn aðeins lengra frá bænum, og að þetta sé nú alveg tilvalið svæði til byggingar nýs hverfis.
Það er nefnilega bara leikur að tölfræði hvenær eitthvað gerist þarna, nú þegar eru náttúrulega einhverjir snillingar búnir að lenda á Sóleyjargötunni. Nóg um helvítis flugvöllinn. Hann hlýtur að þurfa að víkja fyrir skynsemi. Trúi ekki öðru.
Mynd dagsins er af snævi þöktum trjám, einhvers sem ég saknaði gríðarlega þegar ég bjó erlendis, og kann því vel að meta núna.

Eins og þú ert…
Aftur kominn föstudagur, sem þýðir bara eitt: Nýtt boðorð.
Boðorð DonPedro hið þriðja:
EKKI ÁSÆLAST ÞAÐ ÓFÁANLEGA
Samkvæmt mínum eigin rannsóknum mun um það bil 67,5219% af vanlíðan okkar Íslendinga (sem er umtalsverð, sjá sölutölur lyfjafyrirtækja) stafa af því hversu óánægð við erum með okkur sjálf, og hvað okkur langar til að vera einhver annar og eiga allan þann óþarfa sem við getum ekki eignast.
Við erum of feit, of grönn og lágvaxin, of sköllótt og ekki nógu miklar fyrirsætur, eigum ekki nógu flotta bíla, og íbúðin okkar er ekki eins flott og íbúðirnar hjá Völu. Við lifum ekki eins flottu kynlífi og kvikmyndastjörnurnar, og erum ekki eins góð að syngja og Leoncie. Við erum ekki á eins góðum launum og bankastjóraverðbréfamógúlaupparnir, og erum ekki með eins flotta bringu og George Clooney. Við erum of hvít og of bólugrafin og eyðum allt of litlum tíma í karabíska hafinu á snekkju.
Til þess að reyna að laga það sem er ekki eins flott hjá okkur og átrúnaðargoðunum okkar og fallega fólkinu í auglýsingunum kunnum við bara eitt ráð. Við skuldsetjum okkur upp fyrir kollvik til þess að geta keypt næstum því það sem okkur langar í þótt við eigum ekki fyrir því, og þannig náum við að snerta vellíðunina sem hlýtur að fylgja fullkomnun í augum annarra.
Auðvitað skapar þetta síðan enn meiri óhamingju, því ofan á það að þurfa að hafa áhyggjur af því hvað við erum almennt ömurleg, bætast nú við skuldir á okurvöxtum til að hafa áhyggjur af. Við reynum að leysa það með meiri vinnu, sem gefur okkur minni tíma til þess að vera óhamingjusöm. Allt kemur þó fyrir ekki. Við erum óhamingjusöm þjóð, sama hvað meðaltölur OECD ríkjanna segja.
Það eina sem huggar okkur í volæðinu er að horfa á fólk með Sérrý, og doktor Pill, því þar er yfirleitt fólk sem hefur það verra en við, og fer með vesældina í sjónvarp í staðinn fyrir að gnísta saman tönnum heima.
Fólkið sem við miðum okkur við til þess að halda okkur óhamingjusömum er ekki til, heldur hefur verið skapað af markaðsöflum og ímyndarráðgjöfum. Gleymum því ekki. Þarna liggur rót vandans. Okkar hæfni til þess að greina á milli raunveruleika og tilbúnar ímyndar hefur farið hnignandi.
Því segi ég: Tökum höfuðin út úr rassgötunum á okkur og förum að ná sáttum við það sem við erum og það sem við eigum. Við höfum það bara andskoti fínt. Þetta gæti verið miklu verra. Við gætum verið Mariah Carey. Uss.
Mynd dagsins er af apa.

Arbeit macht frei!
… er enn eitt dæmið um að þýskarar eru klikk. Kobbi vinur minn orðaði þetta bezt þegar hann sagði:”það sem drepur þig ekki gerir þig veikari fyrir”. Kaffibollarnir hlaðast upp á borðinu hjá mér, ég finn bara hvernig kollvikin hækka og einstaka háræð poppar. Er að gera 5 auglýsingar í einu. Afsakið hvað ég er lélegur bloggull á meðan.
Mynd dagsins er af skjáborðinu mínu.

Ekki trúa hverju sem er!
Það er aftur kominn föstudagur, og hér fáið þið nýtt boðorð, eins og ég lofaði.
Boðorð DonPedro hið annað:
EKKI TRÚA HVERJU SEM ER!
Það fólk sem sannanlega fer verst út úr jarðvistinni andlega, er fólkið sem trúir of miklu.
Líf okkar er fullt af lygum sem við verðum að læra að grisja úr. Þessum lygum, mismunandi illum að gerð, er pumpað í okkur frá barnæsku. Okkur er sagt að jólasveinninn sé til, að Barbapabbi hafi í raun eignast litrík afkvæmi sín með því að leggja egg í svörð (á meðan allir vita að það er aðeins til eitt spendýr sem leggur egg, og það er flatnefja (platypus)).
Manni er sagt að ef maður gretti sig of mikið geti maður fest andlitið og aldrei orðið samur. Önnur stór lygi er að tungan í manni verði svört ef maður ljúgi, og að Trix neysla sé krabbameinsvaldandi. Ein af stærstu lygum barnæskunnar er þó að þeir sem deyja fari til himna. Væru ekki flugmenn og geimfarar sífellt í vandræðum ef svo væri? Vilt þú fara til himna ef allt er fullt af dauðu fólki og gullfiskum? Pæling…
Síðan taka við unglingsárin, þá er manni sagt að Kajagoogoo sé besta hljómsveit í heimi, að stelpum finnist sexý að maður sé reykjandi með strípur og í Millet úlpu, og að Kevin Bacon sé frábær leikari. Hver lygin tekur við af annarri, og þessi erfiðu ár eru gerð ómöguleg með helberum ósannindum eins og að maður verði blindur ef maður rúnki sér og að það sé allt í lagi að nota ekki smokk, ef maður passar sig bara að draga út á réttum tíma.
Þegar við komumst svo til ára (og vits ef gæfan er með okkur), er logið að okkur að það sé sniðugt að fá sér VISA kort, að maður verði að kaupa sér minnsta farsíma í heimi, og að bandaríkjamenn (viljandi lítið bjé) séu að reyna að viðhalda friði í heiminum og berjast við hryðjuverkamenn.
Munið bara að það eru allir að ljúga að ykkur. Vinir, fjölskylda og fjölmiðlar. Vala Matt og Trausti veðurfræðingur, já nánast allir nema frettir.com. Hafið þetta í huga næst þegar þið ákveðið að trúa einhverju.
Mynd dagsins er af Göbbler Wienderhöft, Dusseldorfskum kvikmyndagerðarmógúl, en hann trúði því sem honum var sagt, að ef hann kæmi til Íslands með nógu stóra mottu, fengi hann helling.

Ei fleiri rollustyrki!
Á landsbyggðinni er að finna afar fallega og fjölbreytta náttúru. Þar er líka að finna handbendi myrkraaflanna (með fullri virðingu fyrir kölska), framsóknarmenn.
Framsóknarmenn eru þeir sem enn lifa í þeirri trú að Ísland sé bændasamfélag. Þeir útbítta taumlausum styrkjum hvor til annars og niðurgreiða sér rollurnar sínar, og eru einna harðastir í baráttunni um gagnslaus jarðgöng á milli krummaskuða.
Flestir framsóknarmenn eru annaðhvort bændur, handbendi bænda, eða komast ekki til valda í alvöru stjórnmálaflokkum.
Landbúnaðarstyrkjaráðherra Íslands, Hr. Guðni Ágústsson er framsóknarmaður. Ef einhver atvinnugrein á Íslandi myndi njóta eins mikillar ívilnunar af hálfu stjórnvalda og landbúnaður, yrði bylting á Íslandi og forsætisráðherrann hengdur utan á alþingishúsið á krullunum, öðrum sem víti til varnaðar.
Sé fyrir mér eftirfarandi frétt: 1.350 milljónir í eingreiðslur til kvikmyndagerðamanna….Rekstrarumhverfi kvikmyndagerðamanna verið erfitt, von á frekari styrkjum…viljum styrkja fagið enn meira…nauðsynlegt fyrir lýðræðið…not…
Ég er í fýlu út í ósjálfbæra atvinnuvegi sem endalaust eru styrktir af þessum illu öflum.
Mynd dagsins er tekin úti á landi.

Hjálpaðu mér upp…
…mér finnst ég vera að drukkna í vinnu. Mikið af skemmtilegu dóti samt, og er það vel.
Þið fáið bara mynd dagsins í dag, og hún er af skegginu á Atla vini mínum, en hann er að fara að fljúga til Murmansk með Aeroflot, versta flugfélagi í heimi. Blessi þig drengurinn minn…

Sannleikurinn um jólasveininn
Jólin nálgast nú óðfluga, og vísindahorninu® barst tölvupóstur frá Matthíasi, 8 ára snáða, sem spurði hvort jólasveinninn væri til. Eftir smá útreikninga (og óforskammaðar þýðingar á hugverkum óþekktra höfunda) komst ég að eftirfarandi niðurstöðu.
1) Engin þekkt afbrigði hreindýra geta flogið. Þó skulum við ekki gleyma því að um það bil 300.000 dýrategundir eru enn óskilgreindar og óflokkaðar, og þótt flest þessara dýra séu skordýr og gerlar, þá er ekki hægt að afsanna á óyggjandi hátt tilveru fljúgandi hreindýra. (Sem jólasveinninn einn hefur séð…)
2) Það eru rúmlega 2 milljarðar barna í heiminum, sé notast við þá skilgreiningu að barn sé manneskja sem ekki hefur náð 18 ára aldri. Þó ber að nefna að þar sem Jólasveinninn þarf ekki að sinna börnum Múslima, Hindúa, Gyðinga og Búddista, minnkar afkastakrafan sjálfvirkt niður í 15% þess fjölda, eða um 378 milljónir barna. Meðaltal barna á fjölskyldu í hinum kristna heimi er um 3,5 börn á heimili, en það gerir 91.8 milljón heimila. Í þessari stuttu úttekt er gert ráð fyrir því að a.m.k. eitt gott barn sé að meðaltali á hverju heimili.
3) Jóladagur sveinka er 31 klst. langur, þökk sé mismunandi tímabeltum og snúningi jarðar, sé gert ráð fyrir því að hann ferðist frá austri til vesturs (sem okkur þótti skynsamlegt). Þetta þýðir að hann þarf að sinna 822.6 heimsóknum á sekúndu. Þannig hefur hann 1 þúsundasta úr sekúndu til þess að leggja sleðanum, hoppa úr honum og niður strompinn, fylla í jólasokkinn og koma gjöfum fyriir undir jólatrénu, borða það nasl er skilið hefur verið eftir fyrir hann, fara aftur upp strompinn, og koma sér á næsta áfangastað.
Ef gert er ráð fyrir því að þessir 91,8 milljón áfangastaðir séu jafnt dreifðir um heiminn (sem við vitum að ekki er, en gerum ráð fyrir til að auðvelda útreikninga okkar), erum við að tala um 0,78 mílur per heimili, eða ferð sem er samtals 75-1/2 milljón mílna löng, að viðbættum stuttum stoppum til þess að gera það sem öll okkar þurfa að gera að minnsta kosti einu sinni á 31 tíma, sem og matarhlé og slíkt. þetta þýðir að sleði jólasveinsins ferðast á 650 mílna hraða á sekúndu, eða á um 3000 földum hraða hljóðsins. Til samanburðar má geta þess að hraðasta farartæki sem maðurinn hefur byggt, geimkönnuðurinn Ulysses, ferðast um á aumingjalegum 24,7 mílum á sekúndu. Mælingar á hraða hreindýra sýna að staðlað hreindýr getur hlaupið á um 15 mílna hraða á klukkustund í skemmri tíma.
4) Farangursþyngd sleðans er annar athyglisverður þáttur í þessum útreikningum. Ef gert er ráð fyrir því að hvert barn fái aðeins meðalstóran lego-kassa að gjöf (um 1 kíló) þarf sleðinn að bera 321.300 tonn, að viðbættri þyngd jólasveinsins, en hann er yfirleitt talinn í góðum holdum. Undir venjulegum kringumstæðum getur hreindýr dregið um 150 kíló. Jafnvel þótt við gæfum okkur að fljúgandi hreindýr (sjá rök 1) gæti dregið TÍU SINNUM þá þyngd, er ekki hægt að leysa verk hreindýra sveinka með 8 dýrum, né heldur 9. Við myndum þurfa 214.200 hreindýr. Þetta eykur farmþyngdina, án þess að taka þyngd sleðans með í reikninginn, upp í 353.430 tonn. Til samanburðar má nefna að það er fjórföld þyngd skemmtiferðaskipsins Queen Elisabeth.
5) Loftmótstaða 353.000 tonna sleða sem ferðast um á 650 mílum á sekúndu er slík að að hreindýrin hitna á svipaðan hátt og geimskip sem er að snúa aftur inn í gufuhvolf jarðar. Forystuhreindýrin 2 mundu draga í sig hita sem samsvarar 14.3 Quintilljónum jóla í orku. Á sekúndu. Hvort. Í stuttu máli myndu þau brenna upp á örskotsstundu og skapa í leiðinni ærandi hljóðsprengjur í kjölfari sínu. Aðeins tæki 4,26 þúsundustu úr sekúndu fyrir hreindýrasameykið að brenna upp. Á meðan þarf Jólasveinninn að þola miðflóttaafl sem er 17.500,06 sinnum sterkara en aðdráttarafl jarðar. 125 kílóa Jólasveinn (sem er varlega áætlað) myndi vera negldur aftur í sleðann sinn með 4.315.015 punda þrýstingi.
Með öðrum orðum: ef Jólasveinninn hefur einhverntíman borið út jólagjafir, þá er hann án nokkurs vafa látinn núna. Því miður, Matthías minn:(
Mynd dagsins er af Matthíasi

Útivinna er bezt!
Þessum mánudegi var öllum eytt undir berum himni við tökur á auglýsingu úti í náttúrunni. Því ber að fagna. Annirnar sem tóku við á skrifstofunni eftir tökur eru slíkar, að mér sundlar alveg, og mun ég því lítið þvaðra í dag, en bæta um betur í vikunni.
Mynd dagsins er af mér og Mumma við tökur í dag.

Ákall til viti borinna þegna Íslands!
Á þessum góða föstudegi er mér efst í huga að gefa frá mér, og ekki að taka. Þannig ætla ég að miðla úr djúpum reynslubrunni mínum nokkrum ráðum til betra lífs.
Á hverjum föstudegi næstu vikur verður sett hér nýtt boðorð, þar til vizka mín er uppurin. Hér kemur það fyrsta:
Boðorð DonPedro hið fyrzta:
FORÐIST ÓÞARFA ÍÞRÓTTIR EINS OG HEITAN ELDINN!
Ekki hlaupa nema það sé verið að elta ykkur. Íþróttir slíta líkamanum fyrir aldur fram og bjóða upp á varanleg sem og tímabundin meiðsl og eymsli. Þetta er margsannað, og þarf ekki vitringa eða kjarneðlisfræðinga til að sjá. Líkaminn er bara eins og bíll sem ekki er hægt að skipta út fyrir nýjan, keyrið varlega um á honum, verið ekki að handbremsubeygja og reykspóla á 7000 snúningum út um allt. Hver vill vísvitandi ávinna sér ilsig og liðbandaslit, brákanir og brot, fótsveppi og svita?
Aukinheldur hafa íþróttir sannanlega slævandi áhrif á skapandi og rökræna hugsun, og koma oft í veg fyrir að þolendur þeirra noti tímann í lestur, sjálfsskoðun, bjórdrykkju og matseld. Getið þið nefnt hér dæmi um hugsuð eða einhvern verulega beittan mannshuga sem stundar íþróttir á keppnisstigi? Beckham? Shaq?
Foreldrar ættu að hugsa sinn gang áður en þau ofurselja börn sín íþróttadjöflinum. Félagslega séð getur verið miklu hagkvæmara, alltaf með velferð barnanna í huga, að láta þau iðka tónlist, myndlist og skriftir, og annað sem slítur þeim lítið. Gangið þó ekki svo langt að ýta undir skákiðkun, því hún kallar á félagsleg vandamál eins og ljótar úlpur og einhverfu.
Mynd dagsins er af manni sem ekki hlýtti ráðum mínum, og fékk að launum sveittan pung í augun.

Feministi andmælir, og ný Warta fædd!
Eitthvað hefur myndin sem ég setti hér upp á netið í gær af Kolbrúnu Halldórsdóttur farið fyrir brjóstið á stuðningsfólki hennar, því að í gær fékk ég póst frá Salvöru Gissurardóttur þess efnis að mynd-skrumskælingin væri mér til háðungar, en ekki Kolbrúnu. Það er gott. Ekki mundi ég vilja gera lítið úr alþingiskonu, og var myndin meira í svona “spitting-image” eða Sigmund stíl, en nokkuð annað. Ég kannast aukinheldur ekki við að hafa niðrað Kolbrúnu á einn eða annan hátt, þótt ég sé afskaplega oft ósammála henni í pólitíkinni.
Þó stend ég kannski minnst í að verja vændi sem atvinnugrein, þótt ég telji ekki líklegt að það takist að sporna við því á afgerandi hátt með lögum. Þessi starfssemi hefur jú alltaf verið neðanjarðar, og verður það áfram. Harðari lög á þessa starfssemi er að mörgu leyti líkleg til þess að auka enn hörkuna sem verið er að reyna að berjast á móti, og þá er litlu áorkað.
Annars var Salvör bara kurteis og yfirveguð í póstinum sínum og ekki mannýg, eins og hún var látin líta út fyrir að vera á netmiðlum fyrir ekki svo alls löngu, og sýndi þá kurteisi að láta mig vita að hún hefði linkað á síðuna mína inn á malefnin.com, þar sem hún áfram setti út á skopmyndina. Ég benti henni líka réttilega á að margir af góðum vinum mínum hafa fengið sömu meðferð á þessari síðu, og munu gera um ókomna tíð, hvort sem þeim líkar betur eða verr.
Annars er helst í fréttum að Jóni Vali Jónssyni, yfirmanni skot- og stangveiðifélags Wörtunnar BC, og eiginkonu hans Eygló áskotnaðist í dag sonur úr eins barns goti, og heilsast öllum vel.
Verður drengurinn að öllum líkindum skírður Jos, eftir formúlukappanum Jos Verstappen, sem ekki hefur átt erindi sem erfiði í múlunni, þrátt fyrir þrálátan stuðning Jóns Vals.
Mynd dagsins er af Erni, eldri syni Jóns, en hann hefur verið duglegur að leika í auglýsingum, eins og Jos á væntanlega eftir að vera líka. Til hamingju!

Kolbrún og Tilveran
Datt af gömlum vana inn á Tilveruna, til þess að sjá hvort eitthvað gagnslaust hefði gerst í heiminum sem ég þyrfti ekki að vita af. Þar er bara búið að betrekka með andspyrnumótmælakonunni Kolbrúnu Halldórsdóttur, en hún er einmitt pólitísk andhverfa mín.
Fleiri færslur eru tengdar og eignaðar henni en lagahöfundinum og stórsöngdanskonunni Leoncie þegar verst lét. Þarna trjónir hún á toppnum ásamt frumvarpinu sínu, og nokkrum linkum á frekar neyðarlegar klámsölusíður henni alls ótengdar. Ekki laust við að ég vorkenni henni smá.
Eru menn ekki að missa sig í aðeins of mikið stafrænt einelti hérna? Þótt að við séum ekki öll sammála um hina og þessa hluti megum við ekki sjálf gleyma grundvallarmannréttindum og málfrelsi; Kolbrún hefur fullan rétt á skoðunum sínum.
Það versta er að hún hefur líka vald til þess að reyna að steypa skoðanir sínar í lög sem eiga að gilda fyrir alla landsmenn. Þar kárnar gamanið. Ég er ekki karlrembukonuþeytir sem styður eymdarvændi sem lögverndaða atvinnugrein og þjóðaríþrótt, en ef ég verð handtekinn og snúinn niður í Eymundsson fyrir það eitt að lesa smá viðtal í Playboy, þá erum við bara ekki að dansa. Ég veit að þetta er svolítil skrumskæling á frumvarpinu, sem er mikið ítarlegra en bara að ég verði handtekinn ef ég skoði Playboy, en það sem ég nennti að skoða af þessari ritsmíð bar allt að sama brunni. Forsjárhyggja. Pössum að fólk geri ekki svona. Æ, nei takk.
Mynd dagsins er Sigmund-skrumskæld mynd af Kolbrúnu, sem meinar samt örugglega mjög vel. Bið upprunalegan ljósmyndara afsökunar.
