Tíminn og bloggið
Tíminn forðast mig. Enda veit hann að ég háma hann bara í mig án þess að tyggja. Allt í einu fer að koma að sumarfríi. Og ég var rétt að byrja vinnuárið. Og ég kann ekkert annað ráð til að hægja á tíma en að horfa á Kallakaffi™, og það er tvíeggjað sverð.
Að öllu óbreyttu get ég bara ferðast áfram um tímann á nokkuð jöfnum hraða. Hratt. Ekkert sýnir mér þann hraða betur en krakkarnir mínir, sem vaxa svo í brakar.
Sumarfríið verður stutt þetta árið, til að fagna blessunarlega ágætri verkefnastöðu í því sem hr. Haarde kaus einhverntíman að kalla tímabundna efnahagslægð. Sem er vel orðað. Því að hún er tímabundin. Bundin við nokkur ár í mesta lagi. Reyndar er hún um 12 millibör, sem er ansi mikið fyrir lægð.
Ég ætla að fara að ráði vinkonu minnar og taka mér sumarfrí í bloggeríinu. Nema mér detti eitthvað sniðugt í hug. Ég örblogga á Twitter bæði .:hér:. og .:hér:.
Hafið það gott í sumar og megi æðri máttarvöld að eigin vali blessa það sem þið takið ykkur fyrir hendur.

Sjálfshátíð á Alþingi
Og Samfylkingin sagði bleh bleh bleh en Sjálfstæðisflokkurinn blah blah blah og Framsókn sagði meh meh meh og Vinstri hreyfingin - Grænt framboð punktur is sagði buh buh buh. Og Borgarahreyfingin sagði döh döh döh.
Fínt hjá ykkur, fariði nú að vinna, það er nóg að gera hjá ykkur.
Star Trek
Er það bara ég sem engdist um í sætinu mínu og vildi skipta um falskar tennur í Leonard Nimoy í snarhasti? Kannski fá sett sem væri svona tveimur númerum minni, og pössuðu?
Ojjjj.
Ónefndur söngvari að nafni Toggi benti mér á hvað oft er hægt að endurbæta lög sem eru bara svona la-la og gera úr þeim ódauðleg meistaraverk, og sendi mér hjálögð tóndæmi sem sönnun um slíkt. Eða ekki. Sumt á bara að banna með lögum, og verja með haglabyssum.
Ál-líkkistur myntkörfulána
Skoðunarferð um nokkur af sálarlausustu nýju hverfunum sem fésólgnir verktakar reistu á methraða um hvippinn og hvappinn á höfuðborgarsvæðinu í áköfum og lostafullum forleik kreppunnar gaf af sér eftirfarandi skoðun mína:
Þau ljótu álkassahús sem enn er ekki búið að fylla af greiðsluaðlögun og myntkörfum skal rífa samstundis og setja tré í staðinn. Þau sem eftir standa séu framtíðararkitektum Íslands víti til varnaðar.
Reykjavík er að verða ískyggilega ljót borg, mest út af nýbiggingum þar sem arkitektum var skipað að teikna gráa álkubba, því að þá væri ódýrast að byggja.
Var að taka eftir því að ég skrifaði nýbyggingum með einföldu. Það er svo flott villa að hún fær að standa. Svona eins og Kridd og Kysa.
Ég set ekki mynd með þessarri færslu af virðingu við lesendur. Þið vitið hvaða hús ég er að tala um.
Góðar stundir.
Til sölu: Nýra
Til sölu temmilega lítið notað nýra sem hefur bara fengið einn nýrnastein. Áhugasamir hafi samband.

Að vera töff
Það er mikil vinna að vera töff. Það verður að byrja snemma. Hér má sjá mynd af mér að vera töff í níunda bekk, í því sem sannarlega má leiða líkur að að sé ljótasti jakki í heimi. Ég er að fara að hitta fólkið sem ég var með í níunda bekk í kvöld. Það verður sögulegt.

Með og á móti ESB - Aðalatriðin
Það eru margar ástæður til þess að við ættum að íhuga af mikilli alvöru inngöngu í Evrópusambandið.
Fólki hefur verið tíðrætt um smáatriði eins og afnám glæpsamlegrar verðtryggingar, gjaldmiðil sem flýtur sjálfur án kúta og björgunarvesta og þá staðreynd að möppudýrum í Brussel gengi betur að stjórna landinu okkar fullum í fríi en úrkynjuðu og helspilltu glæpamönnunum sem við höfum falið það hlutverk í blindni um árabil.
Einhverjir kunna að nefna að við gætum losnað undan lögbundnu vaxtaokri og haftastefnu í innflutningi á landbúnaðarvörum. Og þá nálgumst við sannleikann, og merg málsins.
Innganga í ESB mundi nefnilega tryggja okkur aðgang að ætum tómötum allan ársins hring.
Vatnsósa bastarðarnir sem við köllum tómata hér á landi munu leggjast af með öllu, enda mun enginn sem hefur bragðað alvöru tómata vilja sjá þá nema sem refafóður, og þá fyrir refi sem hafa verið óþekkir. Garðyrkjubændur gætu einbeitt sér að þeim hlutum sem þeir gera betur.
Íslenskir tómatar eru 103% vatn og bragðast eins og ekki neitt. Þeir þroskast undir rafmagnsljósi, og fá ekki að sjá sól nema í gegnum skítuga glugga. Það er þjóðþrifa og mannréttindamál að tími þeirra sé liðinn.
Þess vegna vel ég ESB.

Byko heillar með nýrri auglýsingaherferð
Af og til kemur auglýsingaherferð í sjónvarpið sem ég get ekki látið líða hjá að tala um hér. Nú er ein slík í loftinu. Byko tók afar lítið notaðan brandara um að ’sinna viðhaldinu’ og gerðu úr honum allt of fáar æsispennandi og háskalega fyndnar sjónvarpsauglýsingar.
Þeir voru heppnir að Spaugstofan og Kallakaffi náðu ekki þessum ferska brandara á undan þeim. Maður engist gjörsamlega um af kátínu.
Ég er búinn að sjá 2 útgáfur, og bíð í ofnæmi eftir að sjá framhaldið. Áfram BYKO.
Ákvörðun um atkvæði.
Ég er búinn að vera í bölvuðu basli að velja hvernig ég eigi að ráðstafa atkvæðinu mínu, eftir gífurleg vonbrigði með stjórnmálafólk almennt, fyrirgreiðsluflokkahagsmunapólitíkina okkar og eftir að fólkinu sem berst um völdin í landinu hefur ítrekað þótt sniðugt að misbjóða mér.
Í gegnum fyrri kosningar hef ég á þessarri síðu gert úttekt á því sem flokkarnir hafa upp á að bjóða, en mig langar ekki til þess núna.
Það ríkir enn alger skortur á raunhæfum lausnum á málum sem mér eru hjartfólgin. Ég hef skömm á íslenskri pólitík, og þessar kosningar taka fókus af vinnu sem þarf að vinna af miklu afli, frekar en að standa og lýðskruma á pöllum.
Atkvæði mitt núna fer af stað án mikillar vonar, og ég kýs illskásta kostinn að mínu mati. Og í þetta sinn, geri ég það í kyrrþey.
Annars er ég hress.
Ógnvænlegar framtíðarhorfur
Las í merkri bók í gær að þegar Elvis Presley lést árið 1977, var ekki nema um tylft af starfandi Elvis-eftirhermum í heiminum. Árið 2002 höfðu aftur á móti um 35.000 manns þennan starfa.
Það má því leiða að því líkur að undir lok ársins 2012 verði einn af hverjum fjórum jarðarbúum Elvis-eftirherma.
Mér finnst of lítið talað um þetta núna fyrir kosningar.

Hústaka
Sá þetta líka fína hús í Þingholtunum sem mér líst vel á, enginn virtist heima, þannig að ég er að skipuleggja hústöku ásamt nokkrum vinum. Niður með eignarréttinn á meðan.